Nog voor het alarm van de gsm om 4 uur afloopt, zijn we beiden wakker. Het wordt een beetje spannend, enerzijds om de weg die we gisteren verkenden terug te vinden, anderzijds is het de eerste keer dat we onze fietsen gaan klaarmaken voor een vliegtuigreis. Het is nog donker!!! (lang geleden) als we er aan beginnen: voor de laatste keer alles wegbergen en ervoor zorgen dat de inhoud en de verhandeling het op de vliegvelden overleeft.
Nog ontbijten, de boterhammetjes voor deze namiddag klaarmaken, verder is de proviandtas leeg. Om halfzes verlaten we de camping, de zon schijnt nu heel krachtig in onze ogen, het wordt een mooie dag. Onderweg halen we nog wat bubbelplastiek op, het lag uitnodigend onder een afdak op ons te wachten aan de meubelzaak. Bepaalde tunneltjes leken weeral niet op dezelfde als gisteren, maar geen nood er is tijd genoeg.
Na een rit van 2 uur en een kwart arriveerden we aan de vertrekhal; veel te vroeg?
Onder het toeziend oog van de vele passerende toeristen en mensen van de security(?) gaat het demonteren en inpakken vrij vlug. Op een goed uur is de klus geklaard, we hebben nog een marge van 2 uur.
We hebben tijd, tijd om eens na te denken, vanaf deze avond geen onzekerheden meer waar we zullen slapen, we gaan naar huis, we hoeven geen tent meer op te zetten. De rit naar het vliegveld is er één van een aaneenschakeling geweest van vele herinneringen van de voorbije 12 weken, flitsen van de toffe ontmoetingen, de gezellige babbels, de vele mensen die we leerden kennen, het soms mindere weer, onvergetelijke momenten, vooral in Finland de prikkebeestjes (zullen we het missen?). Zeker een reis om niet meer te vergeten, te veel meegemaakt, te veel gezien, te veel gevoeld dat we van het leven genieten.Boompjes
We hadden tijdens onze verkenningstocht van de camping naar de luchthaven kleine denneboompjes opgemerkt. We vonden het een prima idee om er enkele met wortels en kluiten aarde uit te steken en apart in plastiekzakken te verpakken. Hopelijk overleven ze de tocht. Geen betere, mooiere en blijvende herinnering, vinden we, als herinnering aan onze tocht naar de Noorkaap.
Het wachten om in te checken werd nog met 1 uur verlengd, het vliegtuig heeft vertraging. We moeten 8 euro per fiets bijbetalen; een aanslag op ons budget, vinden we. De tijd gaat vlug voorbij, we geraken aan de babbel met zakenman Jos uit het Leuvense, die bij het inchecken onze fietsen opgemerkt had. Ik word op het matje geroepen: een bank vooruit!
Het gesprek met de zakenman ging in het vliegtuig verder, Jos wilde van alles weten, en ik, ik kon niet ophouden over onze avonturen te babbelen. Plotseling word ik aangesproken door een van de stewardessen. Mijn enthousiasme over fietsvakanties had de aandacht getrokken van het cabine personeel. Ik moest mijn verhaal in het kort overdoen bij de piloten! Amaai, toen we deze morgen onze fietsen inleverden, vroeg Rita aan mij: zorg ervoor dat we tesamen kunnen zitten. Neen had ik haar geantwoord, ik bestel een plaatsje bij de piloten. En zie nu, ik mag tijdens de vlucht in de cockpit mijn verhaal doen, de piloten luisteren met interesse. Niettegenstaande het een relatief klein toetsel is waar we mee vliegen, is de cockpit een en al instrumentenbord. Een foto met mij en de piloten mocht niet ontbreken.
Al vlug was de drie uur durende vliegtuigreis voorbij, we hoefden maar een twintigtal minuten te wachten op onze fietsen; ze hadden de vliegtuigreis goed doorstaan. Het monteren van de fietsen nam toch een uurtje in beslag.Onze zoon Filip en verloofde Katerina stonden ons op te wachten, het geeft je alweer een raar gevoel.
De gemakkelijkste manier om de luchthaven te verlaten is met de trein.
Met de trein … de cirkel is rond, alleen Silke met haar harp ontbreekt; "Stoor ik niet", vroeg ze.
-----
Het beste van Pierre en Rita, met dank aan: www.dickenels.nl en ...
- De fietsen, Xounian, genoemd (kzou niets anders willen doen). Zonder fietsen, geen fietsvakantie, het zijn onze beste maatjes die we gewillig volgen.
- De slaapmatten, wij kozen voor comfort op deze reis: Exped Synmat DLX9. Niet de goedkoopste maar we hadden geluk, een internet winkel deed uitverkoop.
- De tassen van het bekende merk Ortlieb, hoeft geen commentaar.
- Een wasteiltje ook van het bekende merk Ortlieb, een manusje voor alles.
- Het kookfornuis, MSR Dragonfly, brengt in enkele minuten het water aan de kook.
- Een bakpan, een Primus braadpan met dubbele bodem. Deze keer geen "lichtgewicht" maar door zijn dubbele bodem bakt deze pan zoals in een sterrenrestaurant.
- Tent, Hilleberg Namatj3GT, een zee van ruimte voor 2 personen en weersbestandig.
- Een fleece binnenslaapzak, deze hebben we moeten kopen in Denemarken, de nachten waren berenkoud.
- Nog een binnenslaapzak, maar deze is van zijde, voelt heel zacht aan, zo hoef je de slaapzak niet zo vaak te wassen en het isoleert ook nog een beetje.
- Een zadel, ook hier kozen we voor een oerdegelijk Brookszadel. Voor Pierre een B67 voor Rita een B67s.
