Wat een dag... Het was 15u30 en de thermometer van het warenhuis wees 34°C als we Älfdalen verlieten richting Sveg. Op straat lagen de eerste verwelkte rozen. Omwille van de warmte hadden we geen zin om vroeg te vertrekken. We namen het ontbijt in de keuken van de camping en fietsten naar de bib. Onderweg bemerkten we, in traditionele klederdracht, enkele dames met een viool in de hand. We vroegen naar de aanleiding van hun klederdracht. In de bib vernamen we meer. In tegenstelling met ons bezoek van gisteren was er nu een grote toeloop van mensen naar de kerk. Het was vandaag proclamatie van de laatstejaarsstudenten. De jongens waren uitgedost in zwart maatpak en een witte studentenpet. De meisjes hadden meer keuze in hun kledij. Sommigen traditioneel, andere zelfs in het wit. Reeds in de verte zagen we auto's versierd met ballonnen en bloementwijgen. In de kerk werden de studenten bij naam afgeroepen, waarna ze een stevige knuffel kregen van de leraar en directeur. Familieleden hadden grote panelen bij zich met de kleuterfoto van zoon of dochter. Iedereen had bloemen mee om uit te delen aan de studenten, bij het verlaten van de kerk. We maakten van het schouwspel enkele foto's. Daarna gingen we gaan zwemmen, kwestie om andere spieren in beweging te zetten.
Zoals eerder geschreven vertrokken we laat op de dag richting Sveg. Het was tot hiertoe een van onze zwaarste klimpartij tijdens onze reis. Er kwam geen einde aan, tot we opeens het bord van het hoogste punt zagen. Het had 45 km geduurd. Onze watervoorraad slonk zienderogen, dus haalden we water uit een riviertje en goten dit gefilterd in de flessen. Ondertussen werden we belaagd door honderden muggen (deze steken onmiddellijk op uw vel, ze wachten geen seconde). Omstreeks 20u30 bereikten we het enige dorpje Ulvsjö, en telt slechts 2 vaste inwoners. We zochten al geruime tijd een geschikt plekje om te kamperen, maar de beboste hellingen lieten dat niet toe.
De familie Hansen
Opeens werd er naar ons gewuifd. We keken elkaar aan, ik reed de lange oprit op met de vraag of we ons tentje in hun grote tuin mochten opzetten. Dat bleek voor hen geen probleem. Maar na enkele ogenblikken en onderling overleg in het Zweeds werd ons onderdak aangeboden in het gastenverblijf. We zeiden dat ons tentje opzetten al ruim voldoende was. Maar heel snel werd het gastenverblijf voor ons klaar gemaakt. Er werd ons een douche aangeboden en of dat nog niet voldoende was mochten we ons avondmaal bij hen binnenshuis opeten. We proefden elandsvlees (lekker).
Daarna volgde een rondleiding in de tuin:
- Wintergrillhouse = een 6 hoekige blokhut met rondom zitbank (voor 12 pers.) en in het midden een soort BBQ. Deze wordt uitsluitend in de lange wintermaanden gebruik.
- Houten buitenbad = een groot rond bad met rondom een zitbank (10 pers.) en verwarmd met hout, in een inox stookketeltje.
- Garage geschikt voor 10 personen wagens = Deze staat vol met sneeuwscooters. De zijne is bijna zo groot als een VW polo, met een heel krachtige motor. Dat is nodig want op een slee haalt er hij vooral in de winter bomen mee op.
- Zelfgemaakte houtzaag-installatie = de bomen die hij op haalt verwerkt hij zelf tot plankjes, die hij gebruikt om zijn gebouwen te verfraaien.
De avond werd te kort. Bij kaarslicht werd het een gezellige babbel tot 1 uur ´s nachts. Bij werkzaamheden in de tuin is Bosse enkele jaren geleden zwaar ten val gekomen, waarbij hij een nekwervel gebroken heeft en een beschadiging van het ruggenmerg opliep. Zijn revalidatie duurde meer dan 6 maand en sindsdien werkt hij niet meer. Hij is nu bijna volledig hersteld. De jacht duurt hier in Dalarnas maar 1 week, maar omdat zijn gebied ook in Jämtland ligt en daar het jachtseizoen 1 week later is, duurt zijn seizoen 2 weken. Op het wild (eland, beren, reeën en ander) staat een quota. Bij elke jachttrofee is men verplicht de politie telefonisch te verwittigen. 's Morgens horen de jagers op de radio hoeveel en wat ze nog mogen schieten.
De heer Bosse Hansen heeft vroeger als zelfstandige met of voor VW gewerkt en gewoond in Wolfsburg. Ik schrijf dit verslag om 2 uur 's nachts en het wordt alweer klaar. We gaan slapen, benieuwd wat de gastvrijheid ons morgen zal brengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten