25/06: Storfjorden - Hammerstad

Woensdag 25 juni 2008:

• Storfjorden - Hammerstad 75 km, in totaal 3262 km en 7u30 onderweg (4u50 gefietst aan 15,75 km/h)

De regen tokkelt op onze tent. Ik kijk op mijn uurwerk, het is 7 uur. Dat zijn zo van die ochtenden die ik verwens. Alles nat, en warm is het hier ook al niet. We hadden eergisteren al een rustdag, nog een tweede erbij? Rond 9u30 stap ik de receptie binnen, zet mij aan de pc en via www.yr.no zie ik dat het na de middag gaat opklaren, geen paniek dus. We ontbijten en maken de lunch klaar voor tijdens onze rit . Ik stuur nog het laatste bericht naar Joris door, met doeken proberen we de tent wat droog te wrijven. En toch wordt het nog 13 uur als we vertrekken. De weergoden hielden ons blijkbaar in het oog, want enkele kilometers verder, in een volgend fjord zaten we bijna letterlijk met ons hoofd in de wolken, de douchesproeikop op ons gericht, zoals een aureool van een heilige. Het regende en regende, en tot overmaat van ramp brak de powerlink schakel van de ketting van Rita haar fiets. Het heuvel was snel hersteld, oorzaak? Alles loopt weer gesmeerd.

De E10 is een smalle weg, met dit weer en veel zijwind geen pretje. Gehaaste chauffeurs met caravans en trucks die het effect van de wind nog versterken, maken het op sommige momenten erg gevaarlijk. Van de natuurpracht kunnen we bijna niets meer zien. Alles zit in de wolken. Het blijft maar regenen. Toch zien we hier en daar het heldere blauwe water, stukjes witte stranden waar rotsblokken door de stroming van honderden jaren mooi rond gepolijst zijn, zoals ruggen die door de speling van wind en water zich tegelijk willen oprichten uit de zee. Het fototoestel en de camera laten we vandaag in de tas.

We wilden de rit inkorten tot 55 km, maar voor ons avondmaal moesten we eerst nog naar de supermarkt. We moesten in dit hondenweer verder tot Solvær voor een supermarkt, daarna doorfietsen naar Vestpollen voor de camping. Na ongeveer 10 km zien we camping Hammerstad. Het ziet er hier maar matig uit. Geen keuken met fornuis, geen tv-ruimte (meestal de gezelligste plaats, waar hij die het wil met andere campeerders een babbel kan slaan).

De derde man

Terwijl ik tegen de campinghouder begin te spreken over de ontbrekende faciliteiten, zeker voor hen die met de fiets rondtrekken, biedt hij ons een aparte woning aan waar zowel keuken en douche inbegrepen zijn voor de prijs van 350 NOK.

P: "Sorry mijnheer dat gaat niet, dan is ons volledig dagbudget voor morgen al opgebruikt. Rita laten we verder fietsen naar de volgende camping, misschien is daar wel een keuken beschikbaar."
R: "Ja wij rijden verder."

Het hele gesprek wordt gevolgd door een toevallige passant

Derde man: "Is deze kamer voor 150 NOK ook boven uw budget mijnheer?"
P: "Neen, de baas zegt 350 NOK maar dat is teveel."
Derde man: "Ik geef U 200 NOK ,U legt het resterende bedrag erbij."

Hij voegt de daad bij het woord en stopt mij een biljet van 200 NOK in de hand. We staan allebei perplex, zelfs de campinghouder weet niet goed wat aan te vangen. Ik kijk Rita aan en uiteindelijk aanvaarden we toch het aanbod.

P: "Mijnheer ik heb uw adres en email nodig, hoe moet ik U bedanken? U hoort nog van ons!"
Derde man: "Geen zorgen, ik heb vroeger ook op dezelfde manier gereisd. Met dit weer heb je een dak boven je hoofd nodig."

We gaan samen het bureel binnen, rekenen af en ontvangen naam en adres van de milde schenker. Na een rondleiding vraag ik aan de baas of hij die man kent, nooit gezien of gehoord antwoordt hij. Even later zie ik de derde man in een wagen stappen en vertrekken. We genieten van de luxe die we delen met drie Noorse meisjes die in de streek wandelingen maken. Even ga ik naar de voetbal kijken, Duitsland verslaat Turkije.

Het is klaar, bewolkt en 1 uur 's nachts. Een beetje verder fileren amateurvissers hun vangst op de kade. Een hele zwerm meeuwen wachten op hun maal. De wolken bedekken de volledige fjorden, van de bergen is bijna niets meer te zien. Volgens de weervoorspelling zou het beter weer worden. Onze kleren hangen te drogen voor de open haard. Nog een dertigtal kilometers en we verlaten de Lofoten richting Vesterålen.