- Sortland - Dverberg (Kvalnes) 86 km, in totaal 3422 km en 8u20 onderweg (5u12 gefietst aan gemiddeld 16,93 km/h)
Men had voor vandaag zonnig weer voorspeld, maar we fietsten de hele dag in regen/winterkledij. Soms kwam er toch eens een zon door, zodat de halfdroge was die aan de achtertas ging, kon drogen om wat later alles weer in de tassen te leggen. Maar het bleef koud. Terwijl we geld uit een mini-bank haalden, vertelde de bankbediende ons dat er hier dit jaar nog maar één dag was geweest van rond de 20 graden.
Om in de toekomst campings zoals die in Sortland te vermijden, rijden we na de inkopen door richting touristinfo. Ter plaatse vernemen we dat we niet de enige zijn met klachten over die camping. Voor de plaatselijke dienst van toerisme hier, is het een doorn in het oog, maar voorlopig er niets aan te doen. Alleen bij inlichtingen zegt men dat die camping te vermijden is.
Na een twintigtal kilometer, ondervinden we dat het niet onze beste dag is, waarschijnlijk door de koude en af en toe de regen. Na 40 km bereikten we de volgende camping, maar deze was niet voor tentjes. We rijden dus verder, niet zoals gisteren gepland langs de westkust, maar volgen de 82 tot in Andenes. Ongeveer 15 km voor Andenes zien we een goede tentvriendelijke camping. Vergeleken met Sortland is het een hele verademing. Alles is nieuwbouw en lekker verwarmd. We betalen met plezier 120 NOK en installeren ons na de douche in de keuken. We zijn de enige gasten, het kot is voor ons alleen. Even verderop zie ik na het eten, iemand zijn gevangen vis aan de kade opkuisen. Ik neem een kijkje, de man heeft op één uur tijd een grote emmer vis gevangen. Ik vraag of hij er één wil verkopen. "Verkopen? Nee!" Ik krijg er 1 gratis mee. Met de glimlach laat ik Rita mijn trofee zien en denk aan Dick en Els. Voor morgen staat het menu al vast. Regelmatig ga ik eens naar buiten, niettegenstaande we aan de oostkust zitten en de ondergaande zon zich in de verte achter de bergen wil verschuilen, is het zicht aan de andere kant van de Andfjorden prachtig. Ik bedank de visser en beloof hem een kaartje te sturen. Terwijl de visser zijn vangst op de kade reinigde vertrok er nog een tweede bootje. Rond 23 uur meerde het bootje terug aan. Ik nam mijn filmcamera en begon het hele gebeuren te filmen. Het bleek vader en zoon te zijn en ook betere vissers. Zij brachten een grote bak vis aan wal. Ik bleef verder filmen terwijl ik met de zoon praatte over zijn oudste zus die in Duitsland woont, net over de Belgische grens. Sommige vissen werden in mootjes gehakt, anderen gefileerd. Opeens vraagt de vader of ik vis wil. Ik mag zoveel meenemen als ik wil. Vlug haastte ik me binnen om een kommetje te halen, om op te vullen, en Rita op te trommelen om ons samen met het geschenk te fotograferen. Het menu voor de komende 4 dagen staat al vast en ik beloof ook nu een kaartje te sturen vanuit de Noordkaap.
Morgen verlaten we de Vesterålen, spijtig dat het op de Lofoten geen beter weer was. Als je de streek hier wilt bezoeken doe je dat het best op de fiets, zo voel je de natuur. We trekken verder noordwaarts.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten