- Berlevåg - Leirpollskogen 87 km, in totaal 4268 km en 7u30 onderweg (met gemiddeld 15,84 km/h, 5u32 gefietst)
Laat gaan slapen betekent laat opstaan, maar ook vroeg gewekt worden door andere kampeerders die wel vroeg vertrekken. Niettegenstaande het een kleine camping is, is ze uitstekend uitgerust. We begonnen na het opruimen met het middagmaal. Rond 14 uur vertrokken we en deden we inkopen voor 2 dagen. Opnieuw bekroop me het gevoel om niet meer verder te fietsen. Ik zeg niets tegen Rita, we zien wel. Als we na ongeveer 20 km in de Kongsfjorden zijn en ik de natuur zie, is dat gevoel weer weg.
We passeerden het dorpje Veines. Je kan het niet zo mooi schilderen, zo een ongelofelijk mooi zicht. Er staan maar een tiental huizen, links en rechts de fjorden en de zee. We namen uitgebreid foto's en filmden dit plaatje. Nadat we het dorpje Kongsfjord gepasseerd zijn, zagen we een oranje verkeersinfobord met 'vegbom' (slagboom). Dat hadden we tijdens onze fietstocht in Noorwegen al vaker gezien. Dit betekent dat deze weg in de winter afgesloten kan zijn en er in colonne op bepaalde vastgestelde tijdstippen van de dag, met een sneeuwruimer op kop, over de bergpas gereden kan worden. De weg vervolgt op een plateau op de kaart Davggejavre genaamd. Dit landschap rondom ons heeft bijna geen begroeiing meer, er staan op een traject van ongeveer 40 km slechts vijf huizen, vermoedelijk Lappen met hun rendieren. Er was weinig verkeer, we konden regelmatig naast elkaar rijden. De zon scheen soms, er was wel een koude wind, maar niet zo ijzig koud als op de Noordkaap en niet te vergeten: rugwind. Tegen de late namiddag veranderde het landschap, we zagen opnieuw bomen en gras. Opeens zag ik in de verte een dier op de weg lopen. Het was een vos die aan de zijkant van de weg aan iets snuffelde. Ik stopte en begon te filmen tot het dier mij in de gaten had en ineens het bos inliep. We reden verder, op de plaats waar ik de vos gezien had, tussen de bomen was er een smalle strook en nog wat verder een open grasvlakte. We zien de vos van op de open vlakte naar ons staren en liep dan weg. Ik ga een kijkje nemen, de grasvlakte achter de bomen bleek een ideaal plekje te zijn om ons tentje op te zetten. We bleven hier overnachten.
0 reacties:
Een reactie plaatsen