Zaterdag 31 mei 2008:
Ondanks de warmte, hebben we er een lap op gegeven! Aan het klimwerk kwam geen eind. "Het waren lievertjes", zegt Rita. Ik noem ze 'kuitenbijters'. We hoorden opeens op de tourradio Michel Wuyts: "Ritake... Ritake... Ritake... Wat doet ge nu... Maar wat doet ge nu! Ge steekt Pierre voorbij". Ze is niet te houden. De conditie van Rita is duidelijk aan het verbeteren, ze is in topvorm. Tegen de middag rond 12u30, stond de teller al op 40 km.
We zagen in Torsby een grote ICA. In tegenstelling tot deze in Sunne, hadden ze hier wél gebakken kippetjes, zodat onze voorraad tonijn voor morgen is. We vinden dat tijdens zo een zware tocht, een siesta met een flinke maaltijd noodzakelijk is. Verder onderweg, werd onze watervoorraad aangevuld met 8 liter. Tegen 18 uur arriveerden we aan de camping. We zijn hier bijna de enige gasten, met uitzondering van een leraar en nog 5 overgebleven scholieren. Ze ondernamen een vlottocht als afscheid van het lager onderwijs. De leraar vertelde dat ze met 30 gestart waren, enkel 5 waren doorzetters. Morgen doen we maar 50 km tot in Malung, naar 't schijnt wordt het klimwerk nog heftiger.
30/05: Vålberg - Sunne
Vrijdag 30 mei 2008:
Zoals reeds een tijdje, moesten we vandaag de tent uit om 7u30. De zon schijnt al zo krachtig dat de tent een oven wordt. Onze fietsen staan er nog zoals we ze gisterenavond achter lieten. Er is niets speciaals aan overnachten in een tent zomaar ten velde, alleen het idee maakt het de eerste maal zo spannend. Na het opstaan was er geen tijd te verliezen. We hadden ons gisterenavond niet kunnen douchen en de zweetgeur was blijkbaar heel aantrekkelijk voor allerlei prikkebeestjes. We hebben dan maar een half uurtje later het ontbijt genomen, op een parking langs de baan.
Eigenlijk is er over de rit van vandaag niets speciaals te melden. Slechts een goeie 50 km afgelegd tot aan de camping. De andere camping ligt 35 km verder en het is veel te heet. Onderweg nog aangebeld bij mensen om onze drinkflessen op te vullen. We arriveerden vrij vroeg op de camping (14 uur), gelegen aan een groot meer, wat zorgde voor een panoramisch uitzicht. Het stikt hier van de Noren. Het woordje 'Bibliotek' gezien, dus vlug het verslag van donderdag doorgemaild. Ook hier in Sunne is er een ICA supermarkt, maar hier waren geen gebraden kippetjes. Het werd tonijn in blik voor deze avond. Morgen staat er een tocht van 80 km op het menu, benieuwd wat het dessert wordt!
** De rubriek 'Gezien onderweg':
- Een tip voor de wegeniswerkers in België: Plaats bij de werken aan de weg een paar Zweedse rotsblokken, zo groot als een kleine personenwagen, en het verkeer vertraagd vanzelf.
- Alle brievenbussen staan op straat (handig naar elkaar), de huizen staan soms 200 à 300 meter van 't straat. De gele Zweedse postwagentjes hebben het stuur rechts, zodat de postbode niet hoeft uit te stappen.
Zoals reeds een tijdje, moesten we vandaag de tent uit om 7u30. De zon schijnt al zo krachtig dat de tent een oven wordt. Onze fietsen staan er nog zoals we ze gisterenavond achter lieten. Er is niets speciaals aan overnachten in een tent zomaar ten velde, alleen het idee maakt het de eerste maal zo spannend. Na het opstaan was er geen tijd te verliezen. We hadden ons gisterenavond niet kunnen douchen en de zweetgeur was blijkbaar heel aantrekkelijk voor allerlei prikkebeestjes. We hebben dan maar een half uurtje later het ontbijt genomen, op een parking langs de baan.
Eigenlijk is er over de rit van vandaag niets speciaals te melden. Slechts een goeie 50 km afgelegd tot aan de camping. De andere camping ligt 35 km verder en het is veel te heet. Onderweg nog aangebeld bij mensen om onze drinkflessen op te vullen. We arriveerden vrij vroeg op de camping (14 uur), gelegen aan een groot meer, wat zorgde voor een panoramisch uitzicht. Het stikt hier van de Noren. Het woordje 'Bibliotek' gezien, dus vlug het verslag van donderdag doorgemaild. Ook hier in Sunne is er een ICA supermarkt, maar hier waren geen gebraden kippetjes. Het werd tonijn in blik voor deze avond. Morgen staat er een tocht van 80 km op het menu, benieuwd wat het dessert wordt!
** De rubriek 'Gezien onderweg':
- Een tip voor de wegeniswerkers in België: Plaats bij de werken aan de weg een paar Zweedse rotsblokken, zo groot als een kleine personenwagen, en het verkeer vertraagd vanzelf.
- Alle brievenbussen staan op straat (handig naar elkaar), de huizen staan soms 200 à 300 meter van 't straat. De gele Zweedse postwagentjes hebben het stuur rechts, zodat de postbode niet hoeft uit te stappen.
29/05: Åmål - Vålberg
Donderdag 29 mei 2008:
Deze morgen om 6u zeer vroeg uit de veren. We willen de zon voor zijn. Na een uurtje, ontbeten we bij een fantastisch zicht op het meer. John en Jack Russel (milo) waren ook al op wandel. Het beestje wordt wakker bij zonsopgang, en dat is hier iets voor 4 uur 's ochtends. Je voelt dat je in het noorden ben. 's Avonds is het hier niet donker voor 23 uur. Het zal raar aanvoelen binnenkort als de zon niet meer ondergaat.
We worden kiekenfretters
Na 3 weken vis (we eten graag vis) met gestoofde groenten en aardappelen, zijn we veranderd van menu. Al voor de vierde dag op rij, nemen we omwille van de warmte een siesta en koken we 's middags ons potje ipv 's avonds. We maken een koude schotel (aardappeltjes worden de avond voordien gekookt) en samen met een mengeling van sla en tomaten gaan we aan de slag. Bij één bepaald warenhuis ICA hebben ze gebraden kip of billen (kip van 1,5 kg voor 45 SK of 4 grote billen voor 40 SK). Ze smaken zo lekker dat we ze nog niet beu zijn.
De tocht van vandaag was een beetje eentonig. Kilometers lange stukken op E45. Er zijn bijna geen alternatieven. We denken hoe noordelijker we gaan, hoe minder verkeer er zal zijn. We hebben een vos heel snel de baan zien oversteken, een beetje verder stond een eland te grazen langs de weg. De eland moet al gewoon geraakt zijn aan het verkeer, maar niet aan twee fietsers. We waren zo verrast het dier te zien, dat we te laat waren voor een kiekje. Ondertussen hebben we wel een andere reflex aangeleerd. Als we een gebouw zien met "BIBLIOTEK" erop, stappen we binnen en laten ze ons toe ons een nieuw verslag door te mailen.
Voor het eerst in ons fietsersbestaan, maken we gebruik van het 'allemansrecht'. Je mag in Zweden vrij camperen, als je de gebuur niet stoort en 150 meten van een woning blijft. We vonden een mooi plekje, maar een zuurpiet zag het niet zitten. Pas na de vierde poging vonden we een geschikt plekje. Niet alle zweden noemen Ulla Tornblad. In de verte horen we het verkeer, boven de tent het getierelier van de vogels. Hopelijk wordt het een rustige nacht.
Nieuwe rubriek:
Gekke dingen waar we de slappe lach van kregen
- Om ons verblijf bij de boer te bekostigen: zijn hond scheren en bij de schapen zetten; een blaffend schaap dat geen gras lust. We gieren van het lachen.
- De koeien hun slaapgedrag aanpassen: je fietst 's middags op rustige landelijke wegen, een kudde koeien ligt te herkauwen. Plots roept Rita "Allee opstaan!! Nee, nu nog niet slapen, deze avond slapen hoor, allee vooruit!". De beesten springen verschrikt op. We lachen ons te pletter.
- Je wuift naar een automobilist om de weg te vragen, deze wuift terug en rijdt door.
Deze morgen om 6u zeer vroeg uit de veren. We willen de zon voor zijn. Na een uurtje, ontbeten we bij een fantastisch zicht op het meer. John en Jack Russel (milo) waren ook al op wandel. Het beestje wordt wakker bij zonsopgang, en dat is hier iets voor 4 uur 's ochtends. Je voelt dat je in het noorden ben. 's Avonds is het hier niet donker voor 23 uur. Het zal raar aanvoelen binnenkort als de zon niet meer ondergaat.
We worden kiekenfretters
Na 3 weken vis (we eten graag vis) met gestoofde groenten en aardappelen, zijn we veranderd van menu. Al voor de vierde dag op rij, nemen we omwille van de warmte een siesta en koken we 's middags ons potje ipv 's avonds. We maken een koude schotel (aardappeltjes worden de avond voordien gekookt) en samen met een mengeling van sla en tomaten gaan we aan de slag. Bij één bepaald warenhuis ICA hebben ze gebraden kip of billen (kip van 1,5 kg voor 45 SK of 4 grote billen voor 40 SK). Ze smaken zo lekker dat we ze nog niet beu zijn.
De tocht van vandaag was een beetje eentonig. Kilometers lange stukken op E45. Er zijn bijna geen alternatieven. We denken hoe noordelijker we gaan, hoe minder verkeer er zal zijn. We hebben een vos heel snel de baan zien oversteken, een beetje verder stond een eland te grazen langs de weg. De eland moet al gewoon geraakt zijn aan het verkeer, maar niet aan twee fietsers. We waren zo verrast het dier te zien, dat we te laat waren voor een kiekje. Ondertussen hebben we wel een andere reflex aangeleerd. Als we een gebouw zien met "BIBLIOTEK" erop, stappen we binnen en laten ze ons toe ons een nieuw verslag door te mailen.
Voor het eerst in ons fietsersbestaan, maken we gebruik van het 'allemansrecht'. Je mag in Zweden vrij camperen, als je de gebuur niet stoort en 150 meten van een woning blijft. We vonden een mooi plekje, maar een zuurpiet zag het niet zitten. Pas na de vierde poging vonden we een geschikt plekje. Niet alle zweden noemen Ulla Tornblad. In de verte horen we het verkeer, boven de tent het getierelier van de vogels. Hopelijk wordt het een rustige nacht.
Nieuwe rubriek:
Gekke dingen waar we de slappe lach van kregen
- Om ons verblijf bij de boer te bekostigen: zijn hond scheren en bij de schapen zetten; een blaffend schaap dat geen gras lust. We gieren van het lachen.
- De koeien hun slaapgedrag aanpassen: je fietst 's middags op rustige landelijke wegen, een kudde koeien ligt te herkauwen. Plots roept Rita "Allee opstaan!! Nee, nu nog niet slapen, deze avond slapen hoor, allee vooruit!". De beesten springen verschrikt op. We lachen ons te pletter.
- Je wuift naar een automobilist om de weg te vragen, deze wuift terug en rijdt door.
28/05: Mellerud - Åmål
Woensdag 28 mei 2008:
Rita verjaart vandaag, onze kinderen stuurden berichten. Wij zelf hadden er nog niet aan gedacht, want de fietstocht houdt ons zo bezig. Gisteren om 19u als we aan de infobalie van de camping arriveerden, was er niemand te zien. Wel deze morgen om het geld te incasseren. We zijn hier met een tentje en betalen zoveel als voor een caravan of een camper. In de toekomst gaan we proberen af te dingen.
Na de bevoorrading vertrokken we pas om 11u30 vanuit Mellerud. Voor het eerst liep ons dagtraject langs de E45. De autostrade bestaat uit 2 x 1 baanvak (brede stroken) met daarnaast een strook van ongeveer 70 cm. Eigenlijk is er relatief weinig verkeer, alleen de vrachtwagens zijn hier lang. Een combinatie bestaat uit een truck met soms 5 assen en een aanhangwagen zo lang als een trailer. Het is wel even wennen als er zo een combinatie passeert. Niettegenstaande we voldoende ruimte hebben maken ze allemaal zonder uitzondering een wijde bocht om ons heen.
Het was vandaag alweer een warme dag, we moeten ´s morgens vroeger vertrekken om te warmte te ontlopen. In de late namiddag arriveerden we in Åmål. De bibliotheekdeur stond open en internet was vrij beschikbaar.
Een toffe ontmoeting: Hey mate!
Op de camping aangekomen, buro gesloten om 16 uur, zat naast zijn camper een bebaarde zestiger. Zijn engels accent verraadde dat hij geen Brit was maar een Australiër. Ik antwoorde onmiddelijk: "Hey mate". Het ijs was gebroken. Hij schoof tafel en stoeltjes bij, en gaf ons de slotencombinatie van de doucheruimte zodat we ons konden verfrissen. Met zicht op het meer werd het tot laat in de avond een gezellige babbel. We kregen nog een noodrantsoen met Deense meatballs. De man noemt John Russell, hij had een hond bij ras Jack Russell, net als de naam van zijn vader. Wat een combinatie. Hij had hier zopas een landhuisje gekocht voor +/- 35.000 euro en woonde al bijna 30 jaar in Oslo. Hij heeft zijn vrouw leren kennen, toen deze tesamen met een vriendin, een reis door Australië ondernam.
"Zij bracht een levend souvenier mee naar huis", zei hij. Rond 21 juni gaat hij ook naar de Lofoten. Misschien ontmoeten we elkaar daar weer terug. Een vent uit de duizend!
Rita verjaart vandaag, onze kinderen stuurden berichten. Wij zelf hadden er nog niet aan gedacht, want de fietstocht houdt ons zo bezig. Gisteren om 19u als we aan de infobalie van de camping arriveerden, was er niemand te zien. Wel deze morgen om het geld te incasseren. We zijn hier met een tentje en betalen zoveel als voor een caravan of een camper. In de toekomst gaan we proberen af te dingen.
Na de bevoorrading vertrokken we pas om 11u30 vanuit Mellerud. Voor het eerst liep ons dagtraject langs de E45. De autostrade bestaat uit 2 x 1 baanvak (brede stroken) met daarnaast een strook van ongeveer 70 cm. Eigenlijk is er relatief weinig verkeer, alleen de vrachtwagens zijn hier lang. Een combinatie bestaat uit een truck met soms 5 assen en een aanhangwagen zo lang als een trailer. Het is wel even wennen als er zo een combinatie passeert. Niettegenstaande we voldoende ruimte hebben maken ze allemaal zonder uitzondering een wijde bocht om ons heen.
Het was vandaag alweer een warme dag, we moeten ´s morgens vroeger vertrekken om te warmte te ontlopen. In de late namiddag arriveerden we in Åmål. De bibliotheekdeur stond open en internet was vrij beschikbaar.
Een toffe ontmoeting: Hey mate!
Op de camping aangekomen, buro gesloten om 16 uur, zat naast zijn camper een bebaarde zestiger. Zijn engels accent verraadde dat hij geen Brit was maar een Australiër. Ik antwoorde onmiddelijk: "Hey mate". Het ijs was gebroken. Hij schoof tafel en stoeltjes bij, en gaf ons de slotencombinatie van de doucheruimte zodat we ons konden verfrissen. Met zicht op het meer werd het tot laat in de avond een gezellige babbel. We kregen nog een noodrantsoen met Deense meatballs. De man noemt John Russell, hij had een hond bij ras Jack Russell, net als de naam van zijn vader. Wat een combinatie. Hij had hier zopas een landhuisje gekocht voor +/- 35.000 euro en woonde al bijna 30 jaar in Oslo. Hij heeft zijn vrouw leren kennen, toen deze tesamen met een vriendin, een reis door Australië ondernam.
"Zij bracht een levend souvenier mee naar huis", zei hij. Rond 21 juni gaat hij ook naar de Lofoten. Misschien ontmoeten we elkaar daar weer terug. Een vent uit de duizend!
27/05: Trollhättan - Mellerud
Dinsdag 27 mei 2008:
In België bestaat dat niet
We staan aan een kruispunt met de kaart in de hand ons te oriënteren. Plots stopt er een auto, een dame loopt naar ons toe en vraagt of ze kan helpen. Tja, raad van de lokale bevolking is altijd meegenomen. Ze haalt haar beste engels boven en vraagt vanwaar we zijn. Volgens haar moeten we het fietspad langs het kanaal volgen en dan op een keer als we de ...... Ze kon op de benaming in het engels niet komen, dus zei ze maar in het zweeds "slussen".
"Sluizen", zei ik.
"Ja", antwoordde ze, "dat hebben jullie in België niet".
Ze was 1 keer in België geweest en had er geen gezien. Blijkbaar had ze van het hellend vlak van Ronquiere nog niet gehoord.
Nog altijd volgen we de kleine wegen van dorp naar dorp. Niet het gemakkelijkste traject, maar binnen enkele dagen zullen we toch de E45 opmoeten bij gebrek aan alternatief. Dicht bevolkt is het hier niet, af en toe een paar huizen en een enkele boerderij. Het traject van deze voormiddag liep grotendeels langs het Göta-Älv kanaal. Na de middag volgden uitgestrekte velden links van ons, rechts het grote meer van Vänersborg, en tussenin dennenbossen.
Nu zijn we aangekomen op de camping van Mellerud aan het meer. Rita wordt aangevallen door grote vaakluizen. Ze is al heel flink geweest. Ze doet elke dag haar best om mij te volgen. Let's kill the beasts (vaakluizen).
- Trollhättan - Mellerud 68 km, in totaal 1500 km en 8u30 onderweg (4u54 gefietst aan 14,65 km/h)
In België bestaat dat niet
We staan aan een kruispunt met de kaart in de hand ons te oriënteren. Plots stopt er een auto, een dame loopt naar ons toe en vraagt of ze kan helpen. Tja, raad van de lokale bevolking is altijd meegenomen. Ze haalt haar beste engels boven en vraagt vanwaar we zijn. Volgens haar moeten we het fietspad langs het kanaal volgen en dan op een keer als we de ...... Ze kon op de benaming in het engels niet komen, dus zei ze maar in het zweeds "slussen".
"Sluizen", zei ik.
"Ja", antwoordde ze, "dat hebben jullie in België niet".
Ze was 1 keer in België geweest en had er geen gezien. Blijkbaar had ze van het hellend vlak van Ronquiere nog niet gehoord.
Nog altijd volgen we de kleine wegen van dorp naar dorp. Niet het gemakkelijkste traject, maar binnen enkele dagen zullen we toch de E45 opmoeten bij gebrek aan alternatief. Dicht bevolkt is het hier niet, af en toe een paar huizen en een enkele boerderij. Het traject van deze voormiddag liep grotendeels langs het Göta-Älv kanaal. Na de middag volgden uitgestrekte velden links van ons, rechts het grote meer van Vänersborg, en tussenin dennenbossen.
Nu zijn we aangekomen op de camping van Mellerud aan het meer. Rita wordt aangevallen door grote vaakluizen. Ze is al heel flink geweest. Ze doet elke dag haar best om mij te volgen. Let's kill the beasts (vaakluizen).
26/05: Skår -Trollhättan
Maandag 26 mei 2008:
We reden in een rustig tempo richting Trollhättan. We zochten naar de meest rustige wegen. Onderweg roken we de geur van dennenbomen, hoorden we het gezang van vogels, kortom we voelden de natuur. Weerspiegelingen op de vele meren maakten het panorama compleet. Hoe verder we in Zweden fietsten, des te lastiger het klimwerk werd. We waren gisteren zo gefixeerd om Trolhättan te bereiken dat we Kungälv gewoon voorbij fietsten, zonder oog te hebben voor de historische binnenstad.
We hebben deze namiddag een bezoekje gebracht aan de bib. Als toerist hadden we vrij toegang tot internet en mochten naar hartelust onze verslagen doorsturen. Hier in Trollhättan is er een speciaal watervallencomplex, maar die zijn alleen op zaterdagnamiddag in werking. Op aanraden van andere campeerders is het oude houten sluizencomplex ook de moeite waard om te bezichtigen, maar dat zien we morgen wel.
- Skår -Trollhättan 46 km, in totaal 1432 km (3u20 gefietst aan gemiddeld 14,6 km/h)
We reden in een rustig tempo richting Trollhättan. We zochten naar de meest rustige wegen. Onderweg roken we de geur van dennenbomen, hoorden we het gezang van vogels, kortom we voelden de natuur. Weerspiegelingen op de vele meren maakten het panorama compleet. Hoe verder we in Zweden fietsten, des te lastiger het klimwerk werd. We waren gisteren zo gefixeerd om Trolhättan te bereiken dat we Kungälv gewoon voorbij fietsten, zonder oog te hebben voor de historische binnenstad.
We hebben deze namiddag een bezoekje gebracht aan de bib. Als toerist hadden we vrij toegang tot internet en mochten naar hartelust onze verslagen doorsturen. Hier in Trollhättan is er een speciaal watervallencomplex, maar die zijn alleen op zaterdagnamiddag in werking. Op aanraden van andere campeerders is het oude houten sluizencomplex ook de moeite waard om te bezichtigen, maar dat zien we morgen wel.
25/05: Göteborg - Skår
Zondag 25 mei 2008:
Een onbekende grootstad met de fiets buitenrijden is geen sinicure. Het kostte ons 3/4 uur vooraleer we op het goede pad, richting Trollhattän reden. Het fietspad was bewegwijzerd. Geen probleem, totdat het ineens stopt, zomaar! We moeten op de E45 verder. Verder ja, op de pechstrook van de autosnelweg, als er één is, en soms achter de vangrails. Er is nauwelijks plaats. De pechstrook dient wel degelijk als fietspad als er geen alternatieven zijn. Op een gegeven moment belsuiten we de autosnelweg te verlaten en via kleinere wegen de weg noordwaarts verder te zetten. Maar owee, ook hier zijn geen fietspaden en daar zijn de Vlaamse Ardennen en de tegenwind alweer op post. We zijn beiden een beetje moe en hongerig.
Ulla Tornblad
Ze opende slaperig en een beetje verlegen de voordeur. Of ze wist dat er in de buurt een camping was? Neen, maar een gastenkamer had ze wel. Zomaar. Ze wilde er geen geld voor, "begrepen?!". Van gastvrijheid gesproken. Ze heeft 45 jaar in Göteborg gewoond. Nu woont ze op de buiten alleen. Haar man is enkele jaren geleden gestorven. We kookten ons potje buiten, achteraan in de tuin. Ik schrijf dit verslag in een mooie rustige omgeving, omringd door bomen, opzij een vijver met kikkers en een kleine serre met hier en daar tafels en stoeltjes. Kortom een oase van rust. Dit adres zullen we niet vlug vergeten!
- Göteborg - Skår 51 km, in totaal 1384 km en 6u onderweg (3u45 gefietst aan 14 km/h)
Een onbekende grootstad met de fiets buitenrijden is geen sinicure. Het kostte ons 3/4 uur vooraleer we op het goede pad, richting Trollhattän reden. Het fietspad was bewegwijzerd. Geen probleem, totdat het ineens stopt, zomaar! We moeten op de E45 verder. Verder ja, op de pechstrook van de autosnelweg, als er één is, en soms achter de vangrails. Er is nauwelijks plaats. De pechstrook dient wel degelijk als fietspad als er geen alternatieven zijn. Op een gegeven moment belsuiten we de autosnelweg te verlaten en via kleinere wegen de weg noordwaarts verder te zetten. Maar owee, ook hier zijn geen fietspaden en daar zijn de Vlaamse Ardennen en de tegenwind alweer op post. We zijn beiden een beetje moe en hongerig.
Ulla Tornblad
Ze opende slaperig en een beetje verlegen de voordeur. Of ze wist dat er in de buurt een camping was? Neen, maar een gastenkamer had ze wel. Zomaar. Ze wilde er geen geld voor, "begrepen?!". Van gastvrijheid gesproken. Ze heeft 45 jaar in Göteborg gewoond. Nu woont ze op de buiten alleen. Haar man is enkele jaren geleden gestorven. We kookten ons potje buiten, achteraan in de tuin. Ik schrijf dit verslag in een mooie rustige omgeving, omringd door bomen, opzij een vijver met kikkers en een kleine serre met hier en daar tafels en stoeltjes. Kortom een oase van rust. Dit adres zullen we niet vlug vergeten!
24/05: Aså - Göteborg (S)
Zaterdag 24 mei 2008:
Bij het inchecken ontmoeten we een Zweedse op de moto. Ze kwam terug van een schoolreünie in Denemarken. Met behulp van een gratis stadsplan, maarkte ze ons een beetje wegwijs in Göteborg.
Voor ons is het de eerste keer dat we zo een overzet van 3,30 uur meemaakten. Enkele indrukken: Op één van de verscheidene dekken is de helft ingericht als speelhal. Er wordt naar hartelust gegokt door jong (10 jaar) en oud. Ze trekken aan de hendel van het toestel alsof hun leven ervan af hangt. 's Morgens hadden we ons bevoorraad. Hoe kunnen wij weten dat tijdens de tocht de dekdeuren op slot gaan, zodat we niet aan onze voorraad kunnen? Met de laatste Deense muntjes kopen we een grote reep chocolade. Alcoholische dranken zijn hier duur, maar op de boot is het taxfree. Er wordt zoveel drank in blik verkocht dat je er ook karretjes kunt voor kopen. We zagen iemand met 12 plateau's bier!
Rond 6 uur arriveerden we in Göteborg, namen in de romp van het schip afscheid van de Zweedse motard en met hulp van één van de bemanningsleden van de Danica, zochten we onze weg naar de camping. Deze noemt Liseberg, is vrij groot en staat bijna vol met caravans en mobilhomes. Het is 21 uur als we klaar zijn voor de slaapzakken. Eerst kopen we nog brood bij een supermarktje, omdat we geen zin hebben om dat morgenvroeg te doen. De winkel is open van 9u tot 22u. Toch een tip voor het IVK in België: Zowel in deze winkel, als in een winkel in Denemarken, zagen we verpakt vers vlees dat 'groen' van kleur was (braadworst, gehakt, koteletten en entrecote) of zijn zijn hier kleurenblind.
- Aså - Göteborg (S) 56 km, in totaal 1333 km en 8u onderweg (3u30 gefietst aan 16,4 km/h)
Bij het inchecken ontmoeten we een Zweedse op de moto. Ze kwam terug van een schoolreünie in Denemarken. Met behulp van een gratis stadsplan, maarkte ze ons een beetje wegwijs in Göteborg.
Voor ons is het de eerste keer dat we zo een overzet van 3,30 uur meemaakten. Enkele indrukken: Op één van de verscheidene dekken is de helft ingericht als speelhal. Er wordt naar hartelust gegokt door jong (10 jaar) en oud. Ze trekken aan de hendel van het toestel alsof hun leven ervan af hangt. 's Morgens hadden we ons bevoorraad. Hoe kunnen wij weten dat tijdens de tocht de dekdeuren op slot gaan, zodat we niet aan onze voorraad kunnen? Met de laatste Deense muntjes kopen we een grote reep chocolade. Alcoholische dranken zijn hier duur, maar op de boot is het taxfree. Er wordt zoveel drank in blik verkocht dat je er ook karretjes kunt voor kopen. We zagen iemand met 12 plateau's bier!
Rond 6 uur arriveerden we in Göteborg, namen in de romp van het schip afscheid van de Zweedse motard en met hulp van één van de bemanningsleden van de Danica, zochten we onze weg naar de camping. Deze noemt Liseberg, is vrij groot en staat bijna vol met caravans en mobilhomes. Het is 21 uur als we klaar zijn voor de slaapzakken. Eerst kopen we nog brood bij een supermarktje, omdat we geen zin hebben om dat morgenvroeg te doen. De winkel is open van 9u tot 22u. Toch een tip voor het IVK in België: Zowel in deze winkel, als in een winkel in Denemarken, zagen we verpakt vers vlees dat 'groen' van kleur was (braadworst, gehakt, koteletten en entrecote) of zijn zijn hier kleurenblind.
23/05: Hadsund - Aså
Vrijdag 23 mei 2008:
Wind... Wind... Wind...
We schrijven dit verslag in de recreatieruimte van Asåcamping. Op TV zien we de Deense collega van Frank de Boosere. Groot is onze verbazing dat de windkracht tussen 6 en 8 beaufort is. Het kan niet missen dat we zo hard op onze trappers moeten staan. Het weer voor de komende dagen blijft zonnig en droog. Ook voor de streek van Göteborg. Het was een andere rit dan de vorige dagen: bijna mooi vlak, maar het was wel tegen de wind inbeuken.
Sorry voor de Denen, maar na een week begrijp ik van de taal nog geen snars. Voor mij blijft het een brabbeltaaltje. Als je de geschreven tekst ziet, dan kun je er wel iets van maken... maar het spreken?! Ze vreten de letters op, of gebruiken bepaalde letters niet tijdens het spreken. De weg vragen en antwoord krijgen; je blijft ter plekke staan. Vriendelijk zijn ze wel en met gebaren lukt het soms na de 3de keer dan toch. Het schijnt dat de Zweden en Noren consequenter zijn in het taalgebruik. We zien wel.
- Hadsund - Aså 74 km, in totaal 1277 km en 7u30 onderweg (4u45 gefietst aan 15,5 km/h)
Wind... Wind... Wind...
We schrijven dit verslag in de recreatieruimte van Asåcamping. Op TV zien we de Deense collega van Frank de Boosere. Groot is onze verbazing dat de windkracht tussen 6 en 8 beaufort is. Het kan niet missen dat we zo hard op onze trappers moeten staan. Het weer voor de komende dagen blijft zonnig en droog. Ook voor de streek van Göteborg. Het was een andere rit dan de vorige dagen: bijna mooi vlak, maar het was wel tegen de wind inbeuken.
Sorry voor de Denen, maar na een week begrijp ik van de taal nog geen snars. Voor mij blijft het een brabbeltaaltje. Als je de geschreven tekst ziet, dan kun je er wel iets van maken... maar het spreken?! Ze vreten de letters op, of gebruiken bepaalde letters niet tijdens het spreken. De weg vragen en antwoord krijgen; je blijft ter plekke staan. Vriendelijk zijn ze wel en met gebaren lukt het soms na de 3de keer dan toch. Het schijnt dat de Zweden en Noren consequenter zijn in het taalgebruik. We zien wel.
22/05: Vammen - Hadsund
Donderdag 22 mei 2008:
In de vlaamse ardennen, koppenberg en andere
Het vertrek uit Vammen was hartelijk. Niet alleen namen we afscheid van de campingeigenaars, maar ook van de Nederlandse pianist, die gisteren van dienst was. De man kwam terug van Zweden. Uit zijn verhalen blijkt dat het een ervaren vakantiefietser is.
Een valse start
Na 1 km besefte ik dat de gsm nog aan het opladen was op de camping. Dat was dan 2 extra kilometer gravel.
Wie denkt dat Denemarken vlak is, die moet maar een langs komen. Het liefst met de fiets, gewapend met klein verzet. Ik heb het al eerder geschreven, de Vlaamse ardennen; we dachten er dikwijls aan. We geraken met moeite aan 50 km. Ook deze nacht was het berekoud! Onze Nederlandse gebuur moest toegeven dat hij het frisjes had. De fleece binnenslaapzak heeft zijn nut al bewezen.
Maria... Maria... Maria...
Riepen we. Tesamen met een Duitser die hier 4 dagen per week werkt, en 6 euro per uur meer verdient dan in Duitsland, zochten we naar de uitbaatster van de camping in Hadsund. Na enkele minuten was ze daar. Ze is Zwitserse van nationaliteit en woonde 2 jaar in Groningen (Nederland). Ze is duitstalig en verstaat nog goed nederlands. Al snel geraakten we aan de praat over Nederland. Het probleem met de Scandinavische campingpas wordt me door haar duidelijk gemaakt. Ze is heel vriendelijk voor fietsers (douchen = gratis) en doet een mooie geste. Tesamen met 1 overnachting en 1 campingpas (90 DK) betalen we 122 DK.
Nog 2 dagen Denemarken en we nemen de boot naar Göteborg (Zweden).
In de vlaamse ardennen, koppenberg en andere
Het vertrek uit Vammen was hartelijk. Niet alleen namen we afscheid van de campingeigenaars, maar ook van de Nederlandse pianist, die gisteren van dienst was. De man kwam terug van Zweden. Uit zijn verhalen blijkt dat het een ervaren vakantiefietser is.
Een valse start
Na 1 km besefte ik dat de gsm nog aan het opladen was op de camping. Dat was dan 2 extra kilometer gravel.
Wie denkt dat Denemarken vlak is, die moet maar een langs komen. Het liefst met de fiets, gewapend met klein verzet. Ik heb het al eerder geschreven, de Vlaamse ardennen; we dachten er dikwijls aan. We geraken met moeite aan 50 km. Ook deze nacht was het berekoud! Onze Nederlandse gebuur moest toegeven dat hij het frisjes had. De fleece binnenslaapzak heeft zijn nut al bewezen.
Maria... Maria... Maria...
Riepen we. Tesamen met een Duitser die hier 4 dagen per week werkt, en 6 euro per uur meer verdient dan in Duitsland, zochten we naar de uitbaatster van de camping in Hadsund. Na enkele minuten was ze daar. Ze is Zwitserse van nationaliteit en woonde 2 jaar in Groningen (Nederland). Ze is duitstalig en verstaat nog goed nederlands. Al snel geraakten we aan de praat over Nederland. Het probleem met de Scandinavische campingpas wordt me door haar duidelijk gemaakt. Ze is heel vriendelijk voor fietsers (douchen = gratis) en doet een mooie geste. Tesamen met 1 overnachting en 1 campingpas (90 DK) betalen we 122 DK.
Nog 2 dagen Denemarken en we nemen de boot naar Göteborg (Zweden).
21/05: Funder Kirkeby - Vammen
Woensdag 21 mei 2008:
- Funder Kirkeby - Vammen 71 km, in totaal 1149 km en 8u30 onderweg (waarvan 5u15 gefietst aan 13,77 km/h)
Kou!!!!!!! We zullen het op een andere manier moeten aanpakken. We worden 's nachts wakker van de kou. Gelukkig is de zon om 4 uur al op post. Tegen 7 uur 's morgens vluchtten we de tent uit. Het is een bakoven geworden. Kunt U dat begrijpen? De tocht van vandaag is eentonig aan het worden: tegenwind, gravel en klimmen. We worden wel beloond met mooie vergezichten. Kort na de middag bereikten we Viborg, waar we ons een binnenslaapzak en fleece aanschaften. Rita is tevreden en verheugd zich op een warme nacht. Op de 'Vammencamping' mogen we een laptop van de dochter des huises gebruiken. Met pianomuziek op de achtergrond en bij de openhaard hebben we dit verslag geschreven. We zullen er later nog dikwijls aan terugdenken.
20/05: Jelling - Funder Kirkeby
Dinsdag 20 mei 2008:
- Jelling - Funder Kirkeby 65 km, in totaal 1078 km en 7u onderweg (waarvan 5 uur gefietst aan 12,83 km/h)
19/05: Vejen - Jelling
Maandag 19 mei 2008:
Billund = Legoland
Door de hevige wind en de gravelpaden geraakten we deze voormiddag maar moeizaam vooruit. Het eerste doel van onze toch vandaag, is de stad Billund 'Legoland' bezoeken. Het is een pretpark met als thema de bekende blokjes. Eigenlijk iets voor kinderen. De toegangsprijs van 30 euro per persoon weerhield ons ervan een kijkje te nemen. We namen enkele foto's en kochten aanzichtkaarten voor het thuisfront.
Met een flinke rugwind reden we terug op onze Jutland route. We verbleven nu op de 'Jelling Camping' in het stadje Jelling. Het biedt ons alle comfort inclusief een goed uitgeruste keuken waar we naar hartelust kunnen kokkerellen. Morgen bezoeken we dit stadje. Het was +/- 1000 jaar geleden, gedurende enkel jaren, de Vikingshoofdstad in Denemarken.
Nooit meer terug
Deze camping wordt uigebaat door Nederlanders uit Utrecht. Ze hebben aan hun toekomst een andere wending gegeven en kochten deze camping 2 jaar geleden. Zij werkte op kantoor, hij was een tuinaanlegger. Een manusje van alles dus. Het is een mooie camping en het zijn toffe mensen. We mochten 's avonds de pc gebruiken om onze eerste verslagen door te mailen. Ze willen nooit meer terug naar Nederland, geen stress meer, gezonde lucht en een toffe job.
-----
Met dank aan Asaa Camping en Jelling Camping (foto's)
Billund = Legoland
Door de hevige wind en de gravelpaden geraakten we deze voormiddag maar moeizaam vooruit. Het eerste doel van onze toch vandaag, is de stad Billund 'Legoland' bezoeken. Het is een pretpark met als thema de bekende blokjes. Eigenlijk iets voor kinderen. De toegangsprijs van 30 euro per persoon weerhield ons ervan een kijkje te nemen. We namen enkele foto's en kochten aanzichtkaarten voor het thuisfront.
Met een flinke rugwind reden we terug op onze Jutland route. We verbleven nu op de 'Jelling Camping' in het stadje Jelling. Het biedt ons alle comfort inclusief een goed uitgeruste keuken waar we naar hartelust kunnen kokkerellen. Morgen bezoeken we dit stadje. Het was +/- 1000 jaar geleden, gedurende enkel jaren, de Vikingshoofdstad in Denemarken.
Nooit meer terug
Deze camping wordt uigebaat door Nederlanders uit Utrecht. Ze hebben aan hun toekomst een andere wending gegeven en kochten deze camping 2 jaar geleden. Zij werkte op kantoor, hij was een tuinaanlegger. Een manusje van alles dus. Het is een mooie camping en het zijn toffe mensen. We mochten 's avonds de pc gebruiken om onze eerste verslagen door te mailen. Ze willen nooit meer terug naar Nederland, geen stress meer, gezonde lucht en een toffe job.
-----
Met dank aan Asaa Camping en Jelling Camping (foto's)
18/05: Immervad Bro - Vejen
Zondag 18 mei 2008:
- Immervad Bro - Vejen 64 km, in totaal 938 km en 7u30 onderweg (waarvan 4u35 gefietst aan 14 km/h)
Een verstandige beslissing om gisteren onderdak te zoeken in een B&B. Ik (Pierre) moet de vorige nacht op de natuurcamping weldegelijk koorts gehad hebben. Waarschijnlijk door de inspanningen, de warmte of misschien een lichte zonneslag? Het gebouw waar we verbleven was heel oud. De sleutel van de voordeur zie je enkel nog achter glas in een museum. Na een verkwikkende nachtrust en een goed ontbijt vertrokken we fris en uitgerust terug op pad. De tocht vlotte uitzonderlijk goed. Na enkele kilometers zagen we 'Langdysserne'. Dit zijn langgerekte hunebedden van 100 meter lang afgeboord, met heel zware rotsblokken. Ze behoren tot de meest impossante overblijfselen van Jutland uit de Stenentijd (+/- 3200 jaar VC). Verder liep onze tocht over grindpaden, door bossen en op kilometers lange asfaltwegen zonder verkeer. Enkele kilometers voor onze eindplaats, passeerden we Købennhoveden, de brug over het riviertje Kongeå. Dit is de plaats waar de Duitse grens reikte van 1864 tot 1920. Onze camping Vejen, waar we zouden verblijven is opgeheven. De jeugdherberg bleek tijdens de eerste regendruppels op onze tocht, de enige oplossing voor overnachting. Het zwembad was mooi meegenomen. Voor morgen geven ze weer een beetje regen, de andere dagen wordt het beter.
17/05: Bommerlund – Immervad Bro
Zaterdag 17 mei 2008:
- Bommerlund - Immervad Bro 50 km, in totaal 877 km en 6u onderweg (waarvan 3u23 gefietst aan gemiddeld 12,45 km/h)
Een bezoekje Tijdens onze zoektocht naar de natuurcamping gisteren, wees een man ons de juiste plaats aan. Om 6u30 deze morgen kregen we al een bezoekje van zijn echtgenote. Opnieuw klassieke vragen vanwaar en waarheen. Het is vandaag voor de mevrouw een speciale dag omwille van de wandelaars. Er passeerden wel honderden mensen, ook militairen in tenu. De tocht die ze doen is tweemaal 40 km en noemt 'Grenzenmarchen'. Gestrand Vandaag ging het niet zo best. Is het de nachtelijke koude of de hitte van de afgelopen dagen, maar verder dan 40 km geraakten we niet. Ook de gravelwegen en de vele tegenwind waren een marteling. We reden soms niet sneller dan 8 à 9 km per uur. Onderweg bezochten we Urnehoved. Een alweer historische plaats ten tijde van de Jutlandkoningen. Ook reden we over stenen bruggetjes 'Bro' (deens geschreven), constructies die wel 1000 jaar oud zijn.
16/05: Schleswig - Bommerlund (DK)
Vrijdag 16 mei 2008:
- Schleswig - Bommerlund (DK) 60 km, in totaal 827 km en 7u onderweg (4u30 gefietst tegen 14 km/h)
We verlieten Schleswig rond 9u30 en reden langs het slot. Deze openden pas de deuren om 10 uur. We hadden echter geen zin om te wachten. Het museum van gisteren gaf ons al voldoening. De Deense grens en onze camping was niet zo ver meer. We fietsten maar, babbelden over alles en nog wat, en hoe goed het ging vandaag. Daardoor reden we zonder het te merken voorbij een 'Gedenkhalle' met een expositie over de slag bij Idstedt in 1850 tussen de Denen en de Duitsers, die eigenlijk naar 't schijnt meer een burgeroorlog tussen de Denen zelf was. Al keuvelend bereikten we de Deens grens. Snel een foto gemaakt van ons beiden, geld uit de muur gehaald want de Denen doen niet mee met de euro. Onze route was rap gevonden, eigenlijk hoefden we maar de bordjes van de Deense route 3 'Hærvejen' te volgen (deze is bewegwijzerd). En alweer reden we voorbij een plaats die in de geschiedenisboeken beschreven is. Het Frøslevlejrens museum is berucht als interneringskamp van de nazi's, om andersdenkenden te heropvoeden. Het is één van de best bewaarde Duitse concentratiekampen. Vandaag slapen we voor het eerst op een natuurcamping (= primitief). Een afdakje met een houten tafeltje en bankjes, koud water, een plaatsje om de tent op te zetten en een toilet (lees: plank met een gat erin). Eén voordeel, het is weer gratis! Je wassen met koud water in de zon; het heeft wel iets. De Osschenweg, Hærvej of pelgrims heirweg Onze tocht is niet alleen een weg langswaar de Vikings hun vee naar Hamburg leiden. Het werd na de Christening van het noorden ook de route langs waar de pelgrims hun tocht verder aanvingen, om verder te reizen naar Palestina, Rome of Santiago de Compostella. Bommerlunder gedenksteen Een fransman zocht een overnachting en vond dat in een herberg in Bommerlund. Bij gebrek aan middelen liet hij het recept achter van een heel speciale brandewijn. Vandaar de gedenksteen hier, van een in Denemarken beroemd drankje.
15/05: Hamdorf - Schleswig
Donderdag 15 mei 2008:
We hadden het wel gedacht. Deze camping was gratis, zelfs voor de douches hoefden we niet te betalen. Het toestel werkte nog met oude duitse marken. We zijn opgestaan met een dikke mist, je kon de andere caravans nauwelijks zien. Dus vlug opruimen en om 8 uur waren we al op pad. Het weer is niet normaal zeggen de mensen hier. Overdag om op te branden en 's nachts tot 4 graden. Dat voelden we ook! De rit van vandaag was relatief kort, maar onze spieren worden de 750 km al goed gewaar. We hebben in Schleswig het museum Haithabu bezocht. Deze plaats was in de tijd van de Vikings het centrum. Koningen hadden hier hun hoofdplaats. We volgen sedert een tijdje de Oschenweg. Deze liep in de tijd van de Vikingen van Jutland tot in Hamburg en verder. We ook de archeologische vondsten bekeken, maar het was te warm om nog 2 km verder te stappen naar een soort Bokrijk van in de tijd van de Vikings. Vanaf de camping hebben we nog geen bootje (veerpont) genomen om de stad Schleswig te bezoeken, maar het kasteel is voor morgen als we onze toch verder zetten. Nog 55 km en we bereiken de Deens grens. Onderweg hebben we een rijmpje bedacht: Rita en Pierre hadden zin in fietsen Met behulp van onze kinderen begon het bij ons te zinderen We vertrokken naar het Noorden Daarvoor zijn geen woorden Over vlakke hollandse wegen Zetten we onze eerste treden En reden we met stalen rossen Door de Duitse bossen Tijdens onze toertjes Overnachten we hier bij de boertjes Vervolgen zo onze eigen weg Over de Deense grens
----- Met dank aan Maria Hürlimann vanuit de camping Hadsund Camping og Vandrerhjem om deze updates te kunnen maken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
