Pierre en Rita op de fiets

29/07: Helsinki - Brussel

2008-07-29T10:38:00.007+02:00

Dinsdag 29 juli 2008:

Helsinki - Brussel 51 km, 5324 km in totaal en 14u30 onderweg (2u15 gefietst aan 14,69 km/h)

Nog voor het alarm van de gsm om 4 uur afloopt, zijn we beiden wakker. Het wordt een beetje spannend, enerzijds om de weg die we gisteren verkenden terug te vinden, anderzijds is het de eerste keer dat we onze fietsen gaan klaarmaken voor een vliegtuigreis. Het is nog donker!!! (lang geleden) als we er aan beginnen: voor de laatste keer alles wegbergen en ervoor zorgen dat de inhoud en de verhandeling het op de vliegvelden overleeft.

Nog ontbijten, de boterhammetjes voor deze namiddag klaarmaken, verder is de proviandtas leeg. Om halfzes verlaten we de camping, de zon schijnt nu heel krachtig in onze ogen, het wordt een mooie dag. Onderweg halen we nog wat bubbelplastiek op, het lag uitnodigend onder een afdak op ons te wachten aan de meubelzaak. Bepaalde tunneltjes leken weeral niet op dezelfde als gisteren, maar geen nood er is tijd genoeg.

Na een rit van 2 uur en een kwart arriveerden we aan de vertrekhal; veel te vroeg?

Onder het toeziend oog van de vele passerende toeristen en mensen van de security(?) gaat het demonteren en inpakken vrij vlug. Op een goed uur is de klus geklaard, we hebben nog een marge van 2 uur.

We hebben tijd, tijd om eens na te denken, vanaf deze avond geen onzekerheden meer waar we zullen slapen, we gaan naar huis, we hoeven geen tent meer op te zetten. De rit naar het vliegveld is er één van een aaneenschakeling geweest van vele herinneringen van de voorbije 12 weken, flitsen van de toffe ontmoetingen, de gezellige babbels, de vele mensen die we leerden kennen, het soms mindere weer, onvergetelijke momenten, vooral in Finland de prikkebeestjes (zullen we het missen?). Zeker een reis om niet meer te vergeten, te veel meegemaakt, te veel gezien, te veel gevoeld dat we van het leven genieten.

Boompjes

We hadden tijdens onze verkenningstocht van de camping naar de luchthaven kleine denneboompjes opgemerkt. We vonden het een prima idee om er enkele met wortels en kluiten aarde uit te steken en apart in plastiekzakken te verpakken. Hopelijk overleven ze de tocht. Geen betere, mooiere en blijvende herinnering, vinden we, als herinnering aan onze tocht naar de Noorkaap.

Het wachten om in te checken werd nog met 1 uur verlengd, het vliegtuig heeft vertraging. We moeten 8 euro per fiets bijbetalen; een aanslag op ons budget, vinden we. De tijd gaat vlug voorbij, we geraken aan de babbel met zakenman Jos uit het Leuvense, die bij het inchecken onze fietsen opgemerkt had. Ik word op het matje geroepen: een bank vooruit!

Het gesprek met de zakenman ging in het vliegtuig verder, Jos wilde van alles weten, en ik, ik kon niet ophouden over onze avonturen te babbelen. Plotseling word ik aangesproken door een van de stewardessen. Mijn enthousiasme over fietsvakanties had de aandacht getrokken van het cabine personeel. Ik moest mijn verhaal in het kort overdoen bij de piloten! Amaai, toen we deze morgen onze fietsen inleverden, vroeg Rita aan mij: zorg ervoor dat we tesamen kunnen zitten. Neen had ik haar geantwoord, ik bestel een plaatsje bij de piloten. En zie nu, ik mag tijdens de vlucht in de cockpit mijn verhaal doen, de piloten luisteren met interesse. Niettegenstaande het een relatief klein toetsel is waar we mee vliegen, is de cockpit een en al instrumentenbord. Een foto met mij en de piloten mocht niet ontbreken.

Al vlug was de drie uur durende vliegtuigreis voorbij, we hoefden maar een twintigtal minuten te wachten op onze fietsen; ze hadden de vliegtuigreis goed doorstaan. Het monteren van de fietsen nam toch een uurtje in beslag.

Onze zoon Filip en verloofde Katerina stonden ons op te wachten, het geeft je alweer een raar gevoel.

De gemakkelijkste manier om de luchthaven te verlaten is met de trein.

Met de trein … de cirkel is rond, alleen Silke met haar harp ontbreekt; "Stoor ik niet", vroeg ze.

-----

Het beste van Pierre en Rita, met dank aan: www.dickenels.nl en ...

De fietsen, Xounian, genoemd (kzou niets anders willen doen). Zonder fietsen, geen fietsvakantie, het zijn onze beste maatjes die we gewillig volgen.
De slaapmatten, wij kozen voor comfort op deze reis: Exped Synmat DLX9. Niet de goedkoopste maar we hadden geluk, een internet winkel deed uitverkoop.
De tassen van het bekende merk Ortlieb, hoeft geen commentaar.
Een wasteiltje ook van het bekende merk Ortlieb, een manusje voor alles.
Het kookfornuis, MSR Dragonfly, brengt in enkele minuten het water aan de kook.
Een bakpan, een Primus braadpan met dubbele bodem. Deze keer geen "lichtgewicht" maar door zijn dubbele bodem bakt deze pan zoals in een sterrenrestaurant.
Tent, Hilleberg Namatj3GT, een zee van ruimte voor 2 personen en weersbestandig.
Een fleece binnenslaapzak, deze hebben we moeten kopen in Denemarken, de nachten waren berenkoud.
Nog een binnenslaapzak, maar deze is van zijde, voelt heel zacht aan, zo hoef je de slaapzak niet zo vaak te wassen en het isoleert ook nog een beetje.
Een zadel, ook hier kozen we voor een oerdegelijk Brookszadel. Voor Pierre een B67 voor Rita een B67s.

28/07: Helsinki - Helsingfors

2008-07-28T09:20:00.001+02:00

Maandag 28 juli 2008:

Helsinki - Helsingfors 79 km, in totaal 5273 km en 9u07 onderweg (5u12 gefietst aan 15,78 km/h)

Nee, we zijn vandaag niet naar een andere plaats gefietst, Helsinki of Helsingfors betekenen hetzelfde. Het was letterlijk een rondje Helsinki vandaag. De luchthaven is met de fiets vlot bereikbaar, alleen moet je weten welk tunneltje je nemen moet. Zelden een bordje of plaatsnaam. We vonden halverwege onze zoektocht naar de luchthaven een prima gids. Een man op een racefiets, nota bene werkzaam op de luchthaven, op weg naar zijn werk. Men kan geen betere gids vinden. Hij loodste ons door, ik schat zo'n twintigtal tunnels onder de ringwegen van Helsinki. We waren best tevreden. Voor alle zekerheid hebben we de weg nog eens over gedaan. We schatten op 2,5 uur om vanuit de camping de luchthaven te bereiken. Tijdens onze tocht haalden we bubbelplastiek op, alsook een doos met karton werd voor ons klaargezet. Aan de luchthaven aangekomen keken we hoe het hier aan toe ging, groot is het hier niet. Het zal morgen wel lukken. Onze boterhammetjes aten we op een van de vele parkings met zicht op de startbaan. Het is indrukwekkend hoe zo een vliegtuig na een aanloop de lucht ingaat. Morgen is het onze beurt.

Later op de avond help ik nog 2 Italianen, afkomstig uit Venetië, die een rondje Helsinki - Noordkaap achter de rug hebben. Ik loodste ze door het bos gelegen naast de camping om zo vlugger op de ringweg aan te komen, het scheelt 45 min. fietsen. Overmorgen is het hun beurt om naar huis te keren. Het wordt een korte nacht.

27/07: Aankomst Helsinki

2008-07-27T09:13:00.000+02:00

Zondag 27 juli 2008:

Helsinki - Helsinki 39 km, in totaal 5194 km en 8u onderweg (3u20 gefietst aan 12,27 km/h)

Nog vlugger dan gedacht kwamen we om 7 uur in Helsinki aan. We hebben deze nacht wat kunnen slapen, mede door het feit dat het donker was, maar af en toe werden we gewekt als de trein stopte in een station. Daarna wordt je als het ware gedropt in een stad, een onwennig gevoel. Je bent er niet naartoe gefietst, je hebt nog geen herkenningspunten. Iedere fietser kent het gevoel, binnenrijden gaat meestal, er buiten raken gaat iets moeilijker.

Het is zondagmorgen, bijna geen verkeer, alleen wat daklozen die het ochtendritme nog niet gevonden hebben. We ontbeten op een terras in het zonnetje, het toeristenbureau opende zijn deuren pas om 9 uur. We slenteren nog wat in de haven, kijken naar de zondagse kraampjes die zich klaarmaken om toeristen te ontvangen. Gewapend met een fietskaart van Helsinki verlaten we het infobureau. Het duurde wel even voor we het juiste ritme (wegeltjes) gevonden hadden. Deels omdat we de nationale fietsroute nummer 2, anderzijds de grote lanen, wilden gebruiken als herkenningspunten.

Gemakkelijk ging het niet, er zijn hier honderden tunnels, en als deze niet bewegwijzerd zijn, je de taal niet spreekt, is het een hele heksentoer om in het begin de juiste richting te vinden. We kozen voor de meest westelijke camping van de stad, in de overtuiging dat van daaruit naar het vliegveld fietsen een gemakkelijke klus zou zijn. Na onze ervaringen van vandaag gaan we het traject naar de luchthaven verkennen, om het onszelf voor dinsdagochtend gemakkelijker te maken.

26/07: Rovaniemi - Rovaniemi

2008-07-26T09:05:00.000+02:00

Zaterdag 26 juli 2008:

Rovaniemi - Rovaniemi 25 km, in totaal 5155 km en 1u40 gefietst

Zaterdag 26 juli of 25 december

We hielden rekening met het uur verschil, we hadden nog een afspraak met een belangrijke man. Deze woont op een heel groot domein gelegen aan de poolcirkel. Het moet een heel rijk man zijn, alleen al die cadeaus aan de kinderen. Hij leeft een tiental kilometer noordelijker gelegen dan Rovaniemi, in een heel groot dorp met souvenirwinkels, restaurants, opnamestudio, parkeerplaatsen en nog veel meer. Hele horden toeristen worden met bussen aangevoerd, ze kunnen er niet genoeg van krijgen, het ene uitstalraam al groter en voller dan het andere. Wat een bedoening. Ik moet toegeven hier heerst een prettig gestoorde kerstsfeer. En zoals wij, we fietsen naar het noorden en passeren niet elk jaar voorbij de Kerstman, we willen dat gedoe ook eens zien. Kinderen krijgen, mits financiële steun van hun ouders, een rendez-vous met de Kerstman. Het hele gebeuren wordt opgenomen en je ontvangt voor de tijdelijke eeuwigheid een dvd van de onvergetelijke ontmoeting. Dit is allemaal te zien op diverse tv schermen, iedereen is getuige, men geniet ervan, wij ook.

We moesten ons nog haasten, het commerciële gedoe, het goede weer, we hadden de tijd niet in het oog. We stonden op uur. Boeltje inpakken, boterhammetjes klaarmaken en hup naar het station. Er zijn elke dag twee nachttreinen naar Helsinki, eentje om 21 uur, maar die is in het weekend altijd volzet, en de eerste om 18 uur. Om te balen met zulk mooi weer nu al in een treincoupé.

Het comfort is prima, de stapelbedden liggen perfect, we zitten in een coupé voor twee. Vanuit de trein is het Finse landschap hetzelfde als tijdens de fietstocht: bomen, bossen, bomen, meren en moerassen er komt geen eind aan. Als de trein stopt aan een station zien we wagons geladen met boomstronken. We werden slaapdronken gewaggeld door de trein, het werd donker en uiteindelijk vallen we in slaap.

25/07: Maijanen - Rovaniemi

2008-07-25T08:57:00.002+02:00

Vrijdag 25 juli 2008:

Maijanen - Rovaniemi 89 km, in totaal 5130 km en 6u40 onderweg (4u51 gefietst aan 18,74 km/h)

De laatste lange rit van onze fietsvakantie. Misschien vervelend om te lezen maar nog vervelender om te doen, een natte tent opbergen. Als ik 's morgens vroeg de regen op de tent hoor tokkelen, trek ik de slaapzak al sakkerend nog wat strakker toe. Maar blijven liggen is geen optie. De kleinzoon bracht heet water om koffie te maken (service van het huis). Om Rovaniemi nog op een deftig uur te bereiken, vertrokken we om 11u30 uit het vredige plaatsje Maijanen. Bij aanvang regende het nog, al snel konden we later met korte broek verder fietsen. Het is spijtig dat het fietsen voorlopig voorbij is, met een gemiddelde van ongeveer 19 km/h is onze conditie opperbest. Zeker rekening houdend met de regelmatige stops voor rendieren.

Eén uur verschil

We hadden het al een paar keer opgemerkt, maar geen acht opgeslagen tot we aan het station van Rovaniemi aangekomen waren. Bij het boeken van onze reis met de nachttrein naar Helsinki is het voor ons duidelijk, de Finnen leven een uur voorop. Dat is nu fietsvakantie, geen besef van tijd of dag meer, zonder zorgen, genietend van de natuur.

Hier op de camping van Rovaniemi geraakten we aan de babbel met een Frans-Roemeens koppel. Ze zijn al weg sinds begin april voor een jaar. En over wat praten we: fietsen, vakantie, het weer, de ontmoetingen, enz... Ze probeerden onze fietsen eens, ze vonden ze prima. We zijn nu aan de Poolcirkel, rond middernacht is het toch niet zo klaar meer dan enkele dagen geleden in Inari. Het zal raar doen, als het donker wordt in Helsinki.

24/07: Kittilä - Maijanen

2008-07-24T08:45:00.001+02:00

Donderdag 24 juli 2008:

Kittilä - Maijanen 86 km, in totaal 5041 km en (5u15 onderweg aan 19,83 km/h)

De bazin van de camping stond ons deze morgen op te wachten om te ontvangen. Ze stak haar hand uit zonder een woord te zeggen. Amaai, gisteren wou ik een vraag stellen en betalen, "Sorry, geen tijd om U vandaag te ontvangen" was het antwoord, zie daar word ik grevelig van, ik wou ze de volle laag geven, maar hield me in, het helpt toch niet, ik klasseer ze bij de groep"loop naar de hel". Het deed ons denken aan de camping van Malung geloof ik, we arriveerden om 17u30 en er was niemand op het bureau meer. Je moet andere campinggasten lastig vallen om te gaan douchen of naar het toilet te gaan. 's Anderdaags staan ze om 7 uur bij wijze van spreken aan de tent om 170 SOK te ontvangen. Maar we mogen niet alle Finnen over dezelfde kam scheren, de bibliothecaris was op post om de deur te openen, de pc was voor ons opgestart. Snel nog twee dagverslagen naar Joris door gemaild.

Met een gemiddelde van bijna 20 km per uur dachten we Rovaniemi in 1 dag te bereiken. Na een vijftigtal kilometers beseften we dat het niet zou lukken, we hebben geen gepaste"medische begeleiding". Voor wie het traject Kittilä - Rovaniemi wil doen, een kleine rechtzetting: Na 65 km is er wel een supermarkt die zelfs op zondag (beperkt) open is. De touristinfo in Kittilä weet het ook niet meer, denken we, maar nog 11 km verder is er een kampeertrein, 5 voetbalvelden, mooi kort gemaaid gras en groot (ze vertelde dat de camping gesloten is!). Deze prachtige rustige plek deed ons denken aan de eerste rustdag in Rätan (Zweden). Alle voorzieningen zijn aanwezig voor een zacht prijsje en het grillhuis is vrij te gebruiken. De kleinzoon haalde zijn beste Engels boven om ons te verwelkomen. Verder vertelde de jongen, verontschuldigend, dat de zomers in Lapland heel warm kunnen zijn. Dit jaar was de winter niet zo streng, duurde langer, het voorjaar was heel nat, kortom prima omstandigheden voor veel muggen. Maar dat hadden we ondertussen al ondervonden. Nu is er hier een strak windje, de zon schijnt, geen muggen.
Er staat nog een tentje van een fietsend Zwitsers koppel dat aan zijn derde dag toe is.
Ik leg even mijn pen neer, op een afstand van +/- 50 meter, stapt een rendiertrio al grazend langzaam voorbij, dat is toch om te genieten, nietwaar.

Een onvolledig detail: De weg van Rovaniemi zou ontstaan zijn tussen de jaren 1830 en 1860, door de goldrush. Dat stond te lezen op een paneel, met wat verder een monument waar een metalen plaat op bevestigd was. Het vermelde 'Etappe 11'. Mijn verontschuldigingen voor een onvolledige uitleg: Het ging om ongeveer 2000 Finse soldaten die in 1910 in het Pruisische leger zouden gediend hebben. Ik kon echter niet verder lezen, de ene muggenaanval na de andere, ik sprong op de fiets en was weg.

23/07: Kittilä - Kittilä

2008-07-23T10:26:00.002+02:00

Woensdag 23 juli 2008:

Kittilä - Kittilä

Een dagje rust. Bij aanvang van onze tocht namen we geen rustdag. Wij dachten niet dat we zo goed zouden vorderen. Het kwam goed uit, het bleef maar regenen en waaien. Volgens de weersvoorspellingen zou het nochtans droog blijven. We hadden geen zin om alweer een natte tent op te bergen. Nog twee dagen, of 160 km, en we zijn in Rovaniemi. De vlucht Helsinki-Brussel was reeds bij aanvang van onze reis geboekt voor dinsdag 29 juli. Tijd zat eigenlijk. Na het late ontbijt, (we wachten tot het ophield met regenen) trokken we naar de bib. Dat was alweer een week geleden en ook het touristburo werd aangedaan, maar veel informatie bekwamen we niet. Zelfs hier op de camping heeft men geen interesse voor onze vragen. Een fietser had er ons vroeger voor gewaarschuwd dat sommige Finnen geen moeite doen. De bibliothecaris van dienst bleek wel zin te hebben en haalde een detailatlas van de streek boven. Op het volgende traject blijken geen winkels te zijn, maar wel, bijna in Rovaniemi, een chaletpark. De man, Jouni Heino, is van goede wil. De bib gaat morgen om 11 uur open, maar we mogen er al om 8 uur zijn. Hij zal voor ons de deur openen. De fietsen hebben voor de laatste 160 km een klein onderhoudje gehad. Misschien bollen we het traject van morgen tot Rovaniemi in 1 dag.

22/07: Pokka - Kittilä

2008-07-22T09:55:00.003+02:00

Dinsdag 22 juli 2008:

Pokka - Kittilä 94 km, in totaal 4955 km en 9u onderweg (5u53 gefietst aan 16,18 km/h)

Het regende sinds gisterenmorgen vanaf 5 uur tot deze morgen 10 uur. Het startsein, belaagd door muggen, om zo snel mogelijk de fietsen te laden en verder te rijden. Het was eens een ander soort wegdek, 60km verharde gravel. Het brak de sleur maar we moeten wel opletten voor putten en plassen. De zon droeg haar steentje bij. Dat sommige Finnen wereldkampioenen zijn in rally rijden, daar waren we vandaag getuige van. Zonder omzien of rekening te houden met ons zoefden ze over de natte gravel. De achterkant van de wagens waren zo vuil dat je bijna het merk niet kon herkennen, laat staan de nummerplaat lezen. Ik wou dat ik toen een heel lange wijsvinger had om er 'vuil' op te schrijven. Gelukkig waren er niet veel deelnemers.

De tocht vlotte goed, een beetje lastiger trappen als op asfalt, maar toch... In de late namiddag passeerden we Levi of Sirkka. Men vermeldt de twee namen. Sirkka is de officiële naam. Het is een stadje met woonwijken zoals vele andere. Van ver zie je een imposante berg, Levi genaamd, waarop alle nodige faciliteiten zijn gebouwd voor de skisport. Je ziet liften, skipistes, verlichting en nog meer van die zaken. Verder langs de weg nr 79, richting Kittilä, zie je verscheidene winkelcentra's en hotelcomplexen, de ene al moderner en groter dan de andere. Na 1 km hield het fietspad op en hoger gelegen, langs de weg, zien we nog diverse skiscooterspistes. Bij het naderen van Kittilä, als we het bordje camping 4 km zien, begint het te regenen. Tijdens een kleine regenpauze zetten we de natte tent op. Het dagboek schrijf ik in de tent, de ene regenbui maakt plaats voor de andere.

21/07: Menesjärvi - Pokka

2008-07-21T15:34:00.004+02:00

Maandag 21 juli 2008:

Menesjärvi - Pokka 74 km, in total 4861 km en 4u43 onderweg (4u02 gefietst aan 18,67 km/h)

Een frisse duik nemen? Het begon om 5 uur al te regenen. We hadden niet veel zin om een natte tent in te pakken, maar het bleef regenen. Na het ontbijt in de tent vertrokken we dan toch om 11u30, maar niet richting Lemmenjoki, we laten het goudzoeken voor wat het is. Echte goudzoekers zijn we niet, op fietsvakantie zijn stemt ons ook gelukkig.

In tegenstelling tot het eerste stukje van gisteren zien we geen rendieren op de weg, wel kilometerslange afspanningen, links en rechts, waarschijnlijk van rendierenfarms. Het is nog maar onze vierde dag in Finland, maar sorry, hier zien ze ons niet meer. We zijn wel op het toppunt van het muggenseizoen, het landschap waar we in fietsen zegt ons niets: dennenbomen, moerassen, nog meer moerassen en meren. De Finse automobilisten hebben het minste respect voor fietsers van de Scandinavische landen, we spreken uit ondervinding.

Met de hulp van regenrugwind ging het vandaag heel snel. De hoogst gemiddelde snelheid en ook met het kleinste tijdsverschil tussen gefietste tijd en de tijd onderweg (je weet wel de middagwandeling). Hier woont bijna niemand, geen enkele winkel te bespeuren. Ook om te eten konden we nergens terecht, dus doorrijden maar tot in Pokka.

We moesten onderdak hebben: natte tent, kleren, schoenen, kortom alles nat. Hier in Pokka konden we voor 22 euro een veredeld tuinhuisje huren. Het toilet, een hok met plank en een gat voor het gat, is 50 meter en 20 muggenprikken verder. De douche is heel simpel. Water halen met een emmer, opwarmen op de enige verwarmingsplaat en je buiten op het portaal wassen in de regen. Lekker verfrissend, wees gerust en geen kat te zien. Vlug gaat het ook door de muggen. Maar we zijn tevreden vandaag onderdak gevonden te hebben. Een belangrijk pluspunt, er is elektrische verwarming.

20/08: Inari - Menesjärvi

2008-07-20T15:20:00.006+02:00

Zondag 20 juli 2008:

Inari - Menesjärvi 49 km, in totaal 4787 km en 5u onderweg (3u04 gefietst aan 14,78 km/h)

De zon bleef deze nacht ongehinderd schijnen. Er was bijna geen temperatuursverschil. Het eindpunt voor vandaag is niet te ver, in de buurt van Lemmenjoki. Hier wordt al sinds jaren naar goud gezocht. Vorig jaar heeft iemand een klompje van 145 gram goud gedolven. Hij doet dat al 14 jaar met behulp van een graafmachine, waarna hij de opgedolven materie met de hand zeeft. Wij gaan ook ons geluk proberen, misschien kunnen we tot eind volgend jaar per fiets verder trekken.

Na ons middagmaal verlieten we Inari via de 955 richting Kittilä, niet via Ivalo langs de E75. De zon schijnt nog altijd, prima, houden zo. We werden begeleid door alles wat vliegt en prikt; geen doen eigenlijk. Aan de afslag Lemmenjoki vinden we een camping maar bedanken de baas. Voor 18 euro en zonder keuken? 700 meter verder langs de rivier is het helemaal gratis. Stromend vers water, verfrissend en de zon droogt ons wel. Geen petanque spelende Fransen of andere late gasten, wat moet een mens op fietsvakantie nog meer hebben? Wat heb je hier wel nog meer: We zitten gevangen in onze tent, belaagt door van alles en nog wat, net als bij een imker die honing slingert. Als er morgenochtend minder prikkebeestjes zijn nemen we nog een frisse duik in de rivier. Hopelijk is de camping van morgen wat correcter, want we hebben etenswaren mee die fris bewaard moeten worden.

19/07: Partikko - Inari

2008-07-19T14:54:00.007+02:00

Zaterdag 19 juli 2008:

Partikko - Inari 67 km, in totaal 4738 km en 7u onderweg (4u03 gefietst aan 16,76 km/h)

Voor wie interesse heeft, deze morgen na twee kilometer, zien we een camping voor tentjes. De service die aangeboden werd is opperbest.

De zonsondergang op het meer was mooi, een waar kleurenpalet, moeilijk te beschrijven: een rood-roze gloed met weerspiegeling op het meer. Het was een rustige rit, het landschap licht gloeiend, bebost, vele meren, kleine en grote moerassen. En niet te vergeten vele muggen. Als we even stil staan en met de chronometer meten, is het na 40 seconden niet meer uit te houden. De zon scheen sinds gisterenavond, maar de dagelijkse plensbui mocht niet ontbreken. We schuilden voor de regen, samen met een Duits paar dat al 36 jaar naar Scandinavië reist. De middagboterhammetjes werden in looppas opgegeten. Volgens de Finnen is de muggenplaag de ergste in 8 jaar tijd.

Bij aankomst in Inari, het touristinfo opgezocht i.v.m. onze tocht richting Rovaniemi. We gaan niet de drukke E75 volgen, maar over Kittilä, weliswaar over gravel. Over de afstand van 195 km is geen bevoorrading en geen bewoning. Het meer aan de camping is pas sinds begin juni ijsvrij. Hier zijn maar 3 seizoenen nl. winter, lente en zomer, vertelt men mij.

Deze avond is nog een jonge dame, uit Blankenberge, per fiets aangekomen. Ze is begin juni vertrokken voor ongeveer het zelfde parcours. Alleen fietst ze gemiddeld 100 km per dag. Haar teller staat al op 4500 km. Verder dan Rovaniemi gaat ze ook niet. Later op de avond had ik nog een toffe babbel met een groep Fransen per campingcar. Het is een groep van 11 campingcars + 1 gids campingcar. Als er zo 12 campingcars op een camping aankomen, maakt dat wel indruk. De gids begeleidt hen door Scandinavië en naar de Noordkaap. Het is een plezante bende à la France. De taal is de enige barrière waarom ze per groep met gids reizen. Ze zijn, buiten het Frans, geen enkele andere taal machtig. Vive la France.

18/07: Kirakkajärvi - Partikko (Päärtih)

2008-07-18T14:34:00.008+02:00

Vrijdag 18 juli 2008:

Kirakkajärvi - Partikko (Päärtih) 74 km, in totaal 4671 km en 5u30 onderweg (4u33 gefietst aan 16,31 km/h)

We hoorden deze nacht rendieren rond onze tent en ook nu bleef het niet droog. We moeten vermoeid geweest zijn gisteren, want opstaan lukte niet voor 10 uur. En snel dat we nu kunnen inpakken, je moet het eerst zelf meemaken voor je het gelooft. Zo'n zwerm muggen om ons heen, ze prikken meteen, we dragen nochtans geen gewei zoals de rendieren. Voor we op pad gingen dronken we nog een warme chocomelk in het restaurant. De oudste dochter hier, die de zaak runt is een leadzangeres van een band (www.tiinasanila.com). Verder ontmoetten we hier nog een Finse fietser die een retourtje Russische grens aan het fietsen is.

De rit vandaag viel niet mee, de tweede dag tegenwind en het parcours is voor ons déjà vu. Ik weet niet waarom, maar toen we gisteren de Finse grens overschreden had het eerste huis een huisnummer met een getal meer dan 11000. Nu, 100 km van de grens en ongeveer een 80 tal brievenbussen (bewoonde huizen) verder, huisnummers rond 4000, rare nummering. Verder op de weg niets, alleen kerstbomen, meren, af en toe een rendier dat verschrikt wegloopt en een paar auto's. Een paar kilometer over de Finse grens is er een supermarkt, we passeren wel plaatsnamen die een dorp aanduiden met 2 à 3 huizen, verder niets te beleven.

De middagwandeling

Gevangen krijgen in de instelling per dag één uur wandeling. Ondertussen heb je al gelezen dat het hier stikt van de muggen. Ik heb een filmopname gemaakt van onze middagpauze terwijl we onze boterhammetjes in looppas opeten, alle muggen willen mee eten. We zullen er later nog om lachen.

Hier op de camping van Partikko verhuurt men bungalows. Wij met ons tentje mogen de faciliteiten van een bungalow gebruiken, slapen doen we in de tent.

17/07: Kirkenes - Kirakkajärvi (Finland)

2008-07-17T14:14:00.004+02:00

Donderdag 17 juli 2008:

Kirkenes - Kirakkajärvi (Finland) 67 km, in totaal 4597 km en 7u13 onderweg (4u43 gefietst aan 14,43 km/h)

Het heeft deze nacht flink geregend. Veel hebben we er niet van gemerkt enkel de plasjes op de afdekfolie van onze fietsen. Het zonnetjes scheen uitbundig als we de camping verlieten. De laatste informatie uitgewisseld met Roland over onze tocht zuidwaarts, alsook betreffende zijn tocht op de Lofoten en Vesterålen en het stuk van de 'Zilverwegen'. Zijn plannen voor 2009 zijn al klaar, hij vertrekt eind oktober voor een tocht Nederland - Portugal - Spanje (Gibraltar) - Nederland en wil graag eind februari 2010 terug thuis zijn. Het eerste gedeelte tot Neiden kenden we al, voor de laatste keer in een baai van een fjord fietsen.

In Neidencamping stopten we om de flessen nog eens bij te vullen. Ik herkende de Finse zalmvisser. Ons tentje stond naast zijn blokhut, en vroeg hem hoe het vissen ondertussen verlopen was. De man antwoordde lichtjes ontmoedigd, slechts 1 zalm van +/- 40 cm.

Vanuit Neiden was het nog 10 km tot de Finse grens. Terug in euroland, goedkoper? Twee kilometer voor de grens was het tolhuisje, niet bemand. De grens tussen Norge en Suomi was herkenbaar aan de borden, weerszijden van de landen. Verder geen gebouw of kantoor, wel verscheidene camera's. Op Fins grondgebied staan borden die aangeven dat U in Lapland bent, dat het rendier een gecultiveerd huisdier is, en U op de weg voorzichtig en opmerkzaam moet zijn. De plaatsnamen worden in twee talen vermeld, het Fins en de taal van de Lappen hier. De weg is licht heuvelachtig, van bergjes niets meer te bespeuren. Vele meertjes en vooral vele kleine vliegende prikkebeestjes in alle formaten en nijdigheid (momenteel is het nu hoogseizoen). We verblijven hier op een rendierfarm. Ze verhuren hutten, bungalows en kamers. Er is ook een goed restaurant (www.sanila.fi). Ik laat mijn boekje 'Fins op reis' zitten, met Engels gaat het ook. Het Fins is een heel apart taaltje, je kunt er niets uit afleiden. We aten ons avondmaal in de tent, alle prikkebeestjes wilden mee eten. (Blijf toch eens van ons lijf!).

Hier in het restaurant hangen sfeerfoto's van het leven tijdens de winter op de farm. Het is hier niet zo geschikt voor fietsers, maar in geval van nood wordt je hier met een tentje goedkoop en goed geholpen.

16/07: Kirkenes - Kirkenes

2008-07-16T14:02:00.002+02:00

Woensdag 16 juli 2008:

Kirkenes - Kirkenes 16 km, in totaal 4530 km en 6u onderwerg (1u25 gefietst aan 14,03 km/h)

Een dagje rust in Kirkenes. Een beetje geslenterd door de stad, die niet zo groot is. Ik schat van op een heuvel bekeken, niet groter dan de binnenstad van Aalst. Rondom op de heuvels liggen er nog kleine woonwijken. We zien geen oude gebouwen, de stad is tijdens de 2de wereldoorlog met de grond gelijk gemaakt. Je kan hier een schuilkelder bezoeken, die bestemd was voor de burgerbevolking. In de haven liggen een tiental oude Russische vissersschepen. Ze vallen op door de roestige aanblik. We wilden een bezoekje brengen aan een van de schepen, maar het was njet. Even nog een bezoekje aan de bib, het weer voor de komende dagen ziet er niet zo slecht uit.

Op de camping zijn er nieuwe tentjes bijgekomen, bijna allemaal fietsers. Een trio jonge Russen uit Moskou, die eerst de trein naar Moermansk namen, en nu een rondje Noord-Noorwegen aandoen. Ook een Nederlander uit Arnhem, Roland, met hond. Hij vervoert het beestje in een bob-yak. Samen met zijn tassen sleurt hij elke dag 55 kg mee. De hond is een en al gehoorzaamheid en het is zijn 4de reis. Ze slapen samen in een eenpersoonstentje; schattig om te zien. Hij rijdt ongeveer dezelfde weg als wij maar in tegenwijzerszin en vlugger (gemiddeld 600 km per week). Voor Roland is het de 3de maal Noordkaap. De eerste maal 3 jaar geleden per fiets, vorig jaar met de wagen samen met zijn vader (hij zegt: "dat is totaal niets") en nu voor de laatste maal nog eens per fiets.

Morgen verlaten we Noorwegen richting Finland, het laatste stuk van onze reis. Naar het schijnt vlakker en meer muggen.

15/07: Neiden - Kirkenes - Russiche grens - Kirkenes

2008-07-15T15:04:00.003+02:00

Dinsdag 15 juli 2008:

Neiden - Kirkenes - Russische grens - Kirkenes 76 km, in totaal 4511 km en 11u30 onderweg (5u02 gefietst aan 15,25 km/h)

De zalmvissers op de camping 'werken' in shiften met glijdende werkuren. Ze hielden niet op, maar ze deden toch hun best de vermoeide medemens een beetje nachtrust te gunnen. We zagen vele vissers naar de rivier optrekken, gewapend met verscheidene werphengels, een jagersmes en een tas met allerlei attributen om de zalm te lokken. Buiten aan een lokaal is er een hangweegschaaltje alsook een tafel met meetlat om de trofeeën te wikken en te wegen, en verscheidene diepvriezers om hun vangst in te bewaren. Het is soms een stille drukte, het op- en afgaan van en naar de rivier.

Het zonnetje scheen deze morgen, het is een plezier om met zulk weer te fietsen. Vlak was het parcours richting Kirkenes niet, vanaf zeeniveau... hop... een klimmetje van enkele kilometers en daarna dalen. We fietsten een heel poosje en tegen de middag hadden we de camping in Kirkenes al bereikt. Daarna ging het richting stad, bib en touristifo. De Russische grens is maar 10 kilometer oostwaarts, je ziet dat niet elke dag, dus met de fiets naar de verboden zone. Er is eigenlijk niets te zien, een grensovergang dat wij niet meer kennen. De Russische weergoden moeten de Vlaamse spionnen opgemerkt hebben want na enkele minuten begon het te regenen. De camping was tegen de avond behoorlijk volgelopen, wel 8 tentjes en ook fietsers. Een Frans jong koppeltje (voor het eerst een 10 daags tochtje met de fiets in Finland) is zopas op hun bestemming in Kirkenes aangekomen. Zij konden ons de informatie geven die we nodig hadden. De gezellige conversaties met andere kampeerders in de keuken en eetzaal is toch wel iets wat we zullen missen als we thuis zijn.

14/07: Bugøynes - Neiden

2008-07-14T15:54:00.003+02:00

Maandag 14 juli 2008:

Bugøynes - Neiden 45 km, in totaal 4435 km en 5u30 onderweg (2u57 gefietst aan 15,86 km/h)

Het was 10 uur wanneer we onze gastheren gingen begroeten. Ze boden ons een tas koffie aan op het terras, met zicht op de baai. In deze baai wordt zalm gekweekt voor export. Er liggen 13 bassins van ongeveer 20 m doorsnede, met in totaal +/- 1 miljoen zalmen van 10 cm groot, geïmporteerd uit IJsland, vertelde de heer des huizes (hij noemt Eilert). Deze blijven hier tot ze rond de 3 à 5 kg wegen. Op mijn vraag of hij er regelmatig eentje gaat uithalen, antwoordde hij "not good fish". We werden uitgenodigd om een woordje te schrijven in het gastenboek, wat we met plezier deden. Daarna lieten ze familiefoto's zien, de schoondochter is afkomstig uit München. Eilert is in de donkere wintermaanden een verwoede puzzelaar. Hij toonde fier zijn verzameling, waaronder verscheidene van 3000 stuks en zelfs 2 ronde puzzels. Dat hadden we nog nooit gezien. Voor iemand die zo dicht bij de zee woont, is vissen een tweede natuur. De grootste vis die hij ooit gevangen heeft woog 75 kg, de foto hangt op een centrale plaats. We werden uitgebreid gefilmd en gefotografeerd bij ons vertrek.

Voor het eerst sinds weken scheen de zon de ganse dag. Het deed eens deugd, met 12 á 15 graden zijn we al tevreden. Het traject tot in Neiden verliep rustig. Deze camping in Neiden is niet geschikt voor fietsers. Er is geen keuken, maar de zon schijnt en we kunnen buiten koken. Deze camping ligt aan een rivier, het zijn allemaal Finnen die hier in hutten verblijven, sommige wel 3 weken lang. Allemaal zonder uitzondering vissen ze hier op zalm, naar het schijnt ook 's nachts. Volgens een Finse is deze streek heel geliefd door zalmvissers.

Nog iets: het brood is op. Op sommige trajecten vindt je geen voedingswinkels. Maar morgenvroeg zijn het lekkere pannenkoeken met rozijntjes erin mmm...

13/07: Skiippagura - Bugøynes

2008-07-13T15:32:00.002+02:00

Zondag 13 juli 2008:

Skiippagura - Bugøynes 61 km, in totaal 4390 km en 7u30 onderweg (4u43 gefietst aan 13,72 km/h)

Zaterdagavond in een camping in het Noorden, is hier een moment voor de mensen om te genieten van de lange zomernachten. De babbel in het grillhouse was uitbundig.

The red house

Bij het verlaten van de camping rond de middag, was het onmiddellijk klimmen richting Kirkenes. Een ouder paar met wagen, praatte met een vijftiger en een jongetje van 6 jaar, allebei per fiets en in fietsuitrusting. Een tocht van ongeveer 100 km naar Neiden was teveel voor vandaag. Ik maakte een babbeltje met de dame die enkele woorden Engels sprak. Het was haar broer die met hun kleinzoon een tocht van 50 km, heuvel op heuvel af, op de E6 maakten. Het paar begeleidt het fietsduo en stopte op regelmatige tijdstippen langs het parcours. Ik nam een kaart en vroeg hen naar een mooi plekje om te kamperen, en waar draaide het na enkele minuten op uit? Prompt antwoordde ze: "Kampeer bij ons. Niet vergeten, aan de afslag Bugøynes, het rode huis, maar niet voor 19 uur". Allé vooruit dan, tot deze avond, we zijn ondertussen al veel gewoon.

De tocht verliep rustig, de omgeving is niet meer dezelfde als enkele dagen geleden in het westen van Noorwegen. De rotsen rondom ons zijn niet meer zo hoog, geen sneeuw en vooral mooi afgerond begroeit met bomen. Links van ons Varangefjorden. Het landschap is, ik weet wel, ik herhaal het steeds, wondermooi. We nemen foto's en filmen. Rita staat model met als achtergrond een rotsformatie. Maar rond 17 uur slaat het weer om. We werden in enkele ogenblikken overvallen door een mistige tegenwind en zagen ineens geen 100 meter meer vooruit, in een steeds donkerder wordende omgeving. Wat later als we de afslag van Bugøynes zien, bovenaan de top van een berg, merken we links in de baai een rood huis op. We rijden er naartoe op een kiezelpad van ongeveer 3,5 km lang, en zijn aan het juiste adres. Als ik aanklop zijn ze aangenaam verrast dat we op de afspraak zijn. We worden vriendelijk ontvangen, maar de tent hoeven we niet uit te pakken. We mogen eten klaar maken en slapen in een caravan. Elektriciteit werd aangesloten, we namen onze intrede met een mooi zicht op de fjord en de zee.

Deze baai is verscheidene km² groot, haar broer woont hier permanent. Samen met haar man komt zij 3 maanden per jaar in een zomerhuisje haar broer vergezellen. Zelf wonen ze tijdens het jaar in Mosjøen. Tegen 22 uur is het hier ook mistig. We gaan slapen.

12/07: Leirpollskogen - Tana Bru

2008-07-12T15:23:00.000+02:00

Zaterdag 12 juli 2008:

Leirpollskogen - Tana Bru 61 km, in totaal 4329 km en 5u15 onderweg (3u40 gefietst aan 16,69 km/h)

De zon maakte van ons vroege vogels. Opeens is de warmte in de tent niet om uit te houden. De prikkebeestjes zorgden voor een nog sneller tempo om op te ruimen. Om 9u15 waren we al op pad, dat was lang geleden. De weg op en neer, nu wind tegen, eigenlijk een gewone rustige fietstocht, niet zo lang als gisteren. Het doel is vandaag de camping van Skiippagura, die de baas in Berlevåg had deze aangeprezen, te bereiken. Hij had gelijk, een prima camping voor fietsers en gratis internet. Ideaal om wat verslagen door te mailen. In Tana Bru ruilen we de 890 voor de E6, die we enkele dagen geleden op weg naar Hammerfest, verlieten. De streek van Berlevåg die we gisteren verlieten, is best een plaatsje waar je enkele dagen kunt verblijven, het straalt rust uit en nodigt uit voor enkele wandelingen.

11/07: Berlevåg - Leirpollskogen

2008-07-11T14:50:00.006+02:00

Vrijdag 11 juli 2008:

Berlevåg - Leirpollskogen 87 km, in totaal 4268 km en 7u30 onderweg (met gemiddeld 15,84 km/h, 5u32 gefietst)

Laat gaan slapen betekent laat opstaan, maar ook vroeg gewekt worden door andere kampeerders die wel vroeg vertrekken. Niettegenstaande het een kleine camping is, is ze uitstekend uitgerust. We begonnen na het opruimen met het middagmaal. Rond 14 uur vertrokken we en deden we inkopen voor 2 dagen. Opnieuw bekroop me het gevoel om niet meer verder te fietsen. Ik zeg niets tegen Rita, we zien wel. Als we na ongeveer 20 km in de Kongsfjorden zijn en ik de natuur zie, is dat gevoel weer weg.

We passeerden het dorpje Veines. Je kan het niet zo mooi schilderen, zo een ongelofelijk mooi zicht. Er staan maar een tiental huizen, links en rechts de fjorden en de zee. We namen uitgebreid foto's en filmden dit plaatje. Nadat we het dorpje Kongsfjord gepasseerd zijn, zagen we een oranje verkeersinfobord met 'vegbom' (slagboom). Dat hadden we tijdens onze fietstocht in Noorwegen al vaker gezien. Dit betekent dat deze weg in de winter afgesloten kan zijn en er in colonne op bepaalde vastgestelde tijdstippen van de dag, met een sneeuwruimer op kop, over de bergpas gereden kan worden. De weg vervolgt op een plateau op de kaart Davggejavre genaamd. Dit landschap rondom ons heeft bijna geen begroeiing meer, er staan op een traject van ongeveer 40 km slechts vijf huizen, vermoedelijk Lappen met hun rendieren. Er was weinig verkeer, we konden regelmatig naast elkaar rijden. De zon scheen soms, er was wel een koude wind, maar niet zo ijzig koud als op de Noordkaap en niet te vergeten: rugwind. Tegen de late namiddag veranderde het landschap, we zagen opnieuw bomen en gras. Opeens zag ik in de verte een dier op de weg lopen. Het was een vos die aan de zijkant van de weg aan iets snuffelde. Ik stopte en begon te filmen tot het dier mij in de gaten had en ineens het bos inliep. We reden verder, op de plaats waar ik de vos gezien had, tussen de bomen was er een smalle strook en nog wat verder een open grasvlakte. We zien de vos van op de open vlakte naar ons staren en liep dan weg. Ik ga een kijkje nemen, de grasvlakte achter de bomen bleek een ideaal plekje te zijn om ons tentje op te zetten. We bleven hier overnachten.

10/07: Honningsvåg - Berlevåg (Hurtigruten)

2008-07-10T14:27:00.002+02:00

Donderdag 10 juli 2008:

Honningsvåg - Berlevåg (Hurtigruten) 10 km, in totaal 4181 km en 10u onderweg

In tegenstelling tot gisterenmiddag stond de Nordkappcamping vol met tentjes. We maakten ons klaar om vandaag de tweede maal de Hurtigruten te nemen. Deze keer richting Berlevåg met de 'MS Kong Harald'. Zo ontwijken we voor de tweede maal de tunnel onder de zee. We vertrekken met 3/4 uur vertraging . De passagiers hebben 3u30 de tijd om de Nordkapp met bussen te bezoeken. Ondertussen oefent de bemanning met de reddingssloepen. Met één van deze bootjes is wat mis gegaan, ze kunnen de reddingssloep niet meer uit het water hijsen. Zoals bij de eerste maal staren de passagiers naar de mooi rotsformaties. Ik moet toegeven, in een zekere luxe naar de natuur kijken, het heeft wel wat. Maar onze tocht door de Lofoten, Vesterålen en Senja, en zelf in het decor fietsen, elke meter voelen, dat kun je met geen enkele Hurtigrutentour evenaren. We doen drie havens aan, alvorens in Berlevåg aan te meren. Eerst Kjøllefjord, Meham en dan Gamvik.

Met de zon op het achterdek zetten we ons in één van de vele zeteltjes, maar na een uurtje moeten we binnen, de zon verstopte zich achter de wolken. De reis verloopt voorspoedig, de zee is wel wat ruwer. Als we stappen, komen er vele zijpasjes aan te pas. Ongeveer 9 uur bootreis, op de duur val je toch in slaap. Plotseling schrikken we wakker, de hoorn van de boot blaast drie maal. De Trollfjord waar we gisteren mee vaarden, zien we passeren. Drie maal blazen, daarmee begroet het ene Hurtigruten schip het andere. We zijn in de haven van Berlevåg. We moeten ons heel erg haasten, lopen na het uitchecken langs de kade in de openstaande poort van het ruim, om onze fietsen op te halen. De bemanning die onze fietsen incheckten hadden verzuimd om er stickers met de juiste bestemming op te kleven, zodat de matroos van dienst al schreeuwend onze bepakte fietsen, nog op slot, over de reling van de goederenlift tilde. Oef net op tijd. De poorten sloten zich. De trossen werden gelicht, toen vanop het bovenste verdiep een bemanningslid mij toe riep: "Sir, you forgot your glasses". Ik herinnerde mij dat ik mijn bril op een tafel had gelegd, een passagier moet dat opgemerkt hebben, hij stond naast het bemanningslid. Mijn bril werd in een veilige enveloppe gestopt en naar beneden gegooid. Dat was op het nippertje.

Slechts 700 meter van de kade ligt de kleine maar goed uitgeruste camping van Berlevåg. We zijn niet de enige gasten die na middernacht aankomen. Een Tsjechisch jong paar help ik met een muntje van 10 NOK zodat ze zich kunnen douchen. We blijven nog tot 2 uur praten over reizen en trekken.

Volgens de bemanning: Hurtigruten betekent Hurtig (= haast, snel, vlug) en ruten (= een weg, route, baan).

09/07: Hammerfest - Honningsvåg - Nordkapp - Honningsvåg

2008-07-09T14:01:00.007+02:00

Woensdag 9 juli 2008:

Hammerfest (Hurtigruten) - Honningsvåg - Nordkapp - Honningsvåg 72 km, in totaal 4171 km en 25 uur onderweg (5u22 gefietst aan 12,12 km/h)

Tien voor drie. We moeten opstaan, om 5u15 meert de boot aan. Als ik de rits van de tent optrek en naar buiten kijk, graast er een kudde rendieren op de camping. Ik neem mijn camera en begin te filmen. De dieren, heel schuchter, merken mij niet op en grazen op anderhalve meter van mij rustig verder. Ik herinner mij hoe we in het begin van onze reis op Zweeds grondgebied, voortdurend oplettend links en rechts, tussen de bomen probeerden te gluren, op zoek naar elanden en rendieren. Nu grazen ze voor onze tent. Ik blijf maar filmen, wel 10 minuten lang tot de dieren langzaam stapvoets, richting andere kant van het meertje trekken. Misschien komt het omdat de camping hier op een hoger gedeelte van de stad ligt en er wat verder geen bebouwing meer is.

Een dag duurt 25 uur

We ruimden op, maakten ontbijt en lunch klaar en vertrokken om 5u20 naar de kade. De Hurtigruten was er nog niet. Als we aan de andere zijde van de kade een kijkje namen, zagen we de boot in de verte naderen. We namen nog wat foto's van de binnenstad terwijl de 'MS Trollfjord' aanmeerde. Lang duurde het niet of de grote poorten van het ruim zich openden. We lieten ons inschrijven richting Honningsvåg. Het interieur straalt klasse en luxe uit. We ontvingen beiden een badge met onze naam erop en wat later nestelden we ons in één van de vele fauteuils op het panoramische binnendek. We vertrokken. Rond 9 uur kwamen de eersten van de ontbijttafel en namen plaats in de zetels met zicht op de fjorden. Het is raar hier, niemand zegt goedendag tegen de andere, er heerst een heel ander sfeertje dan op een camping. Een half uurtje voor we de haven van Havøjsund naderden, zagen we voor het eerst langs de Noorse kust op een rotsformatie, massaal veel windturbines. Rond 12 uur meerden we aan in Honningsvåg. Het laatste stukje voor de Noorkaap. We haalden de fietsen uit het grote ruim, waar behalve auto's en moto's ook allerlei goederen op paletten stonden.

We begonnen eraan. Een stevige rit van 40 km. Het klimmen aan 9%, verscheidene kilometers lang in een koude mistige omgeving. We moeten beamen wat fietsers over dit stuk weg schreven. We werden regelmatig gepasseerd door wagens, campers en bussen. En om 17 uur, met 4144 kilometer op de teller en 66 dagen later, passeerden we de tolpoort van de Nordkapp. Iedereen moet 200 NOK afdokken om hier te zijn, wij fietsers, mogen gratis. Het is ontzettend koud, heel koud. Er waren gelegenheidsfotografen genoeg om ons samen met onze fietsen, aan het Noordkaap monument te vereeuwigen. Iedereen wou meer weten over onze tocht. Daarna ontmoetten we een Nederlands echtpaar die onze overtollige spullen wou meenemen. Hun zoon woont niet zo ver over de Belgische grens. We hadden al een tijdje aan de levende lijve ondervonden dat het weer hier onvoorspelbaar kon zijn. Zo ook deze avond: het was hier bij aankomst koud en een beetje mistig, maar tegen 21 uur zag je vanuit het gebouw het Noordkaapmonument niet meer staan. We wisten niet goed wat te doen, je mag je tent hier wel opslaan op de enorme parking, maar de boel sluit hier om 1 uur. En dan plotseling klaarde het weer op. Opeens zagen we ook de horizon en later piepte de zon door de wolken. Straks is hier het 'moment suprême': de zon die niet ondergaat in de zee aan de Noordkaap. Maar daar wachtten we niet op en vertrokken om 23u15 naar beneden richting Nordkappcamping. Als we op onze fietsen stapten stonden er wel 20 bussen, en het aantal wagens op de parking was zelfs verdubbeld. Toen we opkwamen was er een beetje wind, nu blies deze ons op de afdalende stukken bijna van de weg. Onderweg passeerden ons voertuigen, de laatst aangekomen bussen vertrokken ook het eerst. Deze passagiers hebben zich zeker moeten haasten in de souvenirshop. We kwamen rond 1u30 aan op de camping. Maar eerst wat bekomen en ons zweet laten opdrogen, warm drinken en iets eten. Het was uiteindelijk 4 uur na douchen en tent opzetten als we in de slaapzak kropen. De dag duurde 25 uur.

PS: Als ik de tolpoorten zie heb ik ineens geen zin meer om verder te fietsen. Ook totaal geen zin meer om te fietsen, tout court. Ik weet niet wat er mij nu bezield. Maar als ik mijn kilometerteller aan de juffrouw laat zien met 4144km erop is het over. Rare gewaarwording na 66 dagen op de fiets. Het doel bereikt? Neen, de tocht zelf is het doel.

08/07: Hammerfest - Hammerfest

2008-07-08T13:52:00.000+02:00

Dinsdag 8 juli 2008:

Hammerfest - Hammerfest

Een dagje rust. De dagelijkse dingen voor twee fietsers op weg naar de Noordkaap. We fietsten naar het centrum, en kijk op dat moment meerde de Hurtigruten richting zuidwaarts aan. We lieten de menigte uitstappen, het is een bonte mengeling van alle leeftijden en je hoort verschillende talen. Ze hebben 2 uur de tijd om Hammerfest te bezoeken. We stapten aan boort om informatie te vragen betreffende onze tocht voor morgen, richting Honningsvåg. Daarna trokken we naar de bib: gratis internet = je weet wel het thuisfront is ook graag op de hoogte van onze belevenissen. Het oorspronkelijke plan om bij terugkeer van de Noordkaap en in Honningsvåg de Hurtigruten te nemen richting Kjøllefjord, verleggen we en varen verder richting Berlevåg. Volgens een Duitse fietser zou het stuk Ifjord-Rustefjelbma ontzettend zwaar zijn. Daarom plannen we nu het traject Berlevåg-Skiippagura met één nadeel, we meren pas om 23u30 aan in Berlevåg.

07/07: Oldernes - Hammerfest

2008-07-07T11:49:00.001+02:00

Maandag 7 juli 2008:

Oldernes - Hammerfest 56 km, in totaal 4099 km en 7u40 onderweg (4u15 gefietst aan 13,38 km/h)

De tocht voor vandaag ging richting Hammerfest, volgens het touristinfo de stad gelegen in de meest noordelijke baai. De zon was van de partij, de tegenwind ook. Maar in tegenstelling tot gisteren was het een rit met heel mooie vergezichten. We namen onze tijd om te filmen en te fotograferen, het zijn indrukken die we met anderen willen delen. We fietsten eerst langs het Repparfjord, wat later toen we de brug in Kvælsund overstaken, lag rechts de Sammelshuset, links het schiereiland Seiland.

Voor onze lunch, zowat halverwege, zochten we beschutting achter een heuveltje. Lekker in de zon, veel konden we ons echter niet verroeren, de koude wind blies onze fietsen bijna om. We kwamen rond 18 uur aan in de camping (oké voor fietsers). Morgen nemen we een dagje rust, de spieren zijn moe. We zullen de bib en de touristinfo bezoeken, betreffende de rest van de tocht, ook voor de Noordkaap, en niet te vergeten de Hurtigruten. De boot komt 's morgens aan om 5u15 en vertrekt om 7u15, we mogen hem niet missen!

06/07: Alta - Oldernes

2008-07-06T11:01:00.007+02:00

Zondag 6 juli 2008:

Alta - Oldernes 88 km, in totaal 4043 en 10u45 onderweg (6u36 gefietst aan 13,48 km/h)

We wisten niet of we een dagje rust zouden nemen of niet. De dagtochten van de afgelopen dagen waren, mede door de koude en de vele klimmetjes van soms 9% en 5km lang, zwaar. We trokken toch verder. De regen bleef vandaag grotendeels weg. Iedere fietser klaagt erover. Een pool hield zich deze nacht warm met wodka. Waarschijnlijk danste hij daarna op zijn eentje de polka.

De eerste 10 km vanuit Alta verliepen rustig. Daarna was het klimmen en kwamen we in Stokkedalen rotsformaties tegen, met daarop door de wind krom gevormde bomen. Mede door de tegenwind over het hele traject bedroeg de gemiddelde snelheid toen minder dan 10 km per uur. Eenmaal op hoogte, fietsten we door een landschap dat we nog nooit eerder gezien hadden. Er was op deze moerassige vlakte een schrale begroeiing, met hier en daar een boompje. Links en rechts nog grote pakken sneeuw en de paar huizen, voor mij eerder veredelde tuinhuizen, hadden geen elektriciteit. We hoorden regelmatig generators draaien. De sneeuwscooters lieten ze buiten staan, de zomer is hier maar van korte duur.

Het tweede gedeelte liep langs de Repparfjordelva (rivier). Daar zagen we zalmvissers midden in de rivier staan. Hier heerst in de streek een parasiet die de zalm als gastheer gebruikt (Gyrodactylus salaris). Er gelden strenge voorschriften om de verspreiding te stoppen. Zo ziet men regelmatig ontsmettingsstations oa. bij campings. Al het vismaterieel, ook boten mogen niet verplaatst worden zonder te ontsmetten. Het water mag niet van de ene naar de andere rivier gebracht worden. De ontsmetting gebeurt zoals je dat bij ons ziet in veebedrijven.

We ruilen nu de E6 voor de 94 om nu richting Hammerfest te fietsen. Ik vermijd liever de tunnels en we nemen de Hurtigruten taxiboot om zo Honningsvåg en later de Noordkaap te bereiken.

05/07: Langfjordbotn - Alta

2008-07-05T10:48:00.008+02:00

Zaterdag 5 juli 2008:

Langfjordbotn - Alta 95 km, in totaal 3955 km en 8u50 onderweg (6u07 gefietst aan 15,67 km/h)

Mede door het comfort op deze camping, gelegen in de baai van de Langfjorden, liep de babbel in de eetplaats alweer uit. Nu waren het mensen uit Hamburg waarmee ik bleef praten. Uiteindelijk vertrokken we om 10u30 richting Alta. Ook de zon was heel even van de partij. Na ongeveer 20 km ontmoetten we een Duitse fietser vanuit de tegenovergestelde richting. Hij reed door Scandinavië tegen klokwijzerszin. Met zijn informatie, vooral het traject na de Noorkaap, wijzigen we onze plannen. Na het bezoek aan de Noordkaap meer hierover. Een twintig tal km verder, alweer na stevig klimwerk, stonden er aan de top ook hier stalletjes met Saami souvenirs. We stapten af en keken rond. Graag hadden we hier iets voor onszelf als aandenken gekocht. Maar met de fiets en later op het vliegtuig lukt dat niet. Opeens hoorden we iemand in een dialect zeggen: "Geef het aan mij mee, ik heb plaats genoeg in de cabine". We hadden niet opgemerkt dat een touringcar uit Deinze gestopt was en de chauffeur ons probleem gehoord had. Het is het busbedrijf 'Reizen De Globetrotter'. We bedankten de chauffeur Johny, met wie we ook onze overtollige spullen mochten meegeven.

Na alweer een fotosessie door zijn passagiers vertrok de bus, wij waren tevreden. Ondertussen deed de zon haar best, maar het bleef een koude bedoening. Dit werd ruimschoots goedgemaakt door de mooie vergezichten in de fjorden. Blijkbaar wilde iedereen vandaag naar de Noordkaap, wat een drukte op de E6, de ene was al meer gehaast dan de andere. We waren op tijd in Alta, mede door onze goede fysieke conditie. Op zoek naar een mini-bank ontmoeten we een Zweeds paar die ons vergezelde naar de camping Kronstad, een 8 tal km voorbij Alta.

De weergoden konden het vandaag alweer niet droog houden. We konden net op tijd de tent opzetten. We werden door het koppel uitgenodigd voor een babbel in hun camper, maar we zijn geen rappe mannen: douchen, eten klaar maken en opeten, de vaat, kleren wassen, fietsen en trekken is een hele dagtaak. Om half elf wilden we aankloppen, maar ze lagen al te ronken. We schrijven het dagboek genietend van een warme kop koffie met een Marieken (koekje).

04/07: Sandnes - Langfjordbotn

2008-07-04T10:16:00.001+02:00

Vrijdag 4 juli 2008:

Sandnes - Langfjordbotn 83 km, in totaal 3860 km en 8u45 onderweg (5u55 gefietst tegen 14,95 km/h met topsnelheid van 60 km/h)

Algemene panne. Nee, met ons en de fietsen alles oké, maar de elektriciteit was uitgevallen. Gelukkig blijft het hier licht. Bijna iedereen liep hier verloren, wij namen ons campingvuurtje en maakten koffie. Het was vandaag ontzettend koud. Voor het eerst fietsten we met handschoenen. Na ongeveer 9 weken fietsen beginnen we van het klimmen te houden. Na een klim van rond de 10 km à 8% bereikten we de top van de Kvænangen, het panorama was adembenemend. Links en rechts ligt er nog sneeuw, en zoals in de winter maken we met onze adem wolkjes. Na een tijdje stopte er een bus met Poolse reizigers. We worden massaal gefotografeerd en gefilmd, blijkbaar zijn we belangrijker dan de omgeving. Er worden vragen gesteld, ze vinden zo een tocht waanzinnig, stonden te bibberen van de kou, wij waren aan het uitblazen.

Niettegenstaande de ijzige wind blijven we hier wel een half uur staan. In de verte breekt de zon door, er is alleen maar hoge bewolking, we kregen niet genoeg van het uitzicht. Daarna ging het in een rotvaart naar beneden, vlugger dan 60 km per uur durfde ik niet, om na een tijdje aan de tweede klim te beginnen. Tussendoor stopten we even om ons te bevoorraden, in de winkel was het lekker warm. Met het verkeer op de E6 valt het nog goed mee, men houdt rekening met ons. Net als gisteren waren er aan de top Saami stalletjes die we voorbij reden. Even verderop zagen we hele kuddes rendieren. De ene fjord volgde de andere op: Straumfjorden, Kvænagen, Burfjorden.

We wisten dat deze tocht zwaar zou zijn, maar tot hier toe ook de koudste, we stopten regelmatig om van het mooie landschap te genieten en te fotograferen. Rond 19 uur bereikten we de camping. Goed voor fietsers. We zijn nu in de meest noordelijke provincie van Noorwegen, Finnmark. Daar op zondag alle winkels gesloten zijn, willen we morgen Alta voor 16 uur bereiken. Deze avond hadden we nog een babbel met een ervaren Lofotenreiziger (reeds 18 maal bezocht) en gaf hij ons tips voor later een tweede bezoek.

Tijdens de beklimmingen werden we tweemaal gepasseerd door het Duits koppel van gisteren, meer dan enthousiast claxonneerde de chauffeur, terwijl zij het fototoestel hanteerde. Ze hebben ons adres, benieuwd of we de foto's zullen ontvangen.

03/07: Rotsund - Sandnes

2008-07-03T10:02:00.001+02:00

Donderdag 3 juli 2008:

Rotsund - Sandnes 32 km in totaal 3773 km en 8u onderweg (2u22 gefietst aan 13,73 km/h)

Om in herhaling te vallen, het blijft ons verbazen hoe andere kampeerders, meestal met 'Wohnmobiel', interesse tonen voor ons. We geraken ook hier niet weg van de camping. De babbel beginnend in de keuken, eindigt op het moment dat we echt willen vertrekken met een fotosessie. Onze tocht voor vandaag houden we tot rond de 30 km, om de rit naar Alta van 200 km in 2 dagen te verdelen.

Er was zonnig weer voorspeld, maar we zaten de ganse rit in de wolken en de mist. De klim van 9% duurde ongeveer 1 uur. Op de top waren er Saami souvenir stalletjes. Oudere dames in traditionele klederdracht prezen hun waren aan. Bergaf gaat altijd vlugger, maar o wee zo koud. We arriveerden vlug in Sørkjosen, de bib en touristinfo waren onder één dak. We konden de pc gebruiken tot sluitingsuur. Bij het verlaten van de bib begon het te regenen. Tijdens het laatste stukje richting camping, zagen we links van het wegdek nog grote pakken sneeuw liggen; het voelde aan alsof we in een diepvries fietsten.

Deze camping is geschikt voor fietsers. We staan hier met 3 tentjes. De ene zijn ook fietsers, tante met nichtje van 16 jaar, zij vertrokken in Kirkenes, zo naar de Noordkaap en gaan nu zuidwaarts. De andere zijn stappers, die vanaf februari in Trondheim, te voet op 6 maand tijd de Noordkaap willen bereiken. De stappers geven maar een vermoeide indruk. Tijdens hun eerste gedeelte vroor het en sneeuwde het nog, veel van hun spullen zijn kapot gegaan door de weersomstandigheden. Ze eten meestal van die speciale zakjes droge voeding die je moet aanlengen met water.

02/07: Ramfjordbotn - Rotsund

2008-07-02T09:33:00.000+02:00

Woensdag 2 juli 2008:

Ramfjordbotn - Rotsund 81km, in totaal 3741 km en 9u onderweg (5u20 gefietst aan 15,50 km/h)

Het is moeilijk te begrijpen, je vraagt of er in de buurt een overnachtingsmogelijkheid is, en je wordt prompt uitgenodigd om te douchen en 's avonds mee aan tafel te zitten. Mensen vragen zich blijkbaar af wat anderen bezield of wat de reden is om met de fiets een verre tocht te maken. De papa (haar vader) wou ons nog een biertje meegeven, we bedankten vriendelijk, we drinken geen alcohol. We namen nog een foto van de omgeving waar we verbleven en vertrokken met een waterzonnetje richting Breivikeidet via de weg 91 (voor de eerste van de twee veren). Onderweg kwamen we een Duits-Grieks koppel tegen, die blijkbaar weinig voorbereidingen gemaakt hadden. Ze reden zomaar noordwaarts terwijl ze eigenlijk het zuiden, de Lofoten en Vesterålen wilden bezoeken.

Aangekomen met de eerste ferry te Svensby, ontmoeten we een Noorse dame die de Noordkaap als vertrekpunt had genomen. Ook zij had een gelijkaardige ervaring zoals wij, ze was uitgenodigd eerst mee te gaan vissen, daarna het avondmaal te vergezellen en te overnachten bij de lokale bevolking. Ze gaf ons tips i.v.m. de campings. Verder verliep de tocht voorspoedig en belangrijk, geen regen. Zelfs af en toe een beetje zon, maar wel een flink windje. Voor het tweede veer arriveerden we net op tijd. De overzet was iets langer dan de eerste, ongeveer 35 minuten. De zoektocht naar een goede camping wordt moeilijker. Er staan wel tekens op de kaarten, maar de informatie is niet altijd correct. Uiteindelijk na 80 km vonden we hier in Rotsund een geschikt plekje.

01/07: Sommarøy - Ramfjordbotn

2008-07-01T09:01:00.003+02:00

Dinsdag 1 juli 2008:

Sommarøy - Ramfjordbotn 105 km, in totaal 3660 km en 10u35 onderweg (6u40 gefietst aan 14,95 km/h)

De regen wekte ons om 7 uur (er was regen voorspeld) en nog nooit hadden we zo vlug ingepakt. Nog een babbel met de ene en de andere, het werd 10 uur toen we richting Tromsø vertrokken. Eerst nog maar een paar druppels water, daarna begon het te gieten. Het hield pas op bij aankomst in Tromsø. Na een rondritje in de binnenstad en na inlichtingen in het toeristenbureau m.b.t. overnachting, arriveerden we rond 17u30 op de camping in Tromsø. Na onze negatieve ervaring in Sortland gingen we eerst een kijkje nemen naar de accommodatie en het terrein voor de tent. In één woord, erbarmelijk! Tussen de bomen, boomwortels, modderpoelen en oneven terrein (niettegenstaande er nog genoeg ruimte op andere plaatsen was) weken ze op de balie niet van hun principes af. Wij ook niet. We reden door, desondanks het ondertussen 18 uur was geworden. De volgende camping was 50 km verder. Het begon opnieuw te regenen. We verlieten Tromsø zuidwaarts tot in Fagernes via de E8, ook geen pretje. Na een rit van 30km vroegen we een dame, die haar zoontje vergezelde op een kort fietstochtje, of er in de buurt een camping of B&B was. Daarop bood ze ons een plaatsje voor de tent en meteen ook een douche aan. Uiteindelijk mochten we de caravan van haar ouders gebruiken.

Na de douche nodigden ze ons uit aan te schuiven aan tafel. Het werd een babbel tot middernacht. Haar man bezoekt België minstens 1 keer per jaar en is directeur van een exporterend visbedrijf. Ze luisterden met aandacht naar onze verhalen, ook de kinderen Elias en Louise (6,5 jaar en 5 jaar). Het zoontje kon niet begrijpen waarom we zo ver fietsten en bleef maar vragen stellen. In het dorpje is er zelden kans met buitenlanders te spreken, iedereen stopt in Tromsø en rijdt door naar de andere steden. Maar hier is het heel mooi, het uitzicht op de fjord vanuit de woonkamer is precies een plaatje. Na een tijdje werd er op de pc gegoogled en kwamen we te weten dat hier in de buurt een observatorium is, 'EISCAT' genaamd, dat onder andere ook het noorderlicht bestudeerd.

De maand december tot 21 januari is het hier pikdonker, maar niet helemaal. Bij een heldere hemel schijnt hier dagelijks het noorderlicht. Via internet liet hij ons enkele foto's zien. Dat licht is moeilijk te omschrijven. Ook keken ze met veel interesse naar de weblog, een vertaling naar het Engels dringt zich op. Ook naar de volgende plaatsen van onze tocht werd gekeken. Maar voor ons het bijzonderste, het weer en dat ziet er tegen het weekend niet zo fraai uit. Hoogstens 5 graden en regen. Hoe moeten we dat aanpakken?

30/06: Sommarøy - Sommarøy

2008-06-30T21:29:00.007+02:00

Maandag 30juni 2008:

Sommarøy - Sommarøy

We blijven vandaag ter plaatse, met de fietsen wel te verstaan. Zo tegen 10u30 beklimmen we de Sommarøyberg, waarop een militaire zendpost staat. Dat beklimmen gaat met behulp van een geleidingstouw dat om de 10 meter aan een paal vast gemaakt is. Rond de middag hebben we de top bereikt met als beloning een uitzicht van 360 graden. Het afdalen gaat via een wandelpad over de bergrug, op sommige plaatsen was het oppassen geblazen. Na het middagmaal (lekkere vis) zochten we één van de vele strandjes op. Niettegenstaande de zon scheen, was het op het strand niet uit te houden van de koude wind. Van de buurman heb ik een halve liter benzine gekregen, zodat ik het dringende onderhoud aan de fietsen kon uitvoeren. Rita laadt ondertussen de batterijen op. Tegen het eind van de week zijn we vermoedelijk aan de Noordkaap. Morgen naar Tromsø.

29/06: Gryllefjord - Sommarøy

2008-06-29T21:02:00.008+02:00

Zondag 29 juni 2008:

Gryllefjord - Sommarøy 99 km, in totaal 3555 km en 12u onderweg (6u30 gefietst aan 15;09 km/h)

Voor het eerst sinds een tijdje fietsten we in korte broek en dito hemdje. Om de E6 nog een tijdje te vermijden, hebben we het oorspronkelijke plan om via Finnsnes te fietsen veranderd en doen een rondje Senja. Het zal mooier zijn denken we; in de fjorden is het prachtig. De tocht zal de volgende dagen over Tromsø gaan en is voor ons ook 1 dagtocht korter. We moeten er wel 2 extra veren bijnemen maar vermijden op die manier een drukke tunnel op de E6.

Zo een fjord uitfietsen, genietend van de omgeving (we waren niet gehaast, filmden en fotografeerden) is een lust voor het oog. Zeker als we na een klim van 9%, ongeveer 4 km later beloond werden met een panoramisch vergezicht. Na een pittig parcours van +/- 40 km zou er in de buurt een camping moeten zijn. Ik denk dat we een beetje voorop het schema zitten. We hadden ons voorgenomen om niet te ver te fietsen, maar deze camping ligt te ver van de weg zodat we verder rijden. Als onderweg een Duitser, die zuidwaarts fietst, ons informeert over de overnachtingsmogelijkheden, besluiten we om verder te rijden naar Botnhamn en het veer te nemen naar Brensholmen. Het is nu 16 uur en het laatste veer was om 20u45.

Na het klimmen, afdalen en tijdrijden om een veer te halen, volgt de discipline tunnelrijden. Voor ons een akelige zaak, ijzig koud, de ene al beter verlicht dan de andere, een wegdek in slechte staat, maar vandaag meestal vlak of een klein beetje bergop. We hadden er vijf in totaal. De ene klim volgt de andere op. Ik denk terug aan onze eerste klimmetjes in Denemarken, we waren toen nog zo getraind. De tijd begon te dringen, zeker als we op een goede 10 km voor het veer in de verte de boot zagen aanmeren. We staken nog een tandje bij om met een beetje geluk de voorlaatste te halen. Deze keer kwamen we 100 meter te kort. Waren we maar niet afgestapt bij het Trollenmuseeu, blijven praten met andere fietsers of vroeger vertrokken. Niet dus, nu moesten we nog anderhalf uur wachten. Voor vanavond geen finale Spanje-Duitsland.

We doden de tijd met de eerste zak chips, kwestie om het zoutgehalte op peil te houden, en zo binnen in de warmte te kunnen blijven in de kiosk. Het weer is ondertussen omgeslaan. Wanneer we om 21 uur op de boot zitten begint het te regenen. Vóór het ontschepen hadden we ons goed ingepakt tegen koude en regen, om de laatste 10 km naar de camping af te leggen. Het is ondertussen 23 uur geworden, als we in de regen onze tent opzetten. Nu nog douchen en eten klaar maken. We kunnen het niet verwoorden hoe heerlijk de verse vis is. Zoiets hebben we nog nooit gegeten, zo lekker! Wanneer ik aan het dagboek begin is het ondertussen 1 uur maandag geworden. Rita slaapt met het hoofd op de tafel van het plaatselijke visserskwartier. Na een snelle rit van ongeveer 100km in een flink tempo, wenkt de slaapzak.

28/06: Dverberg - Gryllefjord

2008-06-28T20:47:00.006+02:00

Zaterdag 28 juni 2008:

Dverberg - Gryllefjord 34 km, in totaal 3456 km en 4u30 onderweg (2u gefietst aan 17,35 km/h)

Met dank aan de vissers vertrokken we rond 11 uur naar Andenes voor het veer richting Gryllefjord. We lieten voor de campingbaas een nota achter, alsook het boek 'Chocolate', dat we op een vorige camping meenamen. Het boek was daar ook achtergelaten, zo reist het mee van de ene naar de andere camping. Naar het schijnt is het ook verfilmd. In Andenes snel nog inkopen gedaan, bij de touristinfo kaarten opgehaald, we moesten ons nog haasten, het veer stond vertrekkensklaar. De overzet duurde ongeveer 2 uur en hadden tijd genoeg om kennis te maken met Nederlanders uit Arnhem, die vroeger ook lange tochten maakten in het buitenland. Nu kiezen ze voor meer luxe. Eerst met de wagen vanuit Nederland tot in Kirkenes en dan met de Hurtigruten in 6 dagen terug zuidwaarts tot in Bergen. De tijd vloog voorbij, het panorama tijdens de tocht was adembenemend. Vlak voor het aanmeren voer het schip de fjord binnen. Eén van de matrozen maakte ons attent op een merkwaardige reusachtige sculptuur in één van de bergwanden. Men noemt dat hier de 'Flying Dutchman'. Het ziet eruit als een zeilschip met masten.

Na het ontschepen zochten we naar een camping. Er was geen, maar de plaatselijke winkelier hielp ons door een mooi plaatsje bij een meer aan te wijzen. Ook mochten we de rest van onze vis in de diepvriezer van de plaatselijke vissersclub tot morgen achterlaten.

Het is vandaag echt mooi weer de zon schijnt, maar boven de Poolcirkel is de gemiddelde dagtemperatuur niet warmer dan 12 graden. Morgen gaat het richting Botnhamn. Ons avondmaal smaakte heerlijk, we dachten aan de vissers.

27/06: Sortland - Dverberg (Kvalnes)

2008-06-27T20:01:00.002+02:00

Vrijdag 27 juni 2008:

Sortland - Dverberg (Kvalnes) 86 km, in totaal 3422 km en 8u20 onderweg (5u12 gefietst aan gemiddeld 16,93 km/h)

Men had voor vandaag zonnig weer voorspeld, maar we fietsten de hele dag in regen/winterkledij. Soms kwam er toch eens een zon door, zodat de halfdroge was die aan de achtertas ging, kon drogen om wat later alles weer in de tassen te leggen. Maar het bleef koud. Terwijl we geld uit een mini-bank haalden, vertelde de bankbediende ons dat er hier dit jaar nog maar één dag was geweest van rond de 20 graden.

Om in de toekomst campings zoals die in Sortland te vermijden, rijden we na de inkopen door richting touristinfo. Ter plaatse vernemen we dat we niet de enige zijn met klachten over die camping. Voor de plaatselijke dienst van toerisme hier, is het een doorn in het oog, maar voorlopig er niets aan te doen. Alleen bij inlichtingen zegt men dat die camping te vermijden is.

Na een twintigtal kilometer, ondervinden we dat het niet onze beste dag is, waarschijnlijk door de koude en af en toe de regen. Na 40 km bereikten we de volgende camping, maar deze was niet voor tentjes. We rijden dus verder, niet zoals gisteren gepland langs de westkust, maar volgen de 82 tot in Andenes. Ongeveer 15 km voor Andenes zien we een goede tentvriendelijke camping. Vergeleken met Sortland is het een hele verademing. Alles is nieuwbouw en lekker verwarmd. We betalen met plezier 120 NOK en installeren ons na de douche in de keuken. We zijn de enige gasten, het kot is voor ons alleen. Even verderop zie ik na het eten, iemand zijn gevangen vis aan de kade opkuisen. Ik neem een kijkje, de man heeft op één uur tijd een grote emmer vis gevangen. Ik vraag of hij er één wil verkopen. "Verkopen? Nee!" Ik krijg er 1 gratis mee. Met de glimlach laat ik Rita mijn trofee zien en denk aan Dick en Els. Voor morgen staat het menu al vast. Regelmatig ga ik eens naar buiten, niettegenstaande we aan de oostkust zitten en de ondergaande zon zich in de verte achter de bergen wil verschuilen, is het zicht aan de andere kant van de Andfjorden prachtig. Ik bedank de visser en beloof hem een kaartje te sturen. Terwijl de visser zijn vangst op de kade reinigde vertrok er nog een tweede bootje. Rond 23 uur meerde het bootje terug aan. Ik nam mijn filmcamera en begon het hele gebeuren te filmen. Het bleek vader en zoon te zijn en ook betere vissers. Zij brachten een grote bak vis aan wal. Ik bleef verder filmen terwijl ik met de zoon praatte over zijn oudste zus die in Duitsland woont, net over de Belgische grens. Sommige vissen werden in mootjes gehakt, anderen gefileerd. Opeens vraagt de vader of ik vis wil. Ik mag zoveel meenemen als ik wil. Vlug haastte ik me binnen om een kommetje te halen, om op te vullen, en Rita op te trommelen om ons samen met het geschenk te fotograferen. Het menu voor de komende 4 dagen staat al vast en ik beloof ook nu een kaartje te sturen vanuit de Noordkaap.

Morgen verlaten we de Vesterålen, spijtig dat het op de Lofoten geen beter weer was. Als je de streek hier wilt bezoeken doe je dat het best op de fiets, zo voel je de natuur. We trekken verder noordwaarts.

26/06: Hammerstad - Sortland

2008-06-26T19:09:00.004+02:00

Donderdag 26 juni 2008:

Hammerstad - Sortland 74 km, in totaal 3336 km en 8u30 onderweg (4u35 gefietst aan 16,39 km/h)

Na de kletsnatte dag van gisteren was het nog een beetje aan het motregenen, toen we rond half elf de camping verlieten. We laten ons gewillig fotograferen en zijn misschien voor sommige mensen het gespreksonderwerp van de ochtend. We raken eraan gewend.

Tijdens onze tocht van ondertussen bijna 8 weken, hebben we buiten het klimmen en afdalen, ook het tijdrijden onder de knie. De ferry van 13u15, van Fiskebøl naar Melby, paste precies in ons schema om zo weinig mogelijk tijd te verliezen. Maar 's morgens geraak ik zo makkelijk aan de praat, zoals nu met de meisjes over hoe het leven in Noorwegen is. Tijdens de tijdrit richting ferry maken we nog tijd vrij om, niettegenstaande de bewolking, nog enkele mooie plaatjes te schieten van de fjorden. Na een tocht van ongeveer 30 km met enkele klimmetjes, stormen we net gepast het ruim van de ferry binnen. Voor een overzet van 25 minuten, is er net voldoende tijd om onze lunch te eten.

We hebben de Lofoten verlaten en zijn nu in de Vesterølen. Het eerste stuk is vlakker dan op de Lofoten. We volgen de kustroute met rechts van ons de Hadselfjord, waarvan de toppen gehuld zijn in de wolken en bedekt zijn met sneeuw. We mogen in de touristinfo van Stokmarknes de pc gebruiken om berichten door te sturen. Het museum van de Hurtigruten laten we links liggen, in Hammerfest of Havøysund zullen we wel kennismaken met het taxischip.

Het werd 19 uur als we de camping van Sortland binnen reden. Tot op heden is dit de duurste camping (2x100 NOK). Zonder schroom verteld de bazin dat alles duur is. De faciliteiten zijn hier matig en niet geschikt voor tentjes. Wegblijven dus. In de receptie heeft men een tv gezet waar we de match Spanje-Rusland konden bekijken. De sneeuwruimer van dienst om het beeld zuiver te maken, werkte niet. Om 23 uur deed men de deur dicht, iedereen buiten.

Morgen staat er een tocht van 90 km voor de boeg, men voorspelt goed weer. Het laatste stuk zullen we aan de westkust fietsen. Als het weer goed blijft, blijven we op om van de middernachtzon te genieten.

25/06: Storfjorden - Hammerstad

2008-06-25T22:37:00.000+02:00

Woensdag 25 juni 2008:

Storfjorden - Hammerstad 75 km, in totaal 3262 km en 7u30 onderweg (4u50 gefietst aan 15,75 km/h)

De regen tokkelt op onze tent. Ik kijk op mijn uurwerk, het is 7 uur. Dat zijn zo van die ochtenden die ik verwens. Alles nat, en warm is het hier ook al niet. We hadden eergisteren al een rustdag, nog een tweede erbij? Rond 9u30 stap ik de receptie binnen, zet mij aan de pc en via www.yr.no zie ik dat het na de middag gaat opklaren, geen paniek dus. We ontbijten en maken de lunch klaar voor tijdens onze rit . Ik stuur nog het laatste bericht naar Joris door, met doeken proberen we de tent wat droog te wrijven. En toch wordt het nog 13 uur als we vertrekken. De weergoden hielden ons blijkbaar in het oog, want enkele kilometers verder, in een volgend fjord zaten we bijna letterlijk met ons hoofd in de wolken, de douchesproeikop op ons gericht, zoals een aureool van een heilige. Het regende en regende, en tot overmaat van ramp brak de powerlink schakel van de ketting van Rita haar fiets. Het heuvel was snel hersteld, oorzaak? Alles loopt weer gesmeerd.

De E10 is een smalle weg, met dit weer en veel zijwind geen pretje. Gehaaste chauffeurs met caravans en trucks die het effect van de wind nog versterken, maken het op sommige momenten erg gevaarlijk. Van de natuurpracht kunnen we bijna niets meer zien. Alles zit in de wolken. Het blijft maar regenen. Toch zien we hier en daar het heldere blauwe water, stukjes witte stranden waar rotsblokken door de stroming van honderden jaren mooi rond gepolijst zijn, zoals ruggen die door de speling van wind en water zich tegelijk willen oprichten uit de zee. Het fototoestel en de camera laten we vandaag in de tas.

We wilden de rit inkorten tot 55 km, maar voor ons avondmaal moesten we eerst nog naar de supermarkt. We moesten in dit hondenweer verder tot Solvær voor een supermarkt, daarna doorfietsen naar Vestpollen voor de camping. Na ongeveer 10 km zien we camping Hammerstad. Het ziet er hier maar matig uit. Geen keuken met fornuis, geen tv-ruimte (meestal de gezelligste plaats, waar hij die het wil met andere campeerders een babbel kan slaan).

De derde man

Terwijl ik tegen de campinghouder begin te spreken over de ontbrekende faciliteiten, zeker voor hen die met de fiets rondtrekken, biedt hij ons een aparte woning aan waar zowel keuken en douche inbegrepen zijn voor de prijs van 350 NOK.

P: "Sorry mijnheer dat gaat niet, dan is ons volledig dagbudget voor morgen al opgebruikt. Rita laten we verder fietsen naar de volgende camping, misschien is daar wel een keuken beschikbaar."
R: "Ja wij rijden verder."

Het hele gesprek wordt gevolgd door een toevallige passant

Derde man: "Is deze kamer voor 150 NOK ook boven uw budget mijnheer?"
P: "Neen, de baas zegt 350 NOK maar dat is teveel."
Derde man: "Ik geef U 200 NOK ,U legt het resterende bedrag erbij."

Hij voegt de daad bij het woord en stopt mij een biljet van 200 NOK in de hand. We staan allebei perplex, zelfs de campinghouder weet niet goed wat aan te vangen. Ik kijk Rita aan en uiteindelijk aanvaarden we toch het aanbod.

P: "Mijnheer ik heb uw adres en email nodig, hoe moet ik U bedanken? U hoort nog van ons!"
Derde man: "Geen zorgen, ik heb vroeger ook op dezelfde manier gereisd. Met dit weer heb je een dak boven je hoofd nodig."

We gaan samen het bureel binnen, rekenen af en ontvangen naam en adres van de milde schenker. Na een rondleiding vraag ik aan de baas of hij die man kent, nooit gezien of gehoord antwoordt hij. Even later zie ik de derde man in een wagen stappen en vertrekken. We genieten van de luxe die we delen met drie Noorse meisjes die in de streek wandelingen maken. Even ga ik naar de voetbal kijken, Duitsland verslaat Turkije.

Het is klaar, bewolkt en 1 uur 's nachts. Een beetje verder fileren amateurvissers hun vangst op de kade. Een hele zwerm meeuwen wachten op hun maal. De wolken bedekken de volledige fjorden, van de bergen is bijna niets meer te zien. Volgens de weervoorspelling zou het beter weer worden. Onze kleren hangen te drogen voor de open haard. Nog een dertigtal kilometers en we verlaten de Lofoten richting Vesterålen.

24/06: Ramstad - Storfjord

2008-06-25T13:40:00.017+02:00

Dinsdag 24 juni 2008:

Ramstad - Storfjord (camping www. storfjordcamping.no)

3 uur gefietst, 6 uur onderweg in totaal reeds 3187 km, gemiddelde snelheid 14,20 km/h en een maximum snelheid gehaald van 59,6 km/h

Het is zwaarbewolkt, het waait en de thermometer duidt 7 C° aan. Tijdens ons ontbijt, hadden we nog een babbel met de Noren, die blijkbaar meer discipline hebben (de vriend van de militair zegt dat toch, we schieten allemaal in de lach). Hun fietsen zijn al bepakt. Het vertrek op een camping is soms moeilijk voor mij. De korte ontmoetingen, de gesprekken, vanwaar, waarheen, de gezelligheid, de belevenissen en zeker op de fiets richting Lofoten of Noordkaap, het trekt de aandacht van andere kampeerders.

Het is ondertussen opgehouden met regenen, we wrijven de laatste regendruppels van de tent, nemen afscheid van de baas hier, en rond de middag fietsen we noordwaarts voor een korte tocht. Het scenario van gisteren herhaalt zich. Regelmatig stoppen we langs de weg om de omgeving te bewonderen, het is raar hoe de bergen verrijzen uit de zee. We moeten dat fotograferen en filmen, alleen spijtig dat de zon niet van de partij is. Langs de weg zijn er af en toe panoramische uitzichtpunten, waar reisbussen stoppen en horden mensen de natuur bewonderen. Sommige vinden ons ook een attractie. We hielden één enkele keer halt en onmiddellijk moesten we uitleg geven waarom we de koude wind trotseerden. Het waren mensen uit Slovenië, Maribor. We worden gefotografeerd, blijkbaar maken wij ook deel uit van het landschap.

Ondertussen zijn we al door enkele tunnels gefietst, maar de tunnel voor Leknes was voor mij een linke zaak. Eerst flink naar beneden, dan naar boven op een veel te smal voetpad dito fietspad. Als er uit de andere richting ook fietsers aankomen durf ik niet verder fietsen en gaan we te voet verder. Het geraas van bussen, vrachtwagens en campers, de stank van de uitlaatgassen en het is er relatief donker.

In Leknes informeren hoe we het best onze tocht noordwaarts kunnen vervolgen. Het is ongeveer 18u30 als we de camping bereiken. Ook hier is een warme gezellige leefruimte met keuken. Het internet is voor ons gratis. Voor morgen staat er een tocht van +/- 70 km met veel klimwerk op het programma. De weersvoorspelling voor de komende dagen ziet er niet bemoedigend uit, maar we laten ons niet afschrikken.

Nog iets over de Lofoten volgens de militair

Op de Lofoten en Vesterålen wordt veel stokvis gedroogd. Dat gebruik is al een 1500 jaar oud. Om de vis te drogen heeft men stokjes nodig om de buikopening van de vis open te houden en voor een sneller droogproces. Door de katholisering van onze contreien was er, op bepaalde tijdstippen van het jaar, een grote vraag naar stokvis zodat de export groeide. Men heeft berekend dat honderden jaren geleden men jaarlijks ongeveer zes miljoen stokjes nodig had.

De Lofoten en Vesterålen waren vroeger volledig bebost en bevolkt met wilde dieren zoals beren en wolven. Door de ontbossing en andere menselijke activiteiten, veranderde de habitat van deze dieren en verdwenen ze volledig.

23/06: Ramberg - Ramberg

2008-06-25T09:06:00.004+02:00

Maandag 23 juni 2008:

Ramberg - Ramberg

De bib van Ramberg is vlakbij. Het is een week geleden dat we berichten doorstuurden. Eigenlijk zonde met dit goede weer aan een pc zitten, maar het wordt anders teveel. Wanneer de klus geklaard is, is het weer omgeslagen. Ongelofelijk hoe snel het hier kan gaan. Er was voor dinsdag regen verwacht, maar de weergoden hebben haast.

De tocht voor vandaag gepland, was maar 40 km. Dus besloten we om hier te blijven. We lezen wat en na een bericht van onze Joris moeten we weer aan de slag voor berichten door te sturen. Het blijkt dat verschillende verslagen niet aangekomen zijn (we mogen op het bureel van de baas de pc gebruiken). In de leefruimte krijgen we later op de avond gezelschap van 2 zussen uit Groningen, die de Noordkaap willen bereiken. Maar door het vele klimwerk zich een beetje vergist hebben in de planning. Nog later komen er 2 gepensioneerde Noren bij. De ene is natomilitair geweest en was in verschillende landen gestationeerd, zoals in België nabij Mons, Hamburg, Nederland, enz... Hij is geboren in het noorden van Noorwegen, Finnmark. Natuurlijk weet zo iemand veel te vertellen over de streek hier en verder in het noorden. Hij houdt van het klimaat, hoe prachtig het hier kan zijn met zijn donkere dagen in de winter en de lange zomer. Hij voelt zich blijkbaar overal thuis. Als oud militair weet hij ook veel over wat er gebeurt is in het noorden tijdens de 2e wereldoorlog. De streek van Kirkenes is door de Russen bevrijd geweest en ook weet hij te vertellen waar je als amateur visser de beste visgronden vindt en als je gaat skiën tegen de Russische grens, kom je wellicht een wolf tegen. Hier op de Lofoten was er de eerste permanente radioverbinding in Noorwegen +/- 150 jaar geleden. Nog iets wat hij ons vertelde: Het woord Lofoten bestaat uit 'Lo' is een lynx en 'foten' betekent voet. Dus de Lofoten betekent eigelijk de voet of poot van een lynx. Hij bezoekt samen met een vriend de Lofoten per fiets en tent, zoals wij. Hij weet hier de mooiste plekken, de interessantste ambachtslui en nog veel meer zijn. De avond is alweer te kort. Het is middernacht als we in de slaapzak kruipen.

22/06: Moskenes - Ramstad

2008-06-24T17:16:00.006+02:00

Zondag 22 juni 2008:

Moskenes - Ramstad 43 km, in totaal 3144 km en 6u onderweg (3u gefietst aan 14,85 km/h)

Begonnen met Å

Onze eerste dag op de Lofoten zijn we begonnen met het dorpje Å, volgens gidsen het bezoeken waard. Dat konden we opmerken, hele horden bussen, campers en caravans stonden op de parking. Het ruikt hier naar vis. Overal zie je in het dorp gedroogde stokvis hangen, zelfs boven de voordeur. We moesten nog bekomen van de dagtocht van eergisteren, de korte nachtrust en de boottocht. De andere tentjes/fietsers waren al aan het opkramen. We bleven nog even in de warme keuken en maakten het middagmaal klaar. We vertrokken rond 13 uur richting Å. Het is wel imposant hoe de bergen uit de zee oprijzen. We bleven aan het strand zitten, genietend van het heel speciaal landschap. Je ziet dat soms wel op foto of beeld, maar als je zelf in het decor staat... indrukwekkend.

In het dorpje maakten we kennis met een Duitse die 3 jaar geleden dezelfde tocht maakte, maar het weer was op de Lofoten zo slecht dat ze dit stukje bij beter weer wou terugzien. De rit van ongeveer 35 km naar Ramberg was er eentje van fietsen, stoppen en fietsen. Zoals iemand mij ooit gezegd heeft, na elke bocht stoppen om een foto te nemen. Er was tegenwind, vele klimmetjes en koude. We bereikten tegen 19 uur de camping, een grote camping met slechts 4 tentjes. Dit verslag is geschreven in de leefruimte van de camping tijdens de match Spanje - Italië, omringd door wel 20 Duitse voetballiefhebbers.

Het is 23u15 de voetbal is gedaan. Spanje heeft gewonnen. De zon schijnt en probeert onder te gaan. We gaan niet slapen en gaan naar het strand. We zijn niet alleen, sommigen en ook wij proberen het fenomeen te fotograferen. Het is kwart na twaalf 's nachts, zo klaar als overdag, ongelooflijk! We lopen op het strand, filmen en fotograferen. Ik film een meeuw die als avondmaal een krab besteld heeft. De krab probeert zich te verweren maar heeft geen schijn van kans. Na enkele minuten is er van de krab niets meer te zien. Het is 1 uur geworden. De zon is nu op zijn laagste punt verteld een Fransman. Hij kan het weten, de gps berekent het, zegt hij. Het is een spektakel: de zon schijnt op de rotsen en op de vensters van de huizen weerspiegelt het zonlicht. We krijgen kou, de meeuwen krijsen en er lopen nog mensen rond die van het fenomeen niet genoeg krijgen. De thermometer wijst 6 graden aan. De branding op het strand. Met verkleumde ledematen kruipen we om 1u30 in de slaapzak.

21/06: Saltstraumen - Bodø - Lofoten, Moskenes

2008-06-24T17:12:00.004+02:00

Zaterdag 21 juni 2008:

Saltstraumen - Bodø - Lofoten, Moskenes 40 km, in totaal 3101 km en 9u35 onderweg (2u40 gefietst aan 15 km/h)

Ondanks het luidruchtig burenlawaai van gisterenavond sliepen we snel. Zij die de 812 van Medby tot Saltstraumen al gefietst hebben, moeten bij het verhaal van gisteren zeker gegrinnikt hebben. Het was toch een pittige tocht. We waren om 7u48 op post om te genieten van het spel tussen eb en vloed. Nog beter vanop de brug gisterenavond, zaten we nu op een bankje aan de oever om het natuurverschijnsel op beeld vast te leggen. We aanschouwden het gedurende 1 uur. Terug op de camping (+/- 15 minuten stappen) zat de Schot Mark, waar ik tot gisterenavond laat met gesproken had, buiten te genieten van een kop koffie. Hij vertelde dat in zijn streek ook een soort Saltstraumen te bewonderen was, ook op internet te zien met de zoekterm "corryvreckan whirlpool". Zelf hebben we het nog niet gezien.

Het werd een gezellige babbel over fietsen en fietsvakanties. We verloren de tijd uit het oog. Uiteindelijk werd het nog een tijdrit om de ferry van 15 uur te halen. Bij aankomst bleek deze echter afgelast te zijn. Het werd dus wachten, maar eigenlijk duurde dat niet zo lang en kregen we het gezelschap van een Fransman, die noordwaarts ongeveer hetzelfde traject als ons volgt. Na ongeveer 3u15 op zee, konden we de eerste huizen op de Lofoten opmerken. Bij aankomst was de rit amper 300 meter. De camping van Moskenes ligt vlakbij. We staan hier met 3 tentjes, de fransman, wij en drie Basken, die tot Bodø de Hurtigruten hadden genomen. Het is 23u30, bewolkt, maar we kunnen de zon in de verte tussen de wolken opmerken. Midzomernacht, net wat we wilden. Het wordt niet donker en in de verte zitten mensen achter een windscherm te genieten van de nacht.

20/06: Medby - Saltstraumen

2008-06-24T16:53:00.004+02:00

Vrijdag 20 juni 2008:

Medby - Saltstraumen 76 km, in totaal 3061 km en 9u45 onderweg (6u gefietst aan 13,32 km/h)

Het ontbijt van deze morgen was om de vingers af te likken. Regen, natte tent en eerst een klim van 10km aan 8%. Rond de middag hadden we Misvær al bereikt. Onderweg een gesprekje gehad met een koppel uit München dat zuidwaarts trekt. Ze gaven ons tips, bv. dat er in het dorp een warme bakker is en om niet verder de 812 te nemen, maar een andere weg (een oudere die niet meer in gebruik is) te nemen, weliswaar met wat hindernissen. En wat voor hindernissen. Over een strook van 2,5 km lag deze bezaaid met rotsblokken en er was over een strook van +/- 100 meter zelfs geen weg meer. Een lawine van steenpuin had de baan versperd. We waren al halfweg en wilden niet terug. Dus alle tassen eraf en zoals cyclocrossers met de fiets langs en over de hindernissen. De paar kilometer winst werden door tijdverlies teniet gedaan. Ik zou deze weg aan niemand aanraden, veel te gevaarlijk. Ondertussen bleef het maar regenen.

De prachtige omgeving konden we niet fotograferen het weer was te slecht. We zijn voor het eerst in Noorwegen door een tunnel gefietst, en velen zullen er nog volgen. Rond 17 uur begon het op te klaren en werden we voor het klimwerk beloond met een mooie natuur, bergen al dan niet bedekt met sneeuw, watervallen van smeltwater, meren en fjorden. Als je dat voor het eerst ziet; indrukwekkend. Aan het klimwerk van soms 8% kwam precies geen einde. En toch... zonder het eerst te beseffen stonden we over de brug van de Saltstraumen. Voor deze namiddag was de stroming het sterkst om 19u10, we waren er om 19 uur. Je ziet het water al kolkend, draaiend door de engte passeren. Heel spectaculair. Deze nacht om 1u21 of morgenvroeg om 7u48 is dit fenomeen opnieuw te bewonderen. De tocht voor morgen naar Bodø is ongeveer 33km; heel kort. We nemen de ferry naar de Lofoten, Moskenes.

19/06: Gradois - Medby

2008-06-24T16:35:00.007+02:00

Donderdag 19 juni 2008:

Gradois - Medby 58 km, in totaal 2985 km en 6u30 onderweg (3u15 gefietst aan 17,15 km/h)

De regen wekte mij deze morgen om 5 uur, het is zo klaar en wat later scheen de zon. Ik kon niet verder slapen, dacht aan van alles en nog wat. Om kwart voor zeven kroop ik uit de tent, het is er veel te warm geworden. Vandaag de eerste volledige dag op Noors grondgebied. Na enkele stevige klimmetjes van +/- 10% en afdalingen bereikten we, vlugger dan gedacht, de E6. Onderweg met een Zweedse fietser gesproken die vanuit Hammerfest huiswaarts keert. Een kwartiertje later zien we nog vier Spanjaarden. Vandaag hebben al meer fietsers gezien dan voorheen op onze tocht. We zijn opgelucht dat we hier in Medby de E6 al hebben verlaten. Voor mij is deze weg veel te gevaarlijk. De E6 is op sommige plaatsen niet breder dan een dorpsweg. We zijn blij dat we Noorwegen niet via Mo i Rana zijn binnen gekomen.

Ook voor het eerst fietsen we eens stroomafwaarts, dat betekent lichtjes bergaf, maar met een flinke tegenwind. In Noorwegen ziet de natuur en de omgeving er anders uit dan in Zweden. We fietsen eigenlijk niet zo heel ver van de kust. Morgen trekken we 70 km verder via de 812 naar Saltstraumen. Daar bevindt zich het grootste getijdenverschil ter wereld. De dame (uien + de vis) printte voor ons het uurrooster uit, waarop we kunnen aflezen wanneer de stroming het sterkst is. De tocht zou heel pittig zijn.

18/06: Ringselet - Gradios (Norge)

2008-06-24T14:56:00.008+02:00

Woensdag 18 juni 2008:

Ringselet - Gradios (Norge) 81 km, in totaal 2927 km en 8u onderweg (5u30 gefietst aan 14,88 km/h)

We vertrokken deze morgen uitgerust richting Norge. De campinghouder houdt van cash, ik had maar 1 briefje van 100 SEK. Wie het kleine niet eert is het grote niet weert, moet hij gedacht hebben en was daarmee tevreden. We waren onderweg aan het dubben hoe we onze voorraad konden gebruiken. De tocht vlotte goed, niettegenstaande het beetje bij beetje hogerop ging.

13 uur

Vandaag woensdag 18 juni om 13u30 overschreden we de Poolcirkel. Veel hebben we er niet van gevoeld, alleen dat het 's nachts al een tijdje even klaar is als overdag. Had er geen bord in diverse talen gestaan met daarop "POOLCIRKEL", we zouden het niet geweten hebben. Een Duitse dame was de fotografe van dienst, zodat we beiden op de foto staan. Net toen we wilden vertrekken, arriveerde het koppel uit Dresden. Wat een blij weerzien. Er was hier een camping met winkel. Het probleem met de voorraad was zo opgelost en met onze laatste Zweedse muntjes kochten we snoep.

Met nog 38 km te gaan tot de Noorse grens, veranderde ook het landschap. Het werd ruwer, meer rotsen, minder bomen en de laatste sneeuw probeerde de middernachtzon te trotseren. Op de '95' geen verkeer. Wie uit de tegenovergestelde richting kwam, claxonneerde en stak de duim omhoog. Wie kijkt er eens naar de Noorse tv of er over ons niet gesproken wordt? Met nog 24 km te gaan zagen we links van de weg een kleine camping voor stugor (hutten) en kiosk (winkel). We hadden vergeten uien te kopen. We probeerden de deur te openen, maar die was op slot. Na een poosje kwam er een dame tevoorschijn van tussen de stapels paletten. Ze hielp haar echtgenoot met het opvullen van zakken brandhout. Met een glimlach opende ze de voordeur. De winkel is eigenlijk een gang van aan de voordeur tot in de woonkamer.

P: "Verkoopt U uien mevrouw?"
M: "Wat, uien? Jazeker". Ze haalt er 1 tevoorschijn.
P: "Mevrouw, ik heb er 2 nodig". Ze haalt een tweede.
P: "Mevrouw, kan ik betalen met Visa?". Ze lacht naar mij en kijkt naar de fietsen.
M: "U hoeft niet te betalen, het is gratis."

We gaan samen terug buiten en vraag aan Rita een foto te maken van mij, de dame en de uien. Het gesprek gaat verder, haar echtgenoot komt erbij en ze geven ons tips over Bodø en de Lofoten. Plotseling vraagt ze of we vis lusten? "Natuurlijk" is ons antwoord. Ze rent naar binnen en komt enkele ogenblikken later met twee grote vissen vacuüm verpakt. "Deze morgen vers gevangen door mijn man", voegt ze eraan toe. We staan allebei perplex. We willen twee uien kopen en krijgen er twee vissen bij. Deze morgen bijna zonder voorraad, nu weten we niet wat eerst klaargemaakt! Na een tijdje nemen we afscheid, we sturen ze zeker nog een kaartje. Later zou blijken dat dit huis de laatste bewoonde woning was, tot ongeveer 5 km voorbij de Noorse grens. Op deze plaats is het de hele maand december nacht, vanaf 18 januari verschijnt over de bergen de eerste zonnestralen.

We klimmen gestaag, het tempo zakt, het voelt ook kouder aan. De sneeuw die we deze morgen in de verte zagen, zien we nu links en rechts van de weg liggen. We maken foto's, filmen het landschap en de overlopende rendieren. En dan opeens bereikten we het hoogste punt van de Zilverwegen. Het gaat in snel tempo naar beneden... oef, Noorwegen het voorlaatste land op onze tocht, waar we een vijftal weken zullen vertoeven.

We slapen nu op de eerste camping in Noorwegen die we tegen kwamen. We zijn een beetje verwend geraakt door de meestal uitstekende accommodatie van de Zweedse campings. Hier is een keuken maar wel geen fornuis. Gelukkig hebben we ons eigen campingvuurtje (MSR) bij ons, om ons potje te kunnen koken.

17/06: Arjeplog - Ringselet

2008-06-24T14:27:00.006+02:00

Dinsdag 17 juni 2008:

Arjeplog - Ringselet 87 km, in totaal 2846 km en 10u30 onderweg (5u20 gefietst aan 16,66 km/h)

Na eerst afscheid genomen te hebben van de mensen uit Dresden, stonden we om 9 uur startensklaar om het Zilvermuseeum te bezoeken. Het toont het leven van de Saami van vroeger. We keken in het bezoekersregister en slechts twee Vlamingen waren ons dit jaar voor.

Om de tuin geleid

Na het bezoek vroegen we inlichting betreffende de tocht richting Bodø. Het ging als volgt: goed weer, je hoeft je hier niet te bevoorraden want in Jakkvik is een grote winkel waar de Noren in grote getale voorraden komen inslaan (in Zweden goedkoper dan in Noorwegen). Resultaat: We zijn twee verzopen kiekens, en een grote winkel? Het brood heeft zijn vervaldag al 2 dagen overschreden. Als ik dat mens ooit terug zie trakteer ik ze op oud brood en water. Op de parking van de winkel dito benzinestation geraak ik aan de praat met een Dokter, Cord Pape, uit Itzehoe (D). Hij is niet alleen cardioloog maar ook een gepassioneerde fotograaf die jaarlijks 3 weken vakantie neemt om in Noorwegen en de Lofoten mooie foto's te nemen, om deze als kalender uit te geven.

Gisteren was het een druilerige dag, vandaag waren het langdurige plensbuien. Voor het eerst in Zweden en de laatste overnachting, sliepen we in een stuga 5 km van de weg. Pittige klim! Vanaf hier tot de Noorse grens is het 80 km, de eerste camping zou verderop liggen. Hopelijk vinden we een bevoorradingspunt, onze eetzak ziet er maar slapjes uit.

Wat is er ons nog opgevallen in Zweden

We hebben aan Zweden goede herinneringen overgehouden, zie verslagen. De automobilisten zijn attent voor zwakke weggebruikers. Zweden is één groot bos met vele meren. Ook in de winter is Lappland een bezoekje waard. En heel waarschijnlijk nog vele andere dingen die we nu zijn vergeten. Nog iets, we hebben in Zweden slechts één Ikea winkel gezien. Zou de rest in België staan? Ook hier geen enkele zelfstandige slager, wel in het zuiden enkele bakkerijen, maar wie er op staat om dagelijks vers brood te kopen, moet zich hier tevreden stellen met een vervaldag van 9 dagen.

Met in de verte de laatste sneeuw op de bergtoppen, verlaten we via de '95' Zweden richting Bodø.

16/06: Sorsele - Arjeplog

2008-06-24T14:10:00.007+02:00

Maandag 16 juni 2008:

Sorsele - Arjeplog 91 km, in totaal 2759 km en 8 u onderweg (5u40 gefietst aan 15,75 km/h)

Met dank aan de campingbaas dat we ons tentje konden drogen. Na 13 km hebben we de E45 ter hoogte van Helden definitief verlaten. Het eerder plan om tot Slagnäs te fietsen konden we met 13 km inkorten, om via kleinere wegen op de baan van Arvidsjaur naar Arjeplog te komen. De E45, voor ons de fysieke leidraad door Zweden en waar we ons nu ongeveer 1300 km hogerop bevinden, lijkt niet meer de zelfde snelweg. Met moeite zien we nog één auto om de 10 minuten. Door niet via Storuman-Mo I Rana te fietsen verkorten we ook deze tocht richting Bodø met ongeveer 45 km.

Voor het eerst op een dagtocht hebben we regelmatig rendieren en elanden gezien. Ditmaal waren we wel paraat met fototoestel en filmcamera. Het moet hier in de winter interessant zijn voor de automobielfabrikanten, want enkele kilometers voor Arjeplog zien we diverse winter-testcircuits.

Tijdens het schrijven van het dagboek geraken we aan de praat met mensen uit Dresden, adres en gegevens werden uitgewisseld. Morgen bezoeken we het Zilvermuseeum en vragen inlichtingen in het Touristinfo betreffende onze laatste 2 dagen in Zweden. Het is een traject van ruim 180km, richting Norge. Hopelijk is er in Jakkvik bevoorrading.

15/06: Sorsele - Sorsele

2008-06-24T14:00:00.005+02:00

Zondag 15 juni 2008:

Sorsele - Sorsele

Een dagje rust

Rond 7 uur worden we gewekt door de regen. Geen zin om op te staan. Het is zoals in Rätan waar we uit de tent moeten omwille van de warmte. We vergeten het ontbijt en zetten ons om 12 uur aan het middagmaal. In het "servicehus" geraken we aan de praat met jongens, de ene is een Deen de andere een Zweed. Maar beiden wonen ze aan de grens en ze kennen elkaar sinds jaren. Het zijn backpackers en gebruiken de trein om naar het noorden te gaan. De uurregeling van de trein is heel gemakkelijk. Er is per dag maar 1 omnibus richting noord tot Narvik, die daarna zuidwaarts spoort. Hier geen gezeur ik heb de trein gemist, je wacht maar tot morgen. We mogen de pc gebruiken van de campingbaas. Ook hier is een ruimte om kleren en tent te drogen, wat een service voor 90 SEK per nacht (= 10 euro met keuken, leefruimte en tv). Via een Noors weerprogramma (www.yr.no) kan de campingbaas hier zien wanneer het gaat regenen. De voorspelling voor zondag was regen van 8 tot 10 uur 's morgens. Het regende van 7 tot 9 uur. Hij heeft in de buurt ook een skipiste, dus dat weerbericht is voor hem heel belangrijk. Er viel dit jaar één meter en half sneeuw en men kon hier skiën tot 1 mei.

14/06: Storuman - Sorsele

2008-06-24T13:49:00.005+02:00

Zaterdag 14 juni 2008:

Storuman - Sorsele 77 km, in totaal 2668 km en 6u onderweg (4u30 gefietst aan 17,60 km/h)

We verlieten de camping even na 9 uur. Iedereen was druk bezig met inpakken. Na het schrijven van het dagboek gisteren, duurde de babbel met andere kampeerders tot middernacht. Het werd niet donker. Net zoals gisterenavond was het bureau van de camping gesloten. Het was een mooie dag. Sinds bijna een week was de zon van de partij. Wel een fris windje maar konden met korte broek en dito hemdje fietsen. Als aanmoediging werd er regelmatig met de lichten geknipperd, soms met de duim omhoog en als toppunt stopte een Duitse bus richting Noordkaap naast ons. De chauffeur opende de deur en samen met de reisleidster begonnen ze met ons een praatje te maken. Ook de machinist en passagiers van een trein wuifden naar ons. Op deze zaterdag was er bijna geen verkeer, maar hier wonen ook bijna geen mensen meer. Zelden zie je hier nog een bewoond huis. We arriveerden ongeveer om 15u30 op de camping. De conditie verbetert zienderogen.

We hebben zopas uitgerekend dat we voor de resterende zes en halve week nog 2400 km voor de boeg hebben. De teller staat op 2688km dus als alles naar wens verloopt, halen we Rovaniemi rond 25 juli.

13/06: Vilhelmina - Storuman

2008-06-24T13:41:00.003+02:00

Vrijdag 13 juni 2008:

Vilhelmina - Storuman 74 km, in totaal 2591 km en 7u onderweg (4u50 gefietst aan 15,75 km/h)

Terwijl de zon ons tentje droogt, werd het vertrek op de camping alsmaar uitgesteld. Wij zijn de enige met een tentje, de campers en caravans van diverse nationaliteiten willen met ons een babbel slaan of ons goede raad meegeven. Het werd uiteindelijk 12 uur. Na de inkopen ging het richting bib, waar men hier 1 week op voorhand moet reserveren.

De tocht van vandaag was zoals gisteren, lange stukken rijbaan, af en toe wordt er naar ons geclaxonneerd en gewuifd. Bij aankomst op de camping begon het lichtjes te regenen. In een recordtempo werd de tent opgezet, de tassen erin gezet en spoeden we ons om te douchen. We hoefden geen avondmaal klaar te maken, Duitsers ook op weg naar de Lofoten nodigden ons uit om mee aan tafel te zitten. Eén van hen was vandaag jarig. Na het eten speelden ze een spelletje met dobbelstenen. Achteraf vroeg ik hen hoe het werkte. Prompt gaven ze een blad mee met de spelregels en extra dobbelstenen. Het is 22u30 en nog altijd zo klaar als bij ons in de namiddag. Nog 150 km en we overschrijden de Poolcirkel.

12/06: Hoting - Vilhelmina

2008-06-24T12:20:00.004+02:00

Donderdag 12 juni 2008:

Hoting - Vilhelmina 86 km, in totaal 2517 km en 5u30 onderweg (gefietst aan 15,90 km/h)

Gelukkig was ons tentje droog als we inpakten. In dit godvergeten gat langs de E45 was er niemand te zien. Alleen 2 fietsers trotseerden de natuur. Rond 11u30 bereikten we Lappland. De Lappen wisten het blijkbaar. Terwijl we foto's namen van een monument (5 meter lange een 15 tal lange boomstronken, met bovenaan uitgebeitelde dieren en als opschrift "Lappland") werden we getrakteerd op een felle hagelbui. 300 meter verder was het droog gebleven.

Rond 13u30 in Dorotea bakten we eitjes, aten we onze boterhammetjes en probeerden ons te warmen met warme koffie. De thermometer wees 6 C° aan en het waaide flink. We verlangen terug naar de warmte en de muggen. Een beetje voorbij Dorotea zagen we de afslag Umea. Dat deed ons denken aan de eerste dag van onze reis. De treinbegeleider van dienst wees ons erop dat zijn zoon daar in de streek voor 1 jaar in de bosbouw aan het werk is. We hadden hem beloofd, indien mogelijk, zijn zoon een bezoekje te brengen, maar met dit weer (en ze geven geen beterschap) zien we een extra tocht van tweemaal 100 km niet zitten.

De tocht naar Vilhelmina op de E45 is er een van kilometerslange rechte stukken, omzoomd met dennenbomen en af en toe eens een huis. Soms eens een auto en zonder uitzondering, maken ze een grote bocht om ons heen.

We zijn te traag

In de verte merkten we rendieren op. Wij stoppen, de dieren kijken op, met verkleumde handen proberen we het fototoestel te nemen, maar een auto uit tegenovergestelde richting joeg de dieren weg. We zullen in het vervolg wat sneller moeten zijn.

Het is nu 21u30, klaarlichte dag. We gaan douchen en eten, want morgen willen we Storuman bereiken.

11/06: Strömsund - Hoting

2008-06-24T11:55:00.011+02:00

Woensdag 11 juni 2008:

Strömsund - Hoting 53 km, in totaal 2431 km en 3u45 onderweg (3u15 gefietst aan 16,73 km/h)

Bewonderd, verwonderd, omelet

We werden om 8 uur verwacht in de bib. Maar het getokkel van de regen op de tent stuurden onze plannen in de war. Wat een luxe, op de camping van Strömsund konden we ons tentje drogen. Er is hier de laatste dagen een noord-zuid beweging van caravans en campers, die vluchten voor de koude en de sneeuw, 350km hogerop in de streek van Arjeplog (bereiken wij binnen 5 dagen). Wij fietsen verder naar het noorden.

Terwijl we inpakten, vroeg een Zweedse naar het doel van onze tocht. Ze bewonderde ons, wij waren verwonderd dat ze ons adres en email vroeg. Ze zei: "Zeg eens omelet", daarop schoten we in de lach, waarop ze van ons en onze bepakte fietsen een foto maakte.

Uiteindelijk waren we om 10u30 in de bib, om verder berichten door te sturen. Buiten hoorden we lawaai, ook hier zoals in Älfdalen, sloten de eindejaarsstudenten hun jaar af. Het personeel van de bib vroeg ons of we nog geen beren hadden gezien. "Neen", antwoorden we. Volgens hen is hier in de streek van Strömsund de grootste berenpopulatie per vierkante kilometer ter wereld. Morgen kopen we een grote pot honing en leggen ons op de loer voor de mooiste berenfoto's.

Toen we vertrokken werden we overvallen door een hagelbui. We zochten bescherming in een bushokje om onze boterhammetjes op te eten. Verkleumd van de kou arriveerden we rond 17u15 de camping in Hoting. Deze is niet zo goed uitgerust als de vorige, maar een warme douche zal deugd doen.

De elektronische douche

Terloops nog een anekdote. Op de camping van Sunne gaat alles elektronisch met een badge: deuren van wc, douche, keuken en alsook de hoeveelheid warm water. Om praktische redenen douchen we altijd te samen. We zepen ons in en met de badge willen we het warm water activeren. Brrr... Alleen ijskoud water, niet te doen! We wachten tot het muisstil is in de ruimte en verhuizen ingezeept met ons boeltje naar een ander hoekje. En jawel hier werkt het systeem wél; wij tevreden. Als aandenken van het gebeuren houden we de badge.

10/06: Hammerdal - Strömsund

2008-06-11T15:12:00.003+02:00

Dinsdag 10 juni 2008:

Hammerdal - Strömsund 40 km, in totaal 2378 km en 5u onderweg (2u15 gefietst aan 17,92 km/h)

We waren hier nog alleen toen we deze morgen ons boeltje in de regen inpakten. De buitentent was kletsnat, we stopten ze in de droogautomaat (geen trommelmodel). Na het ontbijt vertrokken we naar de bib maar het internet werkte niet. Dus snel op de trappers richting Strömsund. En het ging vlug, met de hulp van rugwind. Met onderweg enkele buitjes, arriveerden we rond 14u30 aan de bib in Strömsund. Hier in de bib hadden we geluk, meer zelfs, we mochten reeds voor openingsuur komen typen.

Op het menu vandaag: wokgroenten met gebakken patatjes in rijstolie en gegratineerd met Zweedse kaas. Rita maakt het eten klaar en ik neem het op op video. Misschien ooit nog te zien bij Piet Huyzentruyt. Ook deze camping maakt onderscheid in prijs voor fietsers (80 SEK), met als extraatje een droogruimte met warme luchtblazer. Daarvoor kun je niet in het wild kamperen in een kletsnatte tent.

Het regent nu en het is 9°C. Het is niet te geloven, eergisteren hadden we nog 30 graden. We zijn het nog niet gewend om de tent op te zetten met zo'n weer. Het is een beetje anders organiseren. Ondertussen slapen we alweer met de extra fleece slaapzak, de verwarming van de tent werkt niet.

09/06: Östersund - Hammerdal

2008-06-11T14:58:00.004+02:00

Maandag 9 juni 2008:

Östersund - Hammerdal 76 km, in totaal 2337 km en 7u onderweg (4u50 gefietst aan 16,10 km/h)

Van de buien deze nacht hebben niet veel gemerkt, dat het waaide ook niet. De tocht van gisteren maakte van ons doornroosjes. Onze fietsen waren wel omgewaaid. De verschillende stadsdelen worden met bruggen verbonden, we werden door de windkracht bijna over de reling gekieperd. Eenmaal door de stad vervolgden we de E45. Op en neer, regenjas aan en uit, soms vloekend tegen de wind in, maar ook deze werd kwaad en blies uit alle richtingen.

Een bos heraanplanten

Tussendoor stopten we voor 2 mannen die op een omgehakte bosstrook rondliepen. Op het eerste zicht jagers. Bij nader inzien bleken ze kleine dennenplantjes bij zich te hebben, die als een patronengordel aan beide zijde van de heupen hingen. Het werkte als volgt: een buis, met onderaan een soort vogelbek, duwden ze in de grond. Ze lieten er een plantje invallen, trapten met de voet de bek van het toestel open, waardoor in de ontstane opening het plantje viel. Even aandrukken met de voeten en de natuur zorgt voor de rest.

Even voor Hammerdal wilden we een houtbedrijf bezoeken. Het trok onze aandacht omwille van de ontzaggelijke hoge stapels boomstronken. Deze werden met water besproeid. Even aangeklopt aan het 'Kantor', maar er was slechts 1 persoon aanwezig. We zullen het bij een volgende maal/gelegenheid nog eens proberen.

De camping in Hammerdal is ook heel fietsvriendelijk. Deze namiddag koelde het flink af. Voor morgen geven ze veel wind, regen en slechts 10 graden.

08/06: Rätan - Östersund

2008-06-11T14:28:00.005+02:00

Zondag 8 juni 2008:

Rätan - Östersund 111 km, in totaal 2261 km en 9u onderweg (7u gefietst aan 15,40 km/h)

"Wenn Engeln reisen, dann lacht die Sonne"

Onze Duitse campingvrienden wachten ons deze morgen op. Ze vertrokken niet alvorens er verscheidene foto's genomen werden. Een stevige handdruk, nog een kaartje van de campinghouders en met het Duitse spreekwoord, vertrokken we voor onze langste dagtrip.

De kaap van 100km voorbij

We hadden geen geluk. We hadden wel droog weer, maar de tegenwind blies naarmate de dag vorderde harder en harder. We besloten ons avondmaal onderweg klaar te maken. Het varkenshaasje met wortelen en erwten, dat eigenlijk het menu van gisteren was, smaakte voortreffelijk.

De route volgde de E45. Ter hoogte van Fåker namen we de kleine wegeltjes, maar dat viel omwille van de gravel niet mee. De camping in Östersund 'Sandviken' is tot hier toe de slechtst uitgeruste camping, zelfs voor campers. Je zit ook ver van het "servicehus". Ze vroeg 150 SEK maar ik paste en begon te zagen, waarna ze op haar briefje 50 SEK schreef en nog zelfs een gratis ontbijt meegaf. "Het seizoen is nog niet bezig", einde citaat. De eerste keer dat we met regen in ons tentje overnachten. Morgen willen we verder naar Strömsund en er worden plensbuien verwacht.

2x gedoucht

Wat doe je als het tijdens het douchen hard begint te regenen, je tent 200 meter verder staat, je geen regenkledij bij hebt, en wat je bij hebt niet nat mag worden? Wel, dan trek je na het douchen je kleren weer uit, stop je alles in een plastic zak en loop je als een streaker naar je tent. Besluit: alle kleren blijven droog en met je een tweede maal af te drogen is alles in orde. (Er was geen filmploeg in de buurt; we kregen de slappe lach).

07/06: Rätan - Rätan

2008-06-11T14:14:00.004+02:00

Zaterdag 7 juni 2008:

Lekker gerust!

Eindelijk een rustige nacht. Het kon bijna niet anders, er zijn hier slechts 4 klanten.

"Thüringer Bratwurst, rote Kohl mit Kartoffeln"

Terug op de camping, na onze inkopen, werden we uitgenodigd door Duitsers uit Thüringer voor het middagmaal. De babbel liep uit tot 15 uur. Ze wilden meer weten over onze tocht. Deze mensen zijn afkomstig uit het vroegere DDR. Ze willen niet meer terug naar vroeger. Een wereld ging voor hen open, nu ze zonder beperkingen kunnen reizen.

Onze dag verliep heel rustig, een beetje zonnebaden, zwemmen in het meer met helder water en het dagboek verder afwerken. Later op de avond zagen we in de verte hoe een onweer tot ontwikkeling kwam. Het verschijnsel duurde amper 1 uur, ging gepaard met veel wind, bliksem, regenboog en voor ons gelukkig maar enkele regendruppels. Zo snel als het kwam, zo snel was het weg getrokken. Morgen staat er een tocht van ongeveer 100 km voor de boeg, richting Östersund, alweer via de E45.

06/06: Sveg - Rätan

2008-06-11T13:51:00.004+02:00

Vrijdag 6 juni 2008:

Sveg - Rätan 92 km, in totaal 2150 km en 9u onderweg (5u25 gefietst aan 17,40 km/h)

Nationale feestdag in Zweden

We hadden het kunnen weten. Honderden jongeren trokken gisterenavond naar de andere oever voor een soort popconcert. Met het schooleinde werden alle remmen losgegooid, tot 3 uur duurde het gedreun. 2000 jaar geleden moesten Romeinse galeislaven op ritme aan de riemen trekken. Hier bepaalde de beat van de muziek het ritme. Om 4 uur werden, als afsluiter, enkele haringen van onze tent uit de grond getrokken. We konden eindelijk slapen.

Gisterenavond was er niemand op het bureau, deze morgen ook niet. Net buiten Sveg ontbeten we op het terrein van de plaatselijke petanqueclub. Enkele heren kwamen met ons een babbel slaan. Op de groepsfoto mocht vandaag de Zweedse vla niet ontbreken. Het was alweer een warme dag. Het einddoel voor vandaag was Rätan. Ons eerder plan om via Vemdalen (en zo de E45 te vermijden) noordwaarts verder te gaan, hebben we op aanraden van de Heer Hansen laten varen, wegens te stevig klimwerk.

Op deze feestdag was er betrekkelijk weinig verkeer. Onze lunch namen we halverwege het traject bij een meertje in Ytterhogdal. Daarna ging het gestaag hogerop. Omstreeks 4 uur in Överhogdal bemerkten we een parking met restaurant, vandaag gesloten. Er was niemand in de buurt, dus snel uit de kleren om in het meertje af te koelen. Tegen 19 uur arriveerden we op de camping. Er staan enkele campers (duitsers op terugweg van de Lofoten) en 1 enkel tentje (het onze) en alweer ligt deze camping aan een groot meer. Voor ons is het de eerste camping die onderscheid maakt in prijs (60 SEK) tussen fietsers met tent en andere kampeerders. Dus fietsers naar het Noorden, hier is het ok.

De benen snakken naar rust.

05/06: Ulvsjö - Sveg

2008-06-11T13:40:00.004+02:00

Donderdag 5 juni 2008:

Ulvsjö - Sveg 64 km, in totaal 2058 km en 6u onderweg (3u30 gefietst aan 15,50 km/h)

10 uur. We worden wakker, kijken door het venster, onze gastheren drinken een kop koffie op de veranda, wachtend op de toevallige gasten om te ontbijten. De zon schijnt, het is al warm, het waait dus zijn er geen muggen. We worden ontvangen aan de gedekte tafel. De lege flessen worden met water opgevuld en er worden nog foto's gemaakt. We nemen afscheid, we zijn onder de indruk.

In tegenstelling met de tocht van gisteren, was deze minder zwaar. De klimmetjes werden voorafgegaan door afdalingen, zodat we gezwind over de heuvels vlogen. Het was eens iets anders. We openden ons lunchpakket in Lillhärdal op een bankje onder de schaduw van een boom. Onderweg genoten we nog na van onze toffe avond. Bij aankomst in Sveg rond 17u30 bleek zowel de bib, de touristinfo als het bureau op de camping gesloten. Een hulpvaardige Nederlandse, ook op weg naar de Noordkaap, bood ons haar sleutel aan zodat we de doucheruimte konden gebruiken. We verlangen naar onze slaapzak.

04/06: Ålfdalen - Ulvsjö

2008-06-10T16:26:00.007+02:00

Woensdag 4 juni 2008:

Älfdalen - Ulvsjö 56 km, in totaal 1994 km en 5u onderweg (3u45 gefietst aan 13,97 km/h)

Wat een dag... Het was 15u30 en de thermometer van het warenhuis wees 34°C als we Älfdalen verlieten richting Sveg. Op straat lagen de eerste verwelkte rozen. Omwille van de warmte hadden we geen zin om vroeg te vertrekken. We namen het ontbijt in de keuken van de camping en fietsten naar de bib. Onderweg bemerkten we, in traditionele klederdracht, enkele dames met een viool in de hand. We vroegen naar de aanleiding van hun klederdracht. In de bib vernamen we meer. In tegenstelling met ons bezoek van gisteren was er nu een grote toeloop van mensen naar de kerk. Het was vandaag proclamatie van de laatstejaarsstudenten. De jongens waren uitgedost in zwart maatpak en een witte studentenpet. De meisjes hadden meer keuze in hun kledij. Sommigen traditioneel, andere zelfs in het wit. Reeds in de verte zagen we auto's versierd met ballonnen en bloementwijgen. In de kerk werden de studenten bij naam afgeroepen, waarna ze een stevige knuffel kregen van de leraar en directeur. Familieleden hadden grote panelen bij zich met de kleuterfoto van zoon of dochter. Iedereen had bloemen mee om uit te delen aan de studenten, bij het verlaten van de kerk. We maakten van het schouwspel enkele foto's. Daarna gingen we gaan zwemmen, kwestie om andere spieren in beweging te zetten.

Zoals eerder geschreven vertrokken we laat op de dag richting Sveg. Het was tot hiertoe een van onze zwaarste klimpartij tijdens onze reis. Er kwam geen einde aan, tot we opeens het bord van het hoogste punt zagen. Het had 45 km geduurd. Onze watervoorraad slonk zienderogen, dus haalden we water uit een riviertje en goten dit gefilterd in de flessen. Ondertussen werden we belaagd door honderden muggen (deze steken onmiddellijk op uw vel, ze wachten geen seconde). Omstreeks 20u30 bereikten we het enige dorpje Ulvsjö, en telt slechts 2 vaste inwoners. We zochten al geruime tijd een geschikt plekje om te kamperen, maar de beboste hellingen lieten dat niet toe.

De familie Hansen

Opeens werd er naar ons gewuifd. We keken elkaar aan, ik reed de lange oprit op met de vraag of we ons tentje in hun grote tuin mochten opzetten. Dat bleek voor hen geen probleem. Maar na enkele ogenblikken en onderling overleg in het Zweeds werd ons onderdak aangeboden in het gastenverblijf. We zeiden dat ons tentje opzetten al ruim voldoende was. Maar heel snel werd het gastenverblijf voor ons klaar gemaakt. Er werd ons een douche aangeboden en of dat nog niet voldoende was mochten we ons avondmaal bij hen binnenshuis opeten. We proefden elandsvlees (lekker).

Daarna volgde een rondleiding in de tuin:

Wintergrillhouse = een 6 hoekige blokhut met rondom zitbank (voor 12 pers.) en in het midden een soort BBQ. Deze wordt uitsluitend in de lange wintermaanden gebruik.

Houten buitenbad = een groot rond bad met rondom een zitbank (10 pers.) en verwarmd met hout, in een inox stookketeltje.

Garage geschikt voor 10 personen wagens = Deze staat vol met sneeuwscooters. De zijne is bijna zo groot als een VW polo, met een heel krachtige motor. Dat is nodig want op een slee haalt er hij vooral in de winter bomen mee op.

Zelfgemaakte houtzaag-installatie = de bomen die hij op haalt verwerkt hij zelf tot plankjes, die hij gebruikt om zijn gebouwen te verfraaien.

Tijdens de rondleiding kregen we een lappenmuts opgezet, waarna we mochten poseren voor het grillhouse. De foto werd onmiddellijk uitgeprint als aandenken van ons verblijf. Gewoontegetrouw namen ze ons mee met de wagen, voor een rondrit in zijn jachtgebied van 7500 ha. We zochten naar wilde dieren, maar de beestjes lieten zich niet zien. Op een gegeven moment liet hij ons uitstappen om ons wolvenuitwerpselen te laten zien, "heel zeldzaam" zei Bosse Hansen. Regelmatig worden hier in het dorp bruine beren gesignaleerd. Gedurende 10 jaar graasden in zijn tuin regelmatig een elandmoederdier met kalf. Het moederdier zien ze reeds 2 jaar niet meer en hij vermoedt dat de dieren die nu in zijn tuin grazen de afstammelingen zouden zijn. Op onze vraag of het niet gevaarlijk is wild te kamperen, antwoordde hij dat de dieren meer angst hebben voor de mensen.

De avond werd te kort. Bij kaarslicht werd het een gezellige babbel tot 1 uur ´s nachts. Bij werkzaamheden in de tuin is Bosse enkele jaren geleden zwaar ten val gekomen, waarbij hij een nekwervel gebroken heeft en een beschadiging van het ruggenmerg opliep. Zijn revalidatie duurde meer dan 6 maand en sindsdien werkt hij niet meer. Hij is nu bijna volledig hersteld. De jacht duurt hier in Dalarnas maar 1 week, maar omdat zijn gebied ook in Jämtland ligt en daar het jachtseizoen 1 week later is, duurt zijn seizoen 2 weken. Op het wild (eland, beren, reeën en ander) staat een quota. Bij elke jachttrofee is men verplicht de politie telefonisch te verwittigen. 's Morgens horen de jagers op de radio hoeveel en wat ze nog mogen schieten.

De heer Bosse Hansen heeft vroeger als zelfstandige met of voor VW gewerkt en gewoond in Wolfsburg. Ik schrijf dit verslag om 2 uur 's nachts en het wordt alweer klaar. We gaan slapen, benieuwd wat de gastvrijheid ons morgen zal brengen.

03/06: Venjan - Älfdalen (Älf = rivier en dalen = vallei)

2008-06-04T11:30:00.004+02:00

Dinsdag 3 juni 2008:

Venjan - Älfdalen 55 km, in totaal 1938 km en 6u onderweg (3u30 gefietst aan 16,37 km/h)

We stonden op haar te wachten om te kunnen vertrekken. Ze woont +/- 25 km van de camping aan een meer. Nooit zou ze bij haar zoon in Stockholm willen wonen, zo een drukte daar. Tja, als je van de E45 naar Venjan rijdt kom je amper 25 huizen tegen op een afstand van ongeveer 20 km.

We vertrokken rond 10 uur en hadden geen haast. Onderweg namen we foto's en filmden idyllische taferelen, kabbelende riviertjes en de vele meertjes met als achtergrond het gefluit van de vogels. Ook deze middag namen we een lange pauze. Het is te warm om te fietsen, maar met regenweer is fietsen en kamperen zeker niet leuk. We kwamen rond 16u00 aan in Älfdalen.

Hier in Älfdalen staat één van de oudste houten gebouwen in Zweden, die diende als opslagruimte. De boeren moesten er één tiende van de oogst aan de dominee afstaan, die op zijn beurt de goederen verdeelde onder de armen.

De kerk

Op mijn vraag of we de kerk mochten bezoeken, opende de dominee zonder dralen de deur. Hij overhandigde ons een nederlandstalig blaadje met de info en geschiedenis van de kerk. De kerk heeft 3 klokken. Om het kwartier luidt de oudste klok, die dateert van 1585.

Daarna genoten we in de schaduw van een appeltje, om vervolgens naar de bib te gaan en 4 verslagen door te mailen, zodat we eigenlijk te laat aan de camping arriveerden. Morgen zouden we graag Sveg (sweeg uitspreken) bereiken maar dat is 105 km. Met de warmte en het klimwerk is dat niet te doen. Hoe we dat aanpakken, zien we morgen wel.

02/06: Malung - Venjan

2008-06-03T20:23:00.003+02:00

Maandag 2 juni 2008:

Malung - Venjan 65 km, in totaal 1883 km en 5u30 onderweg (3u30 gefietst aan 17,20 km/h)

De camping uitbaters in Venjan werden vanuit Malung verwittigd dat er 2 fietsers in aantocht waren. Voor het eerst tijdens onze tocht in Zweden, verlieten we de E45 ter hoogte van Johannisholm, om onze eigen uitgestippelde route verder te zetten. Aan klimwerk ontbrak het vandaag niet. Onderweg langs de E45 zagen we vele verbrande bomen. Duidelijker werd het als we de kleinere weg naar Venjan namen. De 20 tal huizen die we zagen, op een afstand van 20 km, waren allemaal nieuw. Hier moet een grote bosbrand langs het meer van Venjansjon gewoed hebben.

Het blijft hier mooi weer. We zijn iets uit Belgie vergeten mee te brengen. Vliegenmeppers, nee... muggenmeppers. Hier zijn veel meren dus ook veel muggen. Zelfs tijdens het fietsen, je staat even uit te hijgen op een berg en pets, pets je hebt er al 2 of 3 op de benen doodgemempt. Morgen staat er een rit van 50 km op het programma. We zijn, buiten 2 Poolse bosarbeiders, de enigen op de camping. Ook dit verslag werd geschreven bij zonsondergang met een panoramisch zicht bij het meer.

01/06: Söllet - Malung

2008-06-03T20:02:00.004+02:00

Zondag 1 juni 2008:

Söllet - Malung 51 km, in totaal 1818 km en 3u20 gefietst aan 15,50 km/h

Tot 4 uur deze morgen werd er lustig rond het kampvuur in het Zweeds getetterd. Gisterenavond meerde nog een vlot aan met 15 à 20 man. Enkele mensen van onze leeftijd, de rest jongeren. We vermoeden dat het gebeuren ook verband hield met een schoolactiviteit. Niet te best geslapen dus. Ik was een beetje humeurig en trok om 7u30 aan het alarm (meegebracht voor de veiligheid uit België). Het toestel produceert 120 db, na 15 minuten waren ze allemaal op. Ik kon het echt niet laten. Dat beloofd voor de komende weken (midzomernacht en feesten). De schoolvakantie begint op 7 juni. Tijdens het inpakken krijgen we nog bezoek van de leraar van gisteren. Hij overhandigde ons een legercapuchon, gemaakt van speciaal gaas om zich te beschermen tegen de prikkebeestjes. "Please accept it as a contribution from me for you trip", zei hij erbij. Blijkbaar moeten we tijdens de babbel gisteren, ook op hem een indruk gemaakt hebben.

We namen een flink ontbijt van 6 roereieren. De rit van gisteren zat nog in de benen. Slechts om 10u30 zijn we vertrokken voor een rit van 50 km (= 25 km klimmen, type Kattenberg in Oudenaarde en +/- 25 km afdalen onder een hete zon). Omwille van de warmte, liep de siesta uit tot 2 uur. We arriveerden juist op tijd op de camping, net voor sluitingsuur (16u00) en we moesten een uur en half bekomen in de schaduw, vooraleer we zin hadden om de tent op te zetten, te douchen en te eten. Ook nu weer is er een prachtige zonsondergang met zicht op het meer. Zopas arriveerden hier Oostenrijkers, die op visvangst geweest waren in Mo I Rana (Noorwegen). Hun vangst bedroeg ongeveer 40 kg visfilet. Ze fileerden de vis ter plaatse en staken hem onmiddelijk in de vriezer van hun aanhangwagen.

Nederlanders, je vindt ze overal. Op de top van Lisskogsbrandan, aan de rustplaats van de E45, heeft een Nederlander een herberg met restaurant neergezet, genaamd 'Dutch Mountain'.

Een legende vanuit Lapland (door de leraar Kristian)

Om zicht te wennen aan de prikkebeestjes lieten de Lappen in het seizoen zich naakt enkel uren prikken, om zodoende gewend te geraken aan het gestek!

We zijn nu 4 weken onderweg, met 1800 km op de teller. Niet slecht, vinden we zelf, met een gemiddelde van 450 km per week. We hopen de Lofoten te bereiken rond 21 juni. Even googlelen of we dat halen.

31/05: Sunne - Stöllet

2008-05-31T19:51:00.000+02:00

Zaterdag 31 mei 2008:

Sunne - Stöllet 83 km, in totaal 1767 km en 8u30 onderweg (4u30 gefietst aan 17,50 km/h)

Ondanks de warmte, hebben we er een lap op gegeven! Aan het klimwerk kwam geen eind. "Het waren lievertjes", zegt Rita. Ik noem ze 'kuitenbijters'. We hoorden opeens op de tourradio Michel Wuyts: "Ritake... Ritake... Ritake... Wat doet ge nu... Maar wat doet ge nu! Ge steekt Pierre voorbij". Ze is niet te houden. De conditie van Rita is duidelijk aan het verbeteren, ze is in topvorm. Tegen de middag rond 12u30, stond de teller al op 40 km.

We zagen in Torsby een grote ICA. In tegenstelling tot deze in Sunne, hadden ze hier wél gebakken kippetjes, zodat onze voorraad tonijn voor morgen is. We vinden dat tijdens zo een zware tocht, een siesta met een flinke maaltijd noodzakelijk is. Verder onderweg, werd onze watervoorraad aangevuld met 8 liter. Tegen 18 uur arriveerden we aan de camping. We zijn hier bijna de enige gasten, met uitzondering van een leraar en nog 5 overgebleven scholieren. Ze ondernamen een vlottocht als afscheid van het lager onderwijs. De leraar vertelde dat ze met 30 gestart waren, enkel 5 waren doorzetters. Morgen doen we maar 50 km tot in Malung, naar 't schijnt wordt het klimwerk nog heftiger.

30/05: Vålberg - Sunne

2008-05-30T19:29:00.000+02:00

Vrijdag 30 mei 2008:

Vålberg - Sunne 54 km, in totaal 1684 km en 5u30 onderweg (3u15 gefietst aan gemiddeld 17,30 km/h)

Zoals reeds een tijdje, moesten we vandaag de tent uit om 7u30. De zon schijnt al zo krachtig dat de tent een oven wordt. Onze fietsen staan er nog zoals we ze gisterenavond achter lieten. Er is niets speciaals aan overnachten in een tent zomaar ten velde, alleen het idee maakt het de eerste maal zo spannend. Na het opstaan was er geen tijd te verliezen. We hadden ons gisterenavond niet kunnen douchen en de zweetgeur was blijkbaar heel aantrekkelijk voor allerlei prikkebeestjes. We hebben dan maar een half uurtje later het ontbijt genomen, op een parking langs de baan.

Eigenlijk is er over de rit van vandaag niets speciaals te melden. Slechts een goeie 50 km afgelegd tot aan de camping. De andere camping ligt 35 km verder en het is veel te heet. Onderweg nog aangebeld bij mensen om onze drinkflessen op te vullen. We arriveerden vrij vroeg op de camping (14 uur), gelegen aan een groot meer, wat zorgde voor een panoramisch uitzicht. Het stikt hier van de Noren. Het woordje 'Bibliotek' gezien, dus vlug het verslag van donderdag doorgemaild. Ook hier in Sunne is er een ICA supermarkt, maar hier waren geen gebraden kippetjes. Het werd tonijn in blik voor deze avond. Morgen staat er een tocht van 80 km op het menu, benieuwd wat het dessert wordt!

** De rubriek 'Gezien onderweg':

- Een tip voor de wegeniswerkers in België: Plaats bij de werken aan de weg een paar Zweedse rotsblokken, zo groot als een kleine personenwagen, en het verkeer vertraagd vanzelf.
- Alle brievenbussen staan op straat (handig naar elkaar), de huizen staan soms 200 à 300 meter van 't straat. De gele Zweedse postwagentjes hebben het stuur rechts, zodat de postbode niet hoeft uit te stappen.

29/05: Åmål - Vålberg

2008-05-30T16:48:00.005+02:00

Donderdag 29 mei 2008:

Åmål - Vålberg 70 km, in totaal 1630 km en 9u40 onderweg (4u37 gefietst aan 15,5 km/h)

Deze morgen om 6u zeer vroeg uit de veren. We willen de zon voor zijn. Na een uurtje, ontbeten we bij een fantastisch zicht op het meer. John en Jack Russel (milo) waren ook al op wandel. Het beestje wordt wakker bij zonsopgang, en dat is hier iets voor 4 uur 's ochtends. Je voelt dat je in het noorden ben. 's Avonds is het hier niet donker voor 23 uur. Het zal raar aanvoelen binnenkort als de zon niet meer ondergaat.

We worden kiekenfretters

Na 3 weken vis (we eten graag vis) met gestoofde groenten en aardappelen, zijn we veranderd van menu. Al voor de vierde dag op rij, nemen we omwille van de warmte een siesta en koken we 's middags ons potje ipv 's avonds. We maken een koude schotel (aardappeltjes worden de avond voordien gekookt) en samen met een mengeling van sla en tomaten gaan we aan de slag. Bij één bepaald warenhuis ICA hebben ze gebraden kip of billen (kip van 1,5 kg voor 45 SK of 4 grote billen voor 40 SK). Ze smaken zo lekker dat we ze nog niet beu zijn.

De tocht van vandaag was een beetje eentonig. Kilometers lange stukken op E45. Er zijn bijna geen alternatieven. We denken hoe noordelijker we gaan, hoe minder verkeer er zal zijn. We hebben een vos heel snel de baan zien oversteken, een beetje verder stond een eland te grazen langs de weg. De eland moet al gewoon geraakt zijn aan het verkeer, maar niet aan twee fietsers. We waren zo verrast het dier te zien, dat we te laat waren voor een kiekje. Ondertussen hebben we wel een andere reflex aangeleerd. Als we een gebouw zien met "BIBLIOTEK" erop, stappen we binnen en laten ze ons toe ons een nieuw verslag door te mailen.

Voor het eerst in ons fietsersbestaan, maken we gebruik van het 'allemansrecht'. Je mag in Zweden vrij camperen, als je de gebuur niet stoort en 150 meten van een woning blijft. We vonden een mooi plekje, maar een zuurpiet zag het niet zitten. Pas na de vierde poging vonden we een geschikt plekje. Niet alle zweden noemen Ulla Tornblad. In de verte horen we het verkeer, boven de tent het getierelier van de vogels. Hopelijk wordt het een rustige nacht.

Nieuwe rubriek:

Gekke dingen waar we de slappe lach van kregen

- Om ons verblijf bij de boer te bekostigen: zijn hond scheren en bij de schapen zetten; een blaffend schaap dat geen gras lust. We gieren van het lachen.
- De koeien hun slaapgedrag aanpassen: je fietst 's middags op rustige landelijke wegen, een kudde koeien ligt te herkauwen. Plots roept Rita "Allee opstaan!! Nee, nu nog niet slapen, deze avond slapen hoor, allee vooruit!". De beesten springen verschrikt op. We lachen ons te pletter.
- Je wuift naar een automobilist om de weg te vragen, deze wuift terug en rijdt door.

28/05: Mellerud - Åmål

2008-05-29T16:18:00.009+02:00

Woensdag 28 mei 2008:

Mellerud - Åmål 60 km, in totaal 1560 km en 7u15 onderweg (4u gefietst aan gemiddeld 15,6 km/h)

Rita verjaart vandaag, onze kinderen stuurden berichten. Wij zelf hadden er nog niet aan gedacht, want de fietstocht houdt ons zo bezig. Gisteren om 19u als we aan de infobalie van de camping arriveerden, was er niemand te zien. Wel deze morgen om het geld te incasseren. We zijn hier met een tentje en betalen zoveel als voor een caravan of een camper. In de toekomst gaan we proberen af te dingen.

Na de bevoorrading vertrokken we pas om 11u30 vanuit Mellerud. Voor het eerst liep ons dagtraject langs de E45. De autostrade bestaat uit 2 x 1 baanvak (brede stroken) met daarnaast een strook van ongeveer 70 cm. Eigenlijk is er relatief weinig verkeer, alleen de vrachtwagens zijn hier lang. Een combinatie bestaat uit een truck met soms 5 assen en een aanhangwagen zo lang als een trailer. Het is wel even wennen als er zo een combinatie passeert. Niettegenstaande we voldoende ruimte hebben maken ze allemaal zonder uitzondering een wijde bocht om ons heen.

Het was vandaag alweer een warme dag, we moeten ´s morgens vroeger vertrekken om te warmte te ontlopen. In de late namiddag arriveerden we in Åmål. De bibliotheekdeur stond open en internet was vrij beschikbaar.

Een toffe ontmoeting: Hey mate!

Op de camping aangekomen, buro gesloten om 16 uur, zat naast zijn camper een bebaarde zestiger. Zijn engels accent verraadde dat hij geen Brit was maar een Australiër. Ik antwoorde onmiddelijk: "Hey mate". Het ijs was gebroken. Hij schoof tafel en stoeltjes bij, en gaf ons de slotencombinatie van de doucheruimte zodat we ons konden verfrissen. Met zicht op het meer werd het tot laat in de avond een gezellige babbel. We kregen nog een noodrantsoen met Deense meatballs. De man noemt John Russell, hij had een hond bij ras Jack Russell, net als de naam van zijn vader. Wat een combinatie. Hij had hier zopas een landhuisje gekocht voor +/- 35.000 euro en woonde al bijna 30 jaar in Oslo. Hij heeft zijn vrouw leren kennen, toen deze tesamen met een vriendin, een reis door Australië ondernam.
"Zij bracht een levend souvenier mee naar huis", zei hij. Rond 21 juni gaat hij ook naar de Lofoten. Misschien ontmoeten we elkaar daar weer terug. Een vent uit de duizend!

27/05: Trollhättan - Mellerud

2008-05-28T21:26:00.006+02:00

Dinsdag 27 mei 2008:

Trollhättan - Mellerud 68 km, in totaal 1500 km en 8u30 onderweg (4u54 gefietst aan 14,65 km/h)

Neen, ze maakten voor 2 toeristen geen uitzondering. We vertrokken deze morgen onder een staablauwe hemel, richting sluizencomplex. Het moet indrukwekkend zijn als men alle sluizen van de dam opentrekt. Jammer, dat gebeurt enkel op zaterdag om 15 uur. De bouw van de stuwdam moet een huzarenstuk geweest zijn. Vanuit Trollhättan fietsten we noordwaarts de stad Vänersborg binnen. Tijdens het traject konden we al een glimp opvangen van het Vänersborgmeer, naar het schijnt het grootste meer van Europa.

In België bestaat dat niet

We staan aan een kruispunt met de kaart in de hand ons te oriënteren. Plots stopt er een auto, een dame loopt naar ons toe en vraagt of ze kan helpen. Tja, raad van de lokale bevolking is altijd meegenomen. Ze haalt haar beste engels boven en vraagt vanwaar we zijn. Volgens haar moeten we het fietspad langs het kanaal volgen en dan op een keer als we de ...... Ze kon op de benaming in het engels niet komen, dus zei ze maar in het zweeds "slussen".
"Sluizen", zei ik.
"Ja", antwoordde ze, "dat hebben jullie in België niet".
Ze was 1 keer in België geweest en had er geen gezien. Blijkbaar had ze van het hellend vlak van Ronquiere nog niet gehoord.

Nog altijd volgen we de kleine wegen van dorp naar dorp. Niet het gemakkelijkste traject, maar binnen enkele dagen zullen we toch de E45 opmoeten bij gebrek aan alternatief. Dicht bevolkt is het hier niet, af en toe een paar huizen en een enkele boerderij. Het traject van deze voormiddag liep grotendeels langs het Göta-Älv kanaal. Na de middag volgden uitgestrekte velden links van ons, rechts het grote meer van Vänersborg, en tussenin dennenbossen.

Nu zijn we aangekomen op de camping van Mellerud aan het meer. Rita wordt aangevallen door grote vaakluizen. Ze is al heel flink geweest. Ze doet elke dag haar best om mij te volgen. Let's kill the beasts (vaakluizen).

26/05: Skår -Trollhättan

2008-05-28T21:13:00.003+02:00

Maandag 26 mei 2008:

Skår -Trollhättan 46 km, in totaal 1432 km (3u20 gefietst aan gemiddeld 14,6 km/h)

Hoe moeten we Ulla Thornblad bedanken voor haar gastvrijheid. Er belt een wildvreemde fietser aan er wordt ons zomaar onderdak verschaft. We hebben lang en heerlijk geslapen, van 20u30 tot 7 uur (super lang). Bij het afscheid namen we enkele foto's van elkaar, wisselden enkele internetgegevens uit en werden door haar uitgewuifd. Het dorpje Skår gaan we niet vlug vergeten.

We reden in een rustig tempo richting Trollhättan. We zochten naar de meest rustige wegen. Onderweg roken we de geur van dennenbomen, hoorden we het gezang van vogels, kortom we voelden de natuur. Weerspiegelingen op de vele meren maakten het panorama compleet. Hoe verder we in Zweden fietsten, des te lastiger het klimwerk werd. We waren gisteren zo gefixeerd om Trolhättan te bereiken dat we Kungälv gewoon voorbij fietsten, zonder oog te hebben voor de historische binnenstad.

We hebben deze namiddag een bezoekje gebracht aan de bib. Als toerist hadden we vrij toegang tot internet en mochten naar hartelust onze verslagen doorsturen. Hier in Trollhättan is er een speciaal watervallencomplex, maar die zijn alleen op zaterdagnamiddag in werking. Op aanraden van andere campeerders is het oude houten sluizencomplex ook de moeite waard om te bezichtigen, maar dat zien we morgen wel.

25/05: Göteborg - Skår

2008-05-26T16:59:00.005+02:00

Zondag 25 mei 2008:

Göteborg - Skår 51 km, in totaal 1384 km en 6u onderweg (3u45 gefietst aan 14 km/h)

Zondag 9 uur. Vanaf vandaag begint een nieuw hoofdstuk naar ons doel. Het zal +/- 1650 km lang zijn vooraleer we de Noorse grens zullen bereiken. En de Zweedse taal? Ze brabbelen erop los, ik versta er niets van. Ik was eigenlijk een beetje fier dat de Zwitserse Maria mij feliciteerde met m'n duits. Hier sta ik op dat gebied een beetje hulpeloos. Ik heb mijn boekje 'Zweeds op reis' in aanslag.

Een onbekende grootstad met de fiets buitenrijden is geen sinicure. Het kostte ons 3/4 uur vooraleer we op het goede pad, richting Trollhattän reden. Het fietspad was bewegwijzerd. Geen probleem, totdat het ineens stopt, zomaar! We moeten op de E45 verder. Verder ja, op de pechstrook van de autosnelweg, als er één is, en soms achter de vangrails. Er is nauwelijks plaats. De pechstrook dient wel degelijk als fietspad als er geen alternatieven zijn. Op een gegeven moment belsuiten we de autosnelweg te verlaten en via kleinere wegen de weg noordwaarts verder te zetten. Maar owee, ook hier zijn geen fietspaden en daar zijn de Vlaamse Ardennen en de tegenwind alweer op post. We zijn beiden een beetje moe en hongerig.

Ulla Tornblad

Ze opende slaperig en een beetje verlegen de voordeur. Of ze wist dat er in de buurt een camping was? Neen, maar een gastenkamer had ze wel. Zomaar. Ze wilde er geen geld voor, "begrepen?!". Van gastvrijheid gesproken. Ze heeft 45 jaar in Göteborg gewoond. Nu woont ze op de buiten alleen. Haar man is enkele jaren geleden gestorven. We kookten ons potje buiten, achteraan in de tuin. Ik schrijf dit verslag in een mooie rustige omgeving, omringd door bomen, opzij een vijver met kikkers en een kleine serre met hier en daar tafels en stoeltjes. Kortom een oase van rust. Dit adres zullen we niet vlug vergeten!

24/05: Aså - Göteborg (S)

2008-05-26T16:32:00.008+02:00

Zaterdag 24 mei 2008:

Aså - Göteborg (S) 56 km, in totaal 1333 km en 8u onderweg (3u30 gefietst aan 16,4 km/h)

Het was een morgen zoals een andere. Boeltje inpakken, alle tassen op de fiets. Na een flink ontbijt vertrokken we vanuit Aså richting Frederikshavn. Gelukkig hadden we vandaag de wind in de rug en voor we het wel beseften stonden we in Frederikshavn. Het is kwart voor twee. Om 14u30 vertrekt de 'Danica' van 'Stena Line'. We besluiten om in te checken, wat 1/2 uur voor het vertrek moet gebeuren (dus net op tijd) en binnen het kwartier rijden we de scheepsruimte binnen. Het is een ontzaggelijke grote ruimte en ruikt er naar vis. We kijken toe hoe de ruimte gevuld wordt met vrachtwagens en auto's met caravans. Reusachtige tussenschotten gaan met een oorverdovend lawaai naar beneden. De ruimte wordt verdeeld in compartimenten.

Bij het inchecken ontmoeten we een Zweedse op de moto. Ze kwam terug van een schoolreünie in Denemarken. Met behulp van een gratis stadsplan, maarkte ze ons een beetje wegwijs in Göteborg.

Voor ons is het de eerste keer dat we zo een overzet van 3,30 uur meemaakten. Enkele indrukken: Op één van de verscheidene dekken is de helft ingericht als speelhal. Er wordt naar hartelust gegokt door jong (10 jaar) en oud. Ze trekken aan de hendel van het toestel alsof hun leven ervan af hangt. 's Morgens hadden we ons bevoorraad. Hoe kunnen wij weten dat tijdens de tocht de dekdeuren op slot gaan, zodat we niet aan onze voorraad kunnen? Met de laatste Deense muntjes kopen we een grote reep chocolade. Alcoholische dranken zijn hier duur, maar op de boot is het taxfree. Er wordt zoveel drank in blik verkocht dat je er ook karretjes kunt voor kopen. We zagen iemand met 12 plateau's bier!

Rond 6 uur arriveerden we in Göteborg, namen in de romp van het schip afscheid van de Zweedse motard en met hulp van één van de bemanningsleden van de Danica, zochten we onze weg naar de camping. Deze noemt Liseberg, is vrij groot en staat bijna vol met caravans en mobilhomes. Het is 21 uur als we klaar zijn voor de slaapzakken. Eerst kopen we nog brood bij een supermarktje, omdat we geen zin hebben om dat morgenvroeg te doen. De winkel is open van 9u tot 22u. Toch een tip voor het IVK in België: Zowel in deze winkel, als in een winkel in Denemarken, zagen we verpakt vers vlees dat 'groen' van kleur was (braadworst, gehakt, koteletten en entrecote) of zijn zijn hier kleurenblind.

23/05: Hadsund - Aså

2008-05-26T16:18:00.004+02:00

Vrijdag 23 mei 2008:

Hadsund - Aså 74 km, in totaal 1277 km en 7u30 onderweg (4u45 gefietst aan 15,5 km/h)

Maria mogen we vandaag nog eens bedanken. Ze laat me toe nog enkele verslagen door te mailen.

Wind... Wind... Wind...

We schrijven dit verslag in de recreatieruimte van Asåcamping. Op TV zien we de Deense collega van Frank de Boosere. Groot is onze verbazing dat de windkracht tussen 6 en 8 beaufort is. Het kan niet missen dat we zo hard op onze trappers moeten staan. Het weer voor de komende dagen blijft zonnig en droog. Ook voor de streek van Göteborg. Het was een andere rit dan de vorige dagen: bijna mooi vlak, maar het was wel tegen de wind inbeuken.

Sorry voor de Denen, maar na een week begrijp ik van de taal nog geen snars. Voor mij blijft het een brabbeltaaltje. Als je de geschreven tekst ziet, dan kun je er wel iets van maken... maar het spreken?! Ze vreten de letters op, of gebruiken bepaalde letters niet tijdens het spreken. De weg vragen en antwoord krijgen; je blijft ter plekke staan. Vriendelijk zijn ze wel en met gebaren lukt het soms na de 3de keer dan toch. Het schijnt dat de Zweden en Noren consequenter zijn in het taalgebruik. We zien wel.

22/05: Vammen - Hadsund

2008-05-26T16:02:00.005+02:00

Donderdag 22 mei 2008:

Vammen - Hadsund 56 km, in totaal 1205 km en 7u30 onderweg (4u15 gefietst aan gemiddeld 13,64 km/h)

In de vlaamse ardennen, koppenberg en andere

Het vertrek uit Vammen was hartelijk. Niet alleen namen we afscheid van de campingeigenaars, maar ook van de Nederlandse pianist, die gisteren van dienst was. De man kwam terug van Zweden. Uit zijn verhalen blijkt dat het een ervaren vakantiefietser is.

Een valse start

Na 1 km besefte ik dat de gsm nog aan het opladen was op de camping. Dat was dan 2 extra kilometer gravel.

Wie denkt dat Denemarken vlak is, die moet maar een langs komen. Het liefst met de fiets, gewapend met klein verzet. Ik heb het al eerder geschreven, de Vlaamse ardennen; we dachten er dikwijls aan. We geraken met moeite aan 50 km. Ook deze nacht was het berekoud! Onze Nederlandse gebuur moest toegeven dat hij het frisjes had. De fleece binnenslaapzak heeft zijn nut al bewezen.

Maria... Maria... Maria...

Riepen we. Tesamen met een Duitser die hier 4 dagen per week werkt, en 6 euro per uur meer verdient dan in Duitsland, zochten we naar de uitbaatster van de camping in Hadsund. Na enkele minuten was ze daar. Ze is Zwitserse van nationaliteit en woonde 2 jaar in Groningen (Nederland). Ze is duitstalig en verstaat nog goed nederlands. Al snel geraakten we aan de praat over Nederland. Het probleem met de Scandinavische campingpas wordt me door haar duidelijk gemaakt. Ze is heel vriendelijk voor fietsers (douchen = gratis) en doet een mooie geste. Tesamen met 1 overnachting en 1 campingpas (90 DK) betalen we 122 DK.

Nog 2 dagen Denemarken en we nemen de boot naar Göteborg (Zweden).

21/05: Funder Kirkeby - Vammen

2008-05-26T15:49:00.005+02:00

Woensdag 21 mei 2008:

Funder Kirkeby - Vammen 71 km, in totaal 1149 km en 8u30 onderweg (waarvan 5u15 gefietst aan 13,77 km/h)

Kou!!!!!!!

We zullen het op een andere manier moeten aanpakken. We worden 's nachts wakker van de kou. Gelukkig is de zon om 4 uur al op post. Tegen 7 uur 's morgens vluchtten we de tent uit. Het is een bakoven geworden. Kunt U dat begrijpen?

De tocht van vandaag is eentonig aan het worden: tegenwind, gravel en klimmen. We worden wel beloond met mooie vergezichten. Kort na de middag bereikten we Viborg, waar we ons een binnenslaapzak en fleece aanschaften. Rita is tevreden en verheugd zich op een warme nacht.

Op de 'Vammencamping' mogen we een laptop van de dochter des huises gebruiken. Met pianomuziek op de achtergrond en bij de openhaard hebben we dit verslag geschreven. We zullen er later nog dikwijls aan terugdenken.

20/05: Jelling - Funder Kirkeby

2008-05-26T15:42:00.003+02:00

Dinsdag 20 mei 2008:

Jelling - Funder Kirkeby 65 km, in totaal 1078 km en 7u onderweg (waarvan 5 uur gefietst aan 12,83 km/h)

Br.............. berekoud! Het was even schrikken deze morgen. Het gras bevroren en op de afdekplastiek van onze fietsen lag een laagje ijs. We hebben de ochtendzon haar werk laten doen. Het stadje Jelling is zeker een bezoekje waard. Tesamen met de bevoorrrading spendeerden we er bijna een hele voormiddag aan. De tocht van vandaag was er één om in te kaderen. Veel wind, nee, heel veel tegenwind. Langs de gravelpaden, bergop en bergaf. De vlaamse ardennen zijn er klein bier tegen. Op de gravel ging het heel moeizaam. Tijdens onze dagtocht zijn we ook andere trekkers tegen gekomen. Ook zij klaagden over de nachtvorst en de wind. Uiteindelijk tegen 19 uur bereikten we een camping. We gaan ons deze nacht beter wapenen tegen de koude.

19/05: Vejen - Jelling

2008-05-24T11:49:00.009+02:00

Maandag 19 mei 2008:

Vejen - Jelling 75 km, in totaal 1013 km en 8u30 onderweg (5u20 gefietst aan 14,5 km/h)

Billund = Legoland

Door de hevige wind en de gravelpaden geraakten we deze voormiddag maar moeizaam vooruit. Het eerste doel van onze toch vandaag, is de stad Billund 'Legoland' bezoeken. Het is een pretpark met als thema de bekende blokjes. Eigenlijk iets voor kinderen. De toegangsprijs van 30 euro per persoon weerhield ons ervan een kijkje te nemen. We namen enkele foto's en kochten aanzichtkaarten voor het thuisfront.

Met een flinke rugwind reden we terug op onze Jutland route. We verbleven nu op de 'Jelling Camping' in het stadje Jelling. Het biedt ons alle comfort inclusief een goed uitgeruste keuken waar we naar hartelust kunnen kokkerellen. Morgen bezoeken we dit stadje. Het was +/- 1000 jaar geleden, gedurende enkel jaren, de Vikingshoofdstad in Denemarken.

Nooit meer terug

Deze camping wordt uigebaat door Nederlanders uit Utrecht. Ze hebben aan hun toekomst een andere wending gegeven en kochten deze camping 2 jaar geleden. Zij werkte op kantoor, hij was een tuinaanlegger. Een manusje van alles dus. Het is een mooie camping en het zijn toffe mensen. We mochten 's avonds de pc gebruiken om onze eerste verslagen door te mailen. Ze willen nooit meer terug naar Nederland, geen stress meer, gezonde lucht en een toffe job.

-----
Met dank aan Asaa Camping en Jelling Camping (foto's)

18/05: Immervad Bro - Vejen

2008-05-23T11:59:00.010+02:00

Zondag 18 mei 2008:

Immervad Bro - Vejen 64 km, in totaal 938 km en 7u30 onderweg (waarvan 4u35 gefietst aan 14 km/h)

Een verstandige beslissing om gisteren onderdak te zoeken in een B&B. Ik (Pierre) moet de vorige nacht op de natuurcamping weldegelijk koorts gehad hebben. Waarschijnlijk door de inspanningen, de warmte of misschien een lichte zonneslag? Het gebouw waar we verbleven was heel oud. De sleutel van de voordeur zie je enkel nog achter glas in een museum. Na een verkwikkende nachtrust en een goed ontbijt vertrokken we fris en uitgerust terug op pad.

De tocht vlotte uitzonderlijk goed. Na enkele kilometers zagen we 'Langdysserne'. Dit zijn langgerekte hunebedden van 100 meter lang afgeboord, met heel zware rotsblokken. Ze behoren tot de meest impossante overblijfselen van Jutland uit de Stenentijd (+/- 3200 jaar VC). Verder liep onze tocht over grindpaden, door bossen en op kilometers lange asfaltwegen zonder verkeer. Enkele kilometers voor onze eindplaats, passeerden we Købennhoveden, de brug over het riviertje Kongeå. Dit is de plaats waar de Duitse grens reikte van 1864 tot 1920.

Onze camping Vejen, waar we zouden verblijven is opgeheven. De jeugdherberg bleek tijdens de eerste regendruppels op onze tocht, de enige oplossing voor overnachting. Het zwembad was mooi meegenomen. Voor morgen geven ze weer een beetje regen, de andere dagen wordt het beter.

17/05: Bommerlund – Immervad Bro

2008-05-23T11:42:00.007+02:00

Zaterdag 17 mei 2008:

Bommerlund - Immervad Bro 50 km, in totaal 877 km en 6u onderweg (waarvan 3u23 gefietst aan gemiddeld 12,45 km/h)

Een bezoekje

Tijdens onze zoektocht naar de natuurcamping gisteren, wees een man ons de juiste plaats aan. Om 6u30 deze morgen kregen we al een bezoekje van zijn echtgenote. Opnieuw klassieke vragen vanwaar en waarheen. Het is vandaag voor de mevrouw een speciale dag omwille van de wandelaars. Er passeerden wel honderden mensen, ook militairen in tenu. De tocht die ze doen is tweemaal 40 km en noemt 'Grenzenmarchen'.

Gestrand

Vandaag ging het niet zo best. Is het de nachtelijke koude of de hitte van de afgelopen dagen, maar verder dan 40 km geraakten we niet. Ook de gravelwegen en de vele tegenwind waren een marteling. We reden soms niet sneller dan 8 à 9 km per uur. Onderweg bezochten we Urnehoved. Een alweer historische plaats ten tijde van de Jutlandkoningen. Ook reden we over stenen bruggetjes 'Bro' (deens geschreven), constructies die wel 1000 jaar oud zijn.

16/05: Schleswig - Bommerlund (DK)

2008-05-23T11:15:00.005+02:00

Vrijdag 16 mei 2008:

Schleswig - Bommerlund (DK) 60 km, in totaal 827 km en 7u onderweg (4u30 gefietst tegen 14 km/h)

We verlieten Schleswig rond 9u30 en reden langs het slot. Deze openden pas de deuren om 10 uur. We hadden echter geen zin om te wachten. Het museum van gisteren gaf ons al voldoening.

De Deense grens en onze camping was niet zo ver meer. We fietsten maar, babbelden over alles en nog wat, en hoe goed het ging vandaag. Daardoor reden we zonder het te merken voorbij een 'Gedenkhalle' met een expositie over de slag bij Idstedt in 1850 tussen de Denen en de Duitsers, die eigenlijk naar 't schijnt meer een burgeroorlog tussen de Denen zelf was. Al keuvelend bereikten we de Deens grens. Snel een foto gemaakt van ons beiden, geld uit de muur gehaald want de Denen doen niet mee met de euro. Onze route was rap gevonden, eigenlijk hoefden we maar de bordjes van de Deense route 3 'Hærvejen' te volgen (deze is bewegwijzerd). En alweer reden we voorbij een plaats die in de geschiedenisboeken beschreven is. Het Frøslevlejrens museum is berucht als interneringskamp van de nazi's, om andersdenkenden te heropvoeden. Het is één van de best bewaarde Duitse concentratiekampen.

Vandaag slapen we voor het eerst op een natuurcamping (= primitief). Een afdakje met een houten tafeltje en bankjes, koud water, een plaatsje om de tent op te zetten en een toilet (lees: plank met een gat erin). Eén voordeel, het is weer gratis! Je wassen met koud water in de zon; het heeft wel iets.

De Osschenweg, Hærvej of pelgrims heirweg

Onze tocht is niet alleen een weg langswaar de Vikings hun vee naar Hamburg leiden. Het werd na de christening van het noorden ook de route langswaar de pelgrims hun tocht verder aanvingen, om verder te reizen naar Palestina, Rome of Santiago de Compostella.

Bommerlunder gedenksteen

Een fransman zocht een overnachting en vond dat in een herbergin Bommerlund. Bij gebrek aan middelen liet hij het recept achter van een heel speciale brandewijn. Vandaar de gedenksteen hier, van een in Denemarken beroemd drankje.

(foto's volgen later)

15/05: Hamdorf - Schleswig

2008-05-23T10:57:00.008+02:00

Donderdag 15 mei 2008:

Hamdorf - Schleswig 44,5 km, in totaal 767 km en 5u30 onderweg (3u gefietst aan 15,34 km/h)

We hadden het wel gedacht. Deze camping was gratis, zelfs voor de douches hoefden we niet te betalen. Het toestel werkte nog met oude duitse marken. We zijn opgestaan met een dikke mist, je kon de andere caravans nauwelijks zien. Dus vlug opruimen en om 8 uur waren we al op pad. Het weer is niet normaal zeggen de mensen hier. Overdag om op te branden en 's nachts tot 4 graden. Dat voelden we ook! De rit van vandaag was relatief kort, maar onze spieren worden de 750 km al goed gewaar.

We hebben in Schleswig het museum Haithabu bezocht. Deze plaats was in de tijd van de Vikings het centrum. Koningen hadden hier hun hoofdplaats. We volgen sedert een tijdje de Oschenweg. Deze liep in de tijd van de Vikingen van Jutland tot in Hamburg en verder. We ook de archeologische vondsten bekeken, maar het was te warm om nog 2 km verder te stappen naar een soort Bokrijk van in de tijd van de Vikings. Vanaf de camping hebben we nog geen bootje (veerpont) genomen om de stad Schleswig te bezoeken, maar het kasteel is voor morgen als we onze toch verder zetten. Nog 55 km en we bereiken de Deens grens.

Onderweg hebben we een rijmpje bedacht:

Rita en Pierre hadden zin in fietsen
Met behulp van onze kinderen begon het bij ons te zinderen
We vertrokken naar het Noorden
Daarvoor zijn geen woorden
Over vlakke hollandse wegen
Zetten we onze eerste treden
En reden we met stalen rossen
Door de Duitse bossen
Tijdens onze toertjes
Overnachten we hier bij de boertjes
Vervolgen zo onze eigen weg
Over de Deense grens

-----
Met dank aan Maria Hürlimann vanuit de camping Hadsund Camping og Vandrerhjem om deze updates te kunnen maken.

Vammen Camping

2008-05-22T22:12:00.006+02:00

We mogen gebruik maken van een laptop van de nederlandse uitbaters van deze camping:
http://www.vammencamping.dk/nl/index.php

Het zijn echt toffe mensen. Het Deense klavier zorgt af en toe wel eens voor iets raars. De vriendelijke Ida, die haar laptop ter beschikking stelde, nam ook enkele foto's van ons. We proberen onze weblog binnenkort weer te updaten, met de rest van onze avonturen.

14/05: Glückstadt - Hamdorf

2008-05-22T21:31:00.004+02:00

Woensdag 14 mei 2008:

Glückstadt - Hamdorf 66 km, in totaal 722 km en 7 uur onderweg (waarvan 4u30 gefietst aan 14,88 km/h)

Er was niemand te bespeuren toen we de camping verlieten. Niettegenstaande de zon scheen, fietsten we toch met een windjack aan. Vandaag alweer een veerpont genomen om het Nord-Ostsee kanal over te steken. Het is een breed, diep kanaal waar we hele grote schepen zagen varen.

Het routeboekje is een prachtig ding, maar als de informatie niet klopt is het vervelend fietsen in het bos. Een hulpvaardige dame loodste ons het bos uit, tot we weer op de correcte route waren.

Het is woensdagnamiddag en de winkels zijn hier nu gesloten. Gelukkig hadden we ons in een vorig dorp genoeg bevoorraad. Op de camping in Hamdorf zijn we de enigen met een tent. Morgen bezoeken we Schleswig. In die buurt zijn historische bezienswaardigheden uit de tijd van de vikings. Vroeg op pad morgen, is de boodschap.

13/05: Wehdel - Glückstadt

2008-05-22T21:20:00.005+02:00

Dinsdag 13 mei 2008:

Wehdel - Glückstadt 80 km, in totaal 656 km en 9u onderweg (waarvan 5u30 gefietst aan 15 km/h)

Na gisteren de Weser, was het vandaag de beurt aan de Elbe (de tweede duitse rivier) die we over staken. Vandaag de eerste dag zonder zonnenschijn vertrokken. En alweer de vragen vanwaar we kwamen en waarheen de bestemming was. Onze zwaarbepakte fietsen en wijzelf moeten blijkbaar indruk maken.

Tijdens de voormiddag, aan een opa met z'n kleinkind aan de hand, gevraagd naar het weer de komende dagen. We kochten aan een rijdende bakker koeken en cake; ik dacht dat dat alleen in de kleine franse dorpjes bestond. Het was nodig, want we verbruiken veel energie door zo tegen de wind in te beuken. Rond 16 uur bereikten we de Elbe. Hier was geen wielertoerist te bespeuren.

De boerencamping was snel gevonden en we waren de enige gasten. De worteltjes en erwten smaakten heerlijk en we verlangden opnieuw naar onze slaapzakken.

12/05: Hollen - Wehdel

2008-05-22T21:07:00.004+02:00

Maandag 12 mei 2008:

Hollen - Wehdel 70 km, totaal 576 km en 7u onderweg (waarvan 4u45 gefietst tegen een gemiddelde van 14,8 km/h)

We worden alweer getrakteerd

We nemen afscheid van de hulpvaardige buren, met de belofte een kaartje te sturen vanuit Rovaniemi. De tocht verloopt voorspoedig, rustige wegeltjes, schaduwrijke lanen en vriendelijke mensen die goededag zeggen. Bij sommigen maken we wel indruk. Tijdens het wachten op het veer over de Weser, geraken we aan de praat met een wielertoerist. Zijn eerste vraag was vanwaar we kwamen, zijn tweede waar we naartoe gingen. De man is zo onder de indruk dat hij voor ons de overzet betaald. We worden alweer getrakteerd! Dat wordt alweer een kaartje versturen vanuit Rovaniemi. Deze keer vergeten we niet een foto van hem te nemen, alsook zijn email te vragen.

Deze avond bakken we pannenkoeken. Je moest eens weten hoe lekker dat kan smaken! De Ladenschluss van 2 dagen hebben we overbrugd.

11/05: Steinbild - Hollen

2008-05-22T17:06:00.006+02:00

Zondag 11 mei 2008:

Steinbild - Hollen 88km, in totaal 506 km en 9u onderweg (waarvan 5u45 gefietst)

Gratis en aan halve prijs + voorgerecht van de buren + 0,20 euro voor de douche.

Voor de eerste keer tijdens onze fietstocht was het niet zo rustig deze nacht door de 'uitgaande jeugd'. Maar om 8 uur 's morgens was alles wel opgeruimd en startens klaar.

Er was weinig verkeer, alleen de bloemist en de bakker waren vandaag bereid klanten te ontvangen op Pinksterdag. De proviandtas werd bij de bakker nog vlug bijgevuld. Het brood en gebak waren aan halve prijs. 1 brood en 2 grote cake's voor 3,25 euro. Verhongeren zullen we niet.

De tocht liep voorspoedig dankzij onze goede beentjes. Om 17 uur arriveerden we op de camping. De verantwoordelijke bleek een nederlander te zijn. Op vraag hoeveel het kost voor 1 nacht, antwoordde hij: "Rij maar door en zoek een plaatsje!". Verdere vragen, stelden we niet.

Onze buren

Spontaan werden er worstjes op de BBQ gelegd. Men haalde er tomaten en een zelf gemaakte 'Salat' bij. Dat werd ons voorgerecht! En de douches, die kregen we aan tweemaal 20 cent.

Deze camping ligt aan een meer, met strand. Na de verkwikkende warme douche, genoten we van de zonsondergang met zicht op het meer. Niettegenstaande dat het nog maar 19u30 was, verlangden we al naar onze slaapzak.

Vandaag zijn we juist 1 week onderweg. De teller staat reeds op 506 kilometer. Morgen starten we de tweede week!

10/05: Emmen - Steinbild

2008-05-22T16:54:00.003+02:00

Zaterdag 10 mei 2008:

Emmen - Steinbild 65 km, totaal 418 km en 4u30 onderweg (gemiddeld 15 km/h)

Deze mensen hebben de wereld begrepen!

Gezelligheid en een praatje slaan is één van de voordelen om op een boerencamping te verblijven. Eén nadeel, het vertrek wordt daardoor altijd uitgesteld. Iedereen toont interesse voor 2 bepakte fietsers. Maar vroeg vertrekken hoefde vandaag niet. We hadden slechts 40 km voor de boeg. Uiteindelijk werden het er 65, kwestie om ons goed te bevoorraden. Morgen is het pinksteren en ook op de tweede pinksterdag is in Duitsland alles gesloten.

Het blijft goed weer. Eigenlijk een beetje te warm, maar we gaan niet klagen. Kort na de middag staken we de Nederlandse- Duitse grens over. Geen kat die het ziet of weet. Wij zelf, zagen het ook pas na enkele kilometers.

Bij het verlaten van Emmen werden we voorbij gestoken door een vader en zoon op de fiets. Zoonlief stelde maar vragen waarom we zo zwaar bepakt waren, waarop de vader antwoordde "Het zijn wereldfietsers. Deze mensen hebben de wereld begrepen... genieten".

Rond 16u arriveerden we in Steinbild. We namen de derde camping omdat de andere campings te dicht bij de weg lagen. Deze avond gaan we pannenkoeken bakken, kwestie van morgen onze tocht van 90 km rond te krijgen.

09/05: Beerze - Emmen

2008-05-22T16:36:00.004+02:00

Vrijdag 9 mei 2008:

Beerze - Emmen 53 km, totaal 353 km en 6u onderweg (gemiddelde 14,5 km/h)

We zijn failliet! (VVV Kantoor)

Na 3 dagen van ongeveer 85 km fietsen, wordt het vandaag een beetje minder. De zon doet haar werk naar behoren, een beetje teveel zelfs. Het is heet! Daarom besluiten we het vandaag en morgen een beetje rustiger aan te doen.

Aangekomen in Emmen, zochten we het VVV kantoor op, om een geschikte camping te zoeken. Nadat we onze informatie hadden bekomen, zei de medewerkster: "Nog 3 weken en het VVV kantoor gaat dicht. We zijn failliet!" (Hoe kan dat nou?).

Morgen verlaten we Nederland richting Duitsland. We beginnen aan de Jutlandroute.

08/05: Dieren - Beerze

2008-05-22T16:18:00.006+02:00

Donderdag 8 mei 2008:

Dieren - Beerze 80 km, totaal 300 km en 8u20 onderweg (gemiddeld 16 km/h)

"Huisje weg", vroeg ik? "Nee", antwoordde hij. "Relatie weg".

Bij de boer slapen heeft niet alleen het voordeel dat het niet veel kost, de man heeft ook allerlei werktuigen en dat was ook nodig. We hadden gisteren namelijk 2 haringen krom gemaakt, omdat de bodem hier nogal vrij hard is. We mochten zijn werkbank gebruiken om deze te rechten.

"Verblijft u hier al lang?", vroeg ik aan de overbuur op de camping.
"Ja hoor", antwoordde hij, "Ik zoek een woning".
"Huisje weg?", vroeg ik.
"Nee", zei de man, "Relatie weg".

De plannen voor morgen, zijn om vanaf hier naar Enschede te fietsen en vervolgens de LF4 noordwaarts te volgen, richting Emmen. 's Avonds na 7 à 8 biertjes, hielp iemand ons om de route richting Emmen in te korten. Met zijn PDA toestel was het een koud kunstje om ons na een paar minuten te berekenen hoe we Emmen vlugger konden bereiken.

07/05: Elsendorp - Dieren

2008-05-22T15:58:00.006+02:00

Woensdag 7 mei 2008:

Elsendorp - Dieren 85 km, totaal 220 km en 8u45 onderweg (gemiddelde snelheid 15,77 km/h)

We hebben de truc gevonden om binnen ons budget te blijven: kamperen bij een boer. Rust en gezelligheid troef. De fietstocht langs de drukke verkeersaders was echter minder prettig. Om er vaart achter te zetten zo vlug mogelijk Emmen te bereiken, nemen we het geraas van het verkeer er maar bij. Gelukkig zijn de nederlandse fietspaden veilig en in uitstekende staat!

Kamperen doen we vandaag opnieuw bij een boer. Een gesprek met een andere fietser is zo gemaakt. Andere kampeerders bieden ons een stoel en tafel aan, om het ons makkelijk te maken voor het avondmaal. Het is vandaag onze derde fietsdag. Uit ervaring weten we dat het morgen de lastigste dag wordt, maar geen nood, onze kuiten geraken er aan gewend.

06/05: Bocholt - Elsendorp

2008-05-22T15:47:00.008+02:00

Dinsdag 6 mei 2008:

Bocholt - Elsendorp 85 km, totaal 135 km en 8u30 onderweg

Goed geslapen. De expedmatjes zijn werkelijk fantastisch. Gewekt worden door de vogels, het heeft wel wat. Ik ben trouwens ook zo een vroege vogel. We slapen erop net zoals thuis in ons bed. Bocholt heeft een grote camping, met 3 zwembaden en nog veel meer. Spijtig genoeg mochten we er geen gebruik van maken. De prijs was ook niet van de poes.

Het is alweer een mooie dag. De weergoden zijn ons goed gezind.

Hoeve te koop

Op zoek naar een andere soort camping, kregen we de informatie dat te elsendorp een hoeve-camping was. De conditie dit jaar is wat minder dan andere jaren. De laatste 20 km waren heel zware loodjes. Veel verder konden we echt niet meer en in de verte zagen we tot onze verbazing dat de hoeve-camping te koop stond. Gelukkig werden we nog toegelaten. Onze moeite werd beloond: voor ons tentje een mooi grastapijt en voor ons, alle comfort. In het vervolg, opteren we bij een boer te kamperen.

05/05: Haaltert - Bocholt

2008-05-09T07:51:00.012+02:00

Maandag 5 mei 2008:

Haaltert - Bocholt 50 km, gemiddelde snelheid 15,5 km/h

"Stoort het niet?", vroeg ze.
We werden muzikaal ontvangen op de trein naar Genk. Ze tokkelde op haar harp met wel af en toe een vals nootje, maar voor een tweedejaars studente was het wel puik.
"Ik moet nog veel oefenen, oma wordt morgen begraven en ik ga de plechtigheid opluisteren."

"Gaat de tocht naar de Nordkapp via Umea?", vroeg de conducteur.
Zijn zoon was enkele weken geleden met de wagen voor een jaar naar ginds vertrokken om in de bosbouw te gaan werken. Met interesse luisterde hij naar onze plannen. Van de Lofoten had hij nog nooit gehoord, maar was zinnes met de moto een bezoekje te brengen aan zijn zoon en een tocht te ondernemen naar ginds.
Als we eventjes tijd hebben dan zeggen we eens goeiedag.

Naar de Nordkapp

2008-05-04T14:24:00.003+02:00

Jullie weten al wie we zijn, kennen al onze fietsen en ons verblijf.
Je bent maar één keer 30 jaar getrouwd en daar we een beetje avontuurlijk aan gelegd zijn trakteren we ons zelf met een fietstocht naar de Nordkapp.
Deze fietstocht gaat over Nederland, Duitsland, Denemarken(Frederikshaven), Zweden(Göteberg), Noorwegen(naar Bodo - Lofoten - Nordkapp - Kirkeness - Grenze Jocobselv(Russiche grens)), Finnland ( Roviniemi).
De teller zal de kaap van 5000 km waarschijnlijk overschrijden.
We hopen dat te verwezelijken in 80 dagen.
Morgen rond de middag nemen we de trein naar Genk om vandaar sneller Nederland te bereiken.
De weergoden zijn ons gunstig gestemd en leggen nu al een zonnige loper uit tot en met vrijdag as.

Ons huis

2008-05-04T13:19:00.001+02:00

Back to basics.
Tijdens onze reis verblijven we in een tent.
We kozen voor een Hilleberg NammatjGT3.
Ruim genoeg voor 2 personen.

We vinden het slaapcomfort prima op een Exped synmat 9 (dus extra dik).
De keuken is geïnstalleerd met een MSR Dragonfly, potten en pannen zijn van rvs.

Onze fietsen

2008-04-27T14:55:00.001+02:00

Belangrijk voor een fietsvakantie zijn uiteraard de fietsen.
Het zijn niet zomaar fietsen, ik heb ze zelf gemaakt.
De crome-molybdeenframes op maat heb ik laten lassen.
Na 2 jaar avondschool fietshersteller had ik genoeg kennis om ze zelf te monteren.
De maat is 26 inch, wat toch meer comfort heeft als ze beladen zijn.
Na 3 fietsvakanties hebben ze bewezen dat we er kunnen op rekenen.

De laatste week voor het vertrek

2008-04-27T14:23:00.000+02:00

Het begint te spannen.
De laatste maatregelingen worden getroffen.

We hebben wel een probleempje met Bertje onze poes, zijn rechterpoot doet pijn.
Morgen gaan we naar de dierenarts.

Wie zijn wij?

2008-02-24T15:19:00.002+01:00

Wij, Rita en Pierre, vooraan in de vijftig hebben besloten een weblog op te starten met onze fietsavonturen. Deze weblog is interessant om onze avonturen bij te houden en voor anderen om onze toekomstige reis naar de Noordkaap te volgen.

Wij zijn woonachtig te Haaltert, dicht bij de carnavalstad Aalst. Maar voor meer informatie over onszelf kan je altijd ons profiel raadplegen.

Wat mag je hier binnenkort allemaal op verwachten?
Zoals reeds vermeld gaan wij binnenkort naar de Noordkaap en wij hadden graag onze avonturen met iedereen gedeeld die hier in geïnteresseerd zijn.
Wij gaan hier buiten onze avonturen en gebeurtenissen ook massaal veel foto's uploaden zodat jullie er dichter bij betrokken zijn ;-)

Tot binnenkort,

Rita en Pierre