25/07: Maijanen - Rovaniemi

Vrijdag 25 juli 2008:

• Maijanen - Rovaniemi 89 km, in totaal 5130 km en 6u40 onderweg (4u51 gefietst aan 18,74 km/h)

De laatste lange rit van onze fietsvakantie. Misschien vervelend om te lezen maar nog vervelender om te doen, een natte tent opbergen. Als ik 's morgens vroeg de regen op de tent hoor tokkelen, trek ik de slaapzak al sakkerend nog wat strakker toe. Maar blijven liggen is geen optie. De kleinzoon bracht heet water om koffie te maken (service van het huis). Om Rovaniemi nog op een deftig uur te bereiken, vertrokken we om 11u30 uit het vredige plaatsje Maijanen. Bij aanvang regende het nog, al snel konden we later met korte broek verder fietsen. Het is spijtig dat het fietsen voorlopig voorbij is, met een gemiddelde van ongeveer 19 km/h is onze conditie opperbest. Zeker rekening houdend met de regelmatige stops voor rendieren.

Eén uur verschil

We hadden het al een paar keer opgemerkt, maar geen acht opgeslagen tot we aan het station van Rovaniemi aangekomen waren. Bij het boeken van onze reis met de nachttrein naar Helsinki is het voor ons duidelijk, de Finnen leven een uur voorop. Dat is nu fietsvakantie, geen besef van tijd of dag meer, zonder zorgen, genietend van de natuur.

Hier op de camping van Rovaniemi geraakten we aan de babbel met een Frans-Roemeens koppel. Ze zijn al weg sinds begin april voor een jaar. En over wat praten we: fietsen, vakantie, het weer, de ontmoetingen, enz... Ze probeerden onze fietsen eens, ze vonden ze prima. We zijn nu aan de Poolcirkel, rond middernacht is het toch niet zo klaar meer dan enkele dagen geleden in Inari. Het zal raar doen, als het donker wordt in Helsinki.

20/08: Inari - Menesjärvi

Zondag 20 juli 2008:

• Inari - Menesjärvi 49 km, in totaal 4787 km en 5u onderweg (3u04 gefietst aan 14,78 km/h)

De zon bleef deze nacht ongehinderd schijnen. Er was bijna geen temperatuursverschil. Het eindpunt voor vandaag is niet te ver, in de buurt van Lemmenjoki. Hier wordt al sinds jaren naar goud gezocht. Vorig jaar heeft iemand een klompje van 145 gram goud gedolven. Hij doet dat al 14 jaar met behulp van een graafmachine, waarna hij de opgedolven materie met de hand zeeft. Wij gaan ook ons geluk proberen, misschien kunnen we tot eind volgend jaar per fiets verder trekken.

Na ons middagmaal verlieten we Inari via de 955 richting Kittilä, niet via Ivalo langs de E75. De zon schijnt nog altijd, prima, houden zo. We werden begeleid door alles wat vliegt en prikt; geen doen eigenlijk. Aan de afslag Lemmenjoki vinden we een camping maar bedanken de baas. Voor 18 euro en zonder keuken? 700 meter verder langs de rivier is het helemaal gratis. Stromend vers water, verfrissend en de zon droogt ons wel. Geen petanque spelende Fransen of andere late gasten, wat moet een mens op fietsvakantie nog meer hebben? Wat heb je hier wel nog meer: We zitten gevangen in onze tent, belaagt door van alles en nog wat, net als bij een imker die honing slingert. Als er morgenochtend minder prikkebeestjes zijn nemen we nog een frisse duik in de rivier. Hopelijk is de camping van morgen wat correcter, want we hebben etenswaren mee die fris bewaard moeten worden.

19/07: Partikko - Inari

Zaterdag 19 juli 2008:

• Partikko - Inari 67 km, in totaal 4738 km en 7u onderweg (4u03 gefietst aan 16,76 km/h)

Voor wie interesse heeft, deze morgen na twee kilometer, zien we een camping voor tentjes. De service die aangeboden werd is opperbest.

De zonsondergang op het meer was mooi, een waar kleurenpalet, moeilijk te beschrijven: een rood-roze gloed met weerspiegeling op het meer. Het was een rustige rit, het landschap licht gloeiend, bebost, vele meren, kleine en grote moerassen. En niet te vergeten vele muggen. Als we even stil staan en met de chronometer meten, is het na 40 seconden niet meer uit te houden. De zon scheen sinds gisterenavond, maar de dagelijkse plensbui mocht niet ontbreken. We schuilden voor de regen, samen met een Duits paar dat al 36 jaar naar Scandinavië reist. De middagboterhammetjes werden in looppas opgegeten. Volgens de Finnen is de muggenplaag de ergste in 8 jaar tijd.

Bij aankomst in Inari, het touristinfo opgezocht i.v.m. onze tocht richting Rovaniemi. We gaan niet de drukke E75 volgen, maar over Kittilä, weliswaar over gravel. Over de afstand van 195 km is geen bevoorrading en geen bewoning. Het meer aan de camping is pas sinds begin juni ijsvrij. Hier zijn maar 3 seizoenen nl. winter, lente en zomer, vertelt men mij.

Deze avond is nog een jonge dame, uit Blankenberge, per fiets aangekomen. Ze is begin juni vertrokken voor ongeveer het zelfde parcours. Alleen fietst ze gemiddeld 100 km per dag. Haar teller staat al op 4500 km. Verder dan Rovaniemi gaat ze ook niet. Later op de avond had ik nog een toffe babbel met een groep Fransen per campingcar. Het is een groep van 11 campingcars + 1 gids campingcar. Als er zo 12 campingcars op een camping aankomen, maakt dat wel indruk. De gids begeleidt hen door Scandinavië en naar de Noordkaap. Het is een plezante bende à la France. De taal is de enige barrière waarom ze per groep met gids reizen. Ze zijn, buiten het Frans, geen enkele andere taal machtig. Vive la France.