Zaterdag 26 juli 2008:
Zaterdag 26 juli of 25 december
We hielden rekening met het uur verschil, we hadden nog een afspraak met een belangrijke man. Deze woont op een heel groot domein gelegen aan de poolcirkel. Het moet een heel rijk man zijn, alleen al die cadeaus aan de kinderen. Hij leeft een tiental kilometer noordelijker gelegen dan Rovaniemi, in een heel groot dorp met souvenirwinkels, restaurants, opnamestudio, parkeerplaatsen en nog veel meer. Hele horden toeristen worden met bussen aangevoerd, ze kunnen er niet genoeg van krijgen, het ene uitstalraam al groter en voller dan het andere. Wat een bedoening. Ik moet toegeven hier heerst een prettig gestoorde kerstsfeer. En zoals wij, we fietsen naar het noorden en passeren niet elk jaar voorbij de Kerstman, we willen dat gedoe ook eens zien. Kinderen krijgen, mits financiële steun van hun ouders, een rendez-vous met de Kerstman. Het hele gebeuren wordt opgenomen en je ontvangt voor de tijdelijke eeuwigheid een dvd van de onvergetelijke ontmoeting. Dit is allemaal te zien op diverse tv schermen, iedereen is getuige, men geniet ervan, wij ook.
We moesten ons nog haasten, het commerciële gedoe, het goede weer, we hadden de tijd niet in het oog. We stonden op uur. Boeltje inpakken, boterhammetjes klaarmaken en hup naar het station. Er zijn elke dag twee nachttreinen naar Helsinki, eentje om 21 uur, maar die is in het weekend altijd volzet, en de eerste om 18 uur. Om te balen met zulk mooi weer nu al in een treincoupé.
Het comfort is prima, de stapelbedden liggen perfect, we zitten in een coupé voor twee. Vanuit de trein is het Finse landschap hetzelfde als tijdens de fietstocht: bomen, bossen, bomen, meren en moerassen er komt geen eind aan. Als de trein stopt aan een station zien we wagons geladen met boomstronken. We werden slaapdronken gewaggeld door de trein, het werd donker en uiteindelijk vallen we in slaap.
Posts tonen met het label Rovaniemi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Rovaniemi. Alle posts tonen
25/07: Maijanen - Rovaniemi
Vrijdag 25 juli 2008:
De laatste lange rit van onze fietsvakantie. Misschien vervelend om te lezen maar nog vervelender om te doen, een natte tent opbergen. Als ik 's morgens vroeg de regen op de tent hoor tokkelen, trek ik de slaapzak al sakkerend nog wat strakker toe. Maar blijven liggen is geen optie. De kleinzoon bracht heet water om koffie te maken (service van het huis). Om Rovaniemi nog op een deftig uur te bereiken, vertrokken we om 11u30 uit het vredige plaatsje Maijanen. Bij aanvang regende het nog, al snel konden we later met korte broek verder fietsen. Het is spijtig dat het fietsen voorlopig voorbij is, met een gemiddelde van ongeveer 19 km/h is onze conditie opperbest. Zeker rekening houdend met de regelmatige stops voor rendieren.
Eén uur verschil
We hadden het al een paar keer opgemerkt, maar geen acht opgeslagen tot we aan het station van Rovaniemi aangekomen waren. Bij het boeken van onze reis met de nachttrein naar Helsinki is het voor ons duidelijk, de Finnen leven een uur voorop. Dat is nu fietsvakantie, geen besef van tijd of dag meer, zonder zorgen, genietend van de natuur.
Hier op de camping van Rovaniemi geraakten we aan de babbel met een Frans-Roemeens koppel. Ze zijn al weg sinds begin april voor een jaar. En over wat praten we: fietsen, vakantie, het weer, de ontmoetingen, enz... Ze probeerden onze fietsen eens, ze vonden ze prima. We zijn nu aan de Poolcirkel, rond middernacht is het toch niet zo klaar meer dan enkele dagen geleden in Inari. Het zal raar doen, als het donker wordt in Helsinki.
De laatste lange rit van onze fietsvakantie. Misschien vervelend om te lezen maar nog vervelender om te doen, een natte tent opbergen. Als ik 's morgens vroeg de regen op de tent hoor tokkelen, trek ik de slaapzak al sakkerend nog wat strakker toe. Maar blijven liggen is geen optie. De kleinzoon bracht heet water om koffie te maken (service van het huis). Om Rovaniemi nog op een deftig uur te bereiken, vertrokken we om 11u30 uit het vredige plaatsje Maijanen. Bij aanvang regende het nog, al snel konden we later met korte broek verder fietsen. Het is spijtig dat het fietsen voorlopig voorbij is, met een gemiddelde van ongeveer 19 km/h is onze conditie opperbest. Zeker rekening houdend met de regelmatige stops voor rendieren.
Eén uur verschil
We hadden het al een paar keer opgemerkt, maar geen acht opgeslagen tot we aan het station van Rovaniemi aangekomen waren. Bij het boeken van onze reis met de nachttrein naar Helsinki is het voor ons duidelijk, de Finnen leven een uur voorop. Dat is nu fietsvakantie, geen besef van tijd of dag meer, zonder zorgen, genietend van de natuur.
Hier op de camping van Rovaniemi geraakten we aan de babbel met een Frans-Roemeens koppel. Ze zijn al weg sinds begin april voor een jaar. En over wat praten we: fietsen, vakantie, het weer, de ontmoetingen, enz... Ze probeerden onze fietsen eens, ze vonden ze prima. We zijn nu aan de Poolcirkel, rond middernacht is het toch niet zo klaar meer dan enkele dagen geleden in Inari. Het zal raar doen, als het donker wordt in Helsinki.
24/07: Kittilä - Maijanen
Donderdag 24 juli 2008:
De bazin van de camping stond ons deze morgen op te wachten om te ontvangen. Ze stak haar hand uit zonder een woord te zeggen. Amaai, gisteren wou ik een vraag stellen en betalen, "Sorry, geen tijd om U vandaag te ontvangen" was het antwoord, zie daar word ik grevelig van, ik wou ze de volle laag geven, maar hield me in, het helpt toch niet, ik klasseer ze bij de groep"loop naar de hel". Het deed ons denken aan de camping van Malung geloof ik, we arriveerden om 17u30 en er was niemand op het bureau meer. Je moet andere campinggasten lastig vallen om te gaan douchen of naar het toilet te gaan. 's Anderdaags staan ze om 7 uur bij wijze van spreken aan de tent om 170 SOK te ontvangen. Maar we mogen niet alle Finnen over dezelfde kam scheren, de bibliothecaris was op post om de deur te openen, de pc was voor ons opgestart. Snel nog twee dagverslagen naar Joris door gemaild.
Met een gemiddelde van bijna 20 km per uur dachten we Rovaniemi in 1 dag te bereiken. Na een vijftigtal kilometers beseften we dat het niet zou lukken, we hebben geen gepaste"medische begeleiding". Voor wie het traject Kittilä - Rovaniemi wil doen, een kleine rechtzetting: Na 65 km is er wel een supermarkt die zelfs op zondag (beperkt) open is. De touristinfo in Kittilä weet het ook niet meer, denken we, maar nog 11 km verder is er een kampeertrein, 5 voetbalvelden, mooi kort gemaaid gras en groot (ze vertelde dat de camping gesloten is!). Deze prachtige rustige plek deed ons denken aan de eerste rustdag in Rätan (Zweden). Alle voorzieningen zijn aanwezig voor een zacht prijsje en het grillhuis is vrij te gebruiken. De kleinzoon haalde zijn beste Engels boven om ons te verwelkomen. Verder vertelde de jongen, verontschuldigend, dat de zomers in Lapland heel warm kunnen zijn. Dit jaar was de winter niet zo streng, duurde langer, het voorjaar was heel nat, kortom prima omstandigheden voor veel muggen. Maar dat hadden we ondertussen al ondervonden. Nu is er hier een strak windje, de zon schijnt, geen muggen.
Er staat nog een tentje van een fietsend Zwitsers koppel dat aan zijn derde dag toe is.
Ik leg even mijn pen neer, op een afstand van +/- 50 meter, stapt een rendiertrio al grazend langzaam voorbij, dat is toch om te genieten, nietwaar.
Een onvolledig detail: De weg van Rovaniemi zou ontstaan zijn tussen de jaren 1830 en 1860, door de goldrush. Dat stond te lezen op een paneel, met wat verder een monument waar een metalen plaat op bevestigd was. Het vermelde 'Etappe 11'. Mijn verontschuldigingen voor een onvolledige uitleg: Het ging om ongeveer 2000 Finse soldaten die in 1910 in het Pruisische leger zouden gediend hebben. Ik kon echter niet verder lezen, de ene muggenaanval na de andere, ik sprong op de fiets en was weg.
De bazin van de camping stond ons deze morgen op te wachten om te ontvangen. Ze stak haar hand uit zonder een woord te zeggen. Amaai, gisteren wou ik een vraag stellen en betalen, "Sorry, geen tijd om U vandaag te ontvangen" was het antwoord, zie daar word ik grevelig van, ik wou ze de volle laag geven, maar hield me in, het helpt toch niet, ik klasseer ze bij de groep"loop naar de hel". Het deed ons denken aan de camping van Malung geloof ik, we arriveerden om 17u30 en er was niemand op het bureau meer. Je moet andere campinggasten lastig vallen om te gaan douchen of naar het toilet te gaan. 's Anderdaags staan ze om 7 uur bij wijze van spreken aan de tent om 170 SOK te ontvangen. Maar we mogen niet alle Finnen over dezelfde kam scheren, de bibliothecaris was op post om de deur te openen, de pc was voor ons opgestart. Snel nog twee dagverslagen naar Joris door gemaild.
Met een gemiddelde van bijna 20 km per uur dachten we Rovaniemi in 1 dag te bereiken. Na een vijftigtal kilometers beseften we dat het niet zou lukken, we hebben geen gepaste"medische begeleiding". Voor wie het traject Kittilä - Rovaniemi wil doen, een kleine rechtzetting: Na 65 km is er wel een supermarkt die zelfs op zondag (beperkt) open is. De touristinfo in Kittilä weet het ook niet meer, denken we, maar nog 11 km verder is er een kampeertrein, 5 voetbalvelden, mooi kort gemaaid gras en groot (ze vertelde dat de camping gesloten is!). Deze prachtige rustige plek deed ons denken aan de eerste rustdag in Rätan (Zweden). Alle voorzieningen zijn aanwezig voor een zacht prijsje en het grillhuis is vrij te gebruiken. De kleinzoon haalde zijn beste Engels boven om ons te verwelkomen. Verder vertelde de jongen, verontschuldigend, dat de zomers in Lapland heel warm kunnen zijn. Dit jaar was de winter niet zo streng, duurde langer, het voorjaar was heel nat, kortom prima omstandigheden voor veel muggen. Maar dat hadden we ondertussen al ondervonden. Nu is er hier een strak windje, de zon schijnt, geen muggen.
Er staat nog een tentje van een fietsend Zwitsers koppel dat aan zijn derde dag toe is.
Ik leg even mijn pen neer, op een afstand van +/- 50 meter, stapt een rendiertrio al grazend langzaam voorbij, dat is toch om te genieten, nietwaar.
Een onvolledig detail: De weg van Rovaniemi zou ontstaan zijn tussen de jaren 1830 en 1860, door de goldrush. Dat stond te lezen op een paneel, met wat verder een monument waar een metalen plaat op bevestigd was. Het vermelde 'Etappe 11'. Mijn verontschuldigingen voor een onvolledige uitleg: Het ging om ongeveer 2000 Finse soldaten die in 1910 in het Pruisische leger zouden gediend hebben. Ik kon echter niet verder lezen, de ene muggenaanval na de andere, ik sprong op de fiets en was weg.
23/07: Kittilä - Kittilä
Woensdag 23 juli 2008:
Een dagje rust. Bij aanvang van onze tocht namen we geen rustdag. Wij dachten niet dat we zo goed zouden vorderen. Het kwam goed uit, het bleef maar regenen en waaien. Volgens de weersvoorspellingen zou het nochtans droog blijven. We hadden geen zin om alweer een natte tent op te bergen. Nog twee dagen, of 160 km, en we zijn in Rovaniemi. De vlucht Helsinki-Brussel was reeds bij aanvang van onze reis geboekt voor dinsdag 29 juli. Tijd zat eigenlijk. Na het late ontbijt, (we wachten tot het ophield met regenen) trokken we naar de bib. Dat was alweer een week geleden en ook het touristburo werd aangedaan, maar veel informatie bekwamen we niet. Zelfs hier op de camping heeft men geen interesse voor onze vragen. Een fietser had er ons vroeger voor gewaarschuwd dat sommige Finnen geen moeite doen. De bibliothecaris van dienst bleek wel zin te hebben en haalde een detailatlas van de streek boven. Op het volgende traject blijken geen winkels te zijn, maar wel, bijna in Rovaniemi, een chaletpark. De man, Jouni Heino, is van goede wil. De bib gaat morgen om 11 uur open, maar we mogen er al om 8 uur zijn. Hij zal voor ons de deur openen. De fietsen hebben voor de laatste 160 km een klein onderhoudje gehad. Misschien bollen we het traject van morgen tot Rovaniemi in 1 dag.
Een dagje rust. Bij aanvang van onze tocht namen we geen rustdag. Wij dachten niet dat we zo goed zouden vorderen. Het kwam goed uit, het bleef maar regenen en waaien. Volgens de weersvoorspellingen zou het nochtans droog blijven. We hadden geen zin om alweer een natte tent op te bergen. Nog twee dagen, of 160 km, en we zijn in Rovaniemi. De vlucht Helsinki-Brussel was reeds bij aanvang van onze reis geboekt voor dinsdag 29 juli. Tijd zat eigenlijk. Na het late ontbijt, (we wachten tot het ophield met regenen) trokken we naar de bib. Dat was alweer een week geleden en ook het touristburo werd aangedaan, maar veel informatie bekwamen we niet. Zelfs hier op de camping heeft men geen interesse voor onze vragen. Een fietser had er ons vroeger voor gewaarschuwd dat sommige Finnen geen moeite doen. De bibliothecaris van dienst bleek wel zin te hebben en haalde een detailatlas van de streek boven. Op het volgende traject blijken geen winkels te zijn, maar wel, bijna in Rovaniemi, een chaletpark. De man, Jouni Heino, is van goede wil. De bib gaat morgen om 11 uur open, maar we mogen er al om 8 uur zijn. Hij zal voor ons de deur openen. De fietsen hebben voor de laatste 160 km een klein onderhoudje gehad. Misschien bollen we het traject van morgen tot Rovaniemi in 1 dag.
19/07: Partikko - Inari
Zaterdag 19 juli 2008:
De zonsondergang op het meer was mooi, een waar kleurenpalet, moeilijk te beschrijven: een rood-roze gloed met weerspiegeling op het meer. Het was een rustige rit, het landschap licht gloeiend, bebost, vele meren, kleine en grote moerassen. En niet te vergeten vele muggen. Als we even stil staan en met de chronometer meten, is het na 40 seconden niet meer uit te houden. De zon scheen sinds gisterenavond, maar de dagelijkse plensbui mocht niet ontbreken. We schuilden voor de regen, samen met een Duits paar dat al 36 jaar naar Scandinavië reist. De middagboterhammetjes werden in looppas opgegeten. Volgens de Finnen is de muggenplaag de ergste in 8 jaar tijd.
Bij aankomst in Inari, het touristinfo opgezocht i.v.m. onze tocht richting Rovaniemi. We gaan niet de drukke E75 volgen, maar over Kittilä, weliswaar over gravel. Over de afstand van 195 km is geen bevoorrading en geen bewoning. Het meer aan de camping is pas sinds begin juni ijsvrij. Hier zijn maar 3 seizoenen nl. winter, lente en zomer, vertelt men mij.
Deze avond is nog een jonge dame, uit Blankenberge, per fiets aangekomen. Ze is begin juni vertrokken voor ongeveer het zelfde parcours. Alleen fietst ze gemiddeld 100 km per dag. Haar teller staat al op 4500 km. Verder dan Rovaniemi gaat ze ook niet. Later op de avond had ik nog een toffe babbel met een groep Fransen per campingcar. Het is een groep van 11 campingcars + 1 gids campingcar. Als er zo 12 campingcars op een camping aankomen, maakt dat wel indruk. De gids begeleidt hen door Scandinavië en naar de Noordkaap. Het is een plezante bende à la France. De taal is de enige barrière waarom ze per groep met gids reizen. Ze zijn, buiten het Frans, geen enkele andere taal machtig. Vive la France.
- Partikko - Inari 67 km, in totaal 4738 km en 7u onderweg (4u03 gefietst aan 16,76 km/h)
De zonsondergang op het meer was mooi, een waar kleurenpalet, moeilijk te beschrijven: een rood-roze gloed met weerspiegeling op het meer. Het was een rustige rit, het landschap licht gloeiend, bebost, vele meren, kleine en grote moerassen. En niet te vergeten vele muggen. Als we even stil staan en met de chronometer meten, is het na 40 seconden niet meer uit te houden. De zon scheen sinds gisterenavond, maar de dagelijkse plensbui mocht niet ontbreken. We schuilden voor de regen, samen met een Duits paar dat al 36 jaar naar Scandinavië reist. De middagboterhammetjes werden in looppas opgegeten. Volgens de Finnen is de muggenplaag de ergste in 8 jaar tijd.
Bij aankomst in Inari, het touristinfo opgezocht i.v.m. onze tocht richting Rovaniemi. We gaan niet de drukke E75 volgen, maar over Kittilä, weliswaar over gravel. Over de afstand van 195 km is geen bevoorrading en geen bewoning. Het meer aan de camping is pas sinds begin juni ijsvrij. Hier zijn maar 3 seizoenen nl. winter, lente en zomer, vertelt men mij.
Deze avond is nog een jonge dame, uit Blankenberge, per fiets aangekomen. Ze is begin juni vertrokken voor ongeveer het zelfde parcours. Alleen fietst ze gemiddeld 100 km per dag. Haar teller staat al op 4500 km. Verder dan Rovaniemi gaat ze ook niet. Later op de avond had ik nog een toffe babbel met een groep Fransen per campingcar. Het is een groep van 11 campingcars + 1 gids campingcar. Als er zo 12 campingcars op een camping aankomen, maakt dat wel indruk. De gids begeleidt hen door Scandinavië en naar de Noordkaap. Het is een plezante bende à la France. De taal is de enige barrière waarom ze per groep met gids reizen. Ze zijn, buiten het Frans, geen enkele andere taal machtig. Vive la France.
14/06: Storuman - Sorsele
Zaterdag 14 juni 2008:
We verlieten de camping even na 9 uur. Iedereen was druk bezig met inpakken. Na het schrijven van het dagboek gisteren, duurde de babbel met andere kampeerders tot middernacht. Het werd niet donker. Net zoals gisterenavond was het bureau van de camping gesloten. Het was een mooie dag. Sinds bijna een week was de zon van de partij. Wel een fris windje maar konden met korte broek en dito hemdje fietsen. Als aanmoediging werd er regelmatig met de lichten geknipperd, soms met de duim omhoog en als toppunt stopte een Duitse bus richting Noordkaap naast ons. De chauffeur opende de deur en samen met de reisleidster begonnen ze met ons een praatje te maken. Ook de machinist en passagiers van een trein wuifden naar ons. Op deze zaterdag was er bijna geen verkeer, maar hier wonen ook bijna geen mensen meer. Zelden zie je hier nog een bewoond huis. We arriveerden ongeveer om 15u30 op de camping. De conditie verbetert zienderogen.
We hebben zopas uitgerekend dat we voor de resterende zes en halve week nog 2400 km voor de boeg hebben. De teller staat op 2688km dus als alles naar wens verloopt, halen we Rovaniemi rond 25 juli.
We verlieten de camping even na 9 uur. Iedereen was druk bezig met inpakken. Na het schrijven van het dagboek gisteren, duurde de babbel met andere kampeerders tot middernacht. Het werd niet donker. Net zoals gisterenavond was het bureau van de camping gesloten. Het was een mooie dag. Sinds bijna een week was de zon van de partij. Wel een fris windje maar konden met korte broek en dito hemdje fietsen. Als aanmoediging werd er regelmatig met de lichten geknipperd, soms met de duim omhoog en als toppunt stopte een Duitse bus richting Noordkaap naast ons. De chauffeur opende de deur en samen met de reisleidster begonnen ze met ons een praatje te maken. Ook de machinist en passagiers van een trein wuifden naar ons. Op deze zaterdag was er bijna geen verkeer, maar hier wonen ook bijna geen mensen meer. Zelden zie je hier nog een bewoond huis. We arriveerden ongeveer om 15u30 op de camping. De conditie verbetert zienderogen.
We hebben zopas uitgerekend dat we voor de resterende zes en halve week nog 2400 km voor de boeg hebben. De teller staat op 2688km dus als alles naar wens verloopt, halen we Rovaniemi rond 25 juli.
Abonneren op:
Posts (Atom)
